اولویت شورای شهر همدان، پروژه میلیاردی تالار قرآن یا مشکلات حاشیه نشینان؟

 

بودجه ای که برای محرومیت زدایی از محلات حاشیه ای همدان در نظر گرفته شده در قیاس با حجم مشکلات ناچیز است اما در این بین تمام توجه مسئولان این شهر به اجرای پروژه میلیاردی تالار قرآن است.

به گزارش«محبت نیوز» جمهوری اسلامی در طی ۴ دهه گذشته بی توجه به وضعیت اقتصادی و معیشتی مردم ایران تنها به فکر بسط و توسعه پروژه ها و ایدئولوژی های اسلامی نظام در داخل و خارج از کشور بوده است.

به نقل از وب سایت در صحن، یکی از این پروژه ها، تالار قرآنی همدان است که اجرای آن از سال ۱۳۸۴ آغاز شده و پس از طی ۱۲ سال و صرف ۲۶ میلیارد تومان هنوز به نیمه راه خود هم نرسیده است و این در حالیست که شهرداری همدان مانند بسیاری از هم تایان خود در شهرهای دیگر ایران از کمبود بودجه و ناپایداری منابع درآمدی رنج می برد و این در شرایطی است که محلات حاشیه نشین همدان مانند خضر، کشتارگاه، مجیدیه، پشت سیلو ، حصار امام، شاه پسند و دیزج بیش از ۳۰ درصد جمعیت این شهر را درخود جای داده اند که در شرایط بسیار بدی به سر می برند.

مجتبی که روزنامه نگار و از شهروندان همدان است با انتقاد از اجرای چنین پروژه ای می گوید: «این تالار بیشتر برای برگزاری همایش ها و یا برگزاری جلسات قرآنی طراحی شده و صرف هزینه میلیاردی برای این اهداف توجیه پذیر نیست.»

شرایط موجود در صرف منابع شهری برای احداث این پروژه قرآنی حتی صدای احمد حسنی رئیس سابق شورای شهر همدان را هم در آورد. او با اشاره به صرف هزینه میلیاردی تنها برای ساخت گنبد این پروژه می گوید: «در زمان ارائه طرح ساخت تالار با این طرح مخالفت کردیم، اما کسانی بر اجرای آن پافشاری کردند.»

مجری پروژه تالار قرآنی همدان یکی از شرکت های وابسته به قرارگاه خاتم الانبیا سپاه پاسداران است.

البته به گفته معاون شهرداری همدان گنبد این تالار هنوز ناتمام است و برای پوشش آن شهرداری باید حداقل چهار میلیارد تومان هزینه کند. این در حالی است که تاخیر در اجرای پوشش این گنبد سبب پوسیده شدن سازه فلزی آن شده به طوری که شهرداری تنها برای بررسی مجدد مشکلات این سازه ۳۰۰ میلیون تومان به شرکت سازنده پرداخت کرده است.

مجتبی درباره اهداف صرف بودجه شهر در چنین پروژه هایی می گوید: «متاسفانه مسئولین شهر، به ویژه اعضای شورا بیشتر به فکر نام آوری و کسب شهرت از طریق اجرای پروژه های پر سر و صدا هستند تا بتوانند در دوره های بعدی انتخابات از آنها برای تبلیغات استفاده کنند.»

پروژه ای مثل تالار قرآنی در حالی به بلعیدن منابع شهری همدان ادامه می دهد که این شهر از نظر بحران حاشیه نشینی در وضعیت اسفناکی قرار دارد.

ساکنان این محلات حاشیه نشین همدان را افراد مهاجر از روستاها، شهرها و استانهای مجاور، ورشکستگان مالی، زنان سرپرست خانوار و جمعیت روستاهای ادغام شده حاشیه شهر تشکیل می دهند. اکثر این افراد در مشاغل خدماتی وکارگری فصلی وغیره به فعالیت مشغول بوده و در بسیاری از ایام سال بیکار می باشند و در نتیجه از طریق مشاغلی مانند دستفروشی روزگار می گذرانند.

نبود ابتدایی ترین امکانات شهری در این محلات بارها صدای اعتراض شهروندان این مناطق را در آورده است.

با این اوصاف، سوالی که در ذهن شهروندان همدانی پیش می آید این است که اولویت شورای شهر و شهرداری همدان با توجه به محدویت های بودجه ای کدام باید باشد؟ آیا اجرای پروژه های میلیاردی مثل تالار قرآن که بیشتر اهداف ایدئولوژیک را دنبال می کنند مهم تر هستند یا رسیدگی به وضعیت اسفناک حاشیه نشینان همدان؟

این مطلب را به اشتراک بگذارید:
FacebookTwitterBalatarinTelegram

نمایش نظر دهی