در بحران میانمار، عدم استقلال “خلیفه‏‌گری ارامنه” آشکار شد

ظلم بودایی‎ها به مسلمان چه ارتباطی به عدم شرکت “اسقف سرکسیان” در کنفرانس مسیحیان دارد؟ آیا بهتر نبود از این فرصت برای کاهش تنش‌ها استفاده می‎شد؟

به گزارش«محبت نیوز» درگیری بین اکثریت بودایی و اقلیت مسلمان در میانمار یکی از تلخ‎ترین رویدادهایی بود که در ماه‎های گذشته توجه بسیاری از رسانه‎های دنیا و سازمان‌های حقوق بشری را متوجه خود کرد.

بودایی‌ها زیر سایه حمایت‎های آشکار و نهان دولتی در این کشور با خشونت به روستاهای مسلمان‎نشین میانمار یورش بردند و هزاران نفر از مسلمان روهینگیایی را آواره‏ی مرزهای بنگلادش کردند.
گزارش‎ها حاکی از آن است که ده‎ها نفر از مسلمانان در این درگیری‎ها کشته و زخمی شدند که بسیاری از آنها زنان و کوکان بی‎گناه و بی‎دفاع بودند. آن روی سکه در رسانه‎های داخل ایران یک موضوع سرپوش گذاشته شد و آن هم گروه‎های مسلح مسلمانان در این مناطق بود که با عملیات‎های گسترده چریکی به بودایی ها حمله می‎کردند.
تندروهای مسلمان با رفتار خود مقدمه به آتش‏ کشیده شدن زمین‎های کشاورزی و خانه‎های دیگر مسلمانان را توسط بودایی‎ها فراهم کردند.
اما رویکرد جمهوری اسلامی در مورد میانمار در نوع خود قابل تفسیر است. سابقه نشان داده برای جمهوری اسلامی بین مسلمانان جهان تفاوت زیاد است. به عنوان مثال اگر دولت چین و نیروهای امنیتی این کشور با مسلمانان استان شرقی ‎سین کیانگ (ایغور) درگیر شوند و اعتراضات آنها را سرکوب کنند، جمهوری اسلامی نه تنها اعتراضی به پکن نمی‌کند، بلکه از دو طرف می‌خواهد آرامش را حفظ کنند. در مورد میانمار اما وضعیت متفاوت بود و دولت این کشور را به شدت محکوم کرد. حال آنکه بین رهبر ایران و بعضی دیگر از مقام‌های جمهوری اسلامی بر سر موضع‎گیری اختلاف بود.
علی خامنه‌‏ای تلاش می‎کرد این درگیری‎ها را به دولت میانمار نسبت دهد و پای اختلاف بودایی‌ها و مسلمانان را وسط نکشد، اما اکثر رسانه‎ها و دیگر مقامات، مستقیم بودایی‌ها را به جنایت علیه مسلمانان متهم کردند.
شورای خلیفه‎گری ارامنه تهران که سال‎هاست استقلال خود را از دست داده در این ماجرا دچار یک دوگانگی شد که ناشی از رویکرد دوگانه نظام بود.
در شرایطی که خامنه‎ای تلاش می‎کرد رابطه‌‏ی بودایی‎ها و مسلمانان خراب‎تر از این نشود، اسقف سیبوه سرکیسیان در نامه‌‏ای با اعلام نگرانی و انزجار از خشونت اعمال شده از سوی دولت میانمار علیه اقلیت مسلمانان «از شرکت در مراسم شصتمین سالگرد تأسیس شورای کلیساهای آسیایی در میانمار عذر خواست».

شورای کلیساهای آسیایی در سال ۱۹۵۷ میلادی تأسیس شده و مرکز آن در چیان مایی تایلند قرار دارد. این شورا متشکل از کلیساهای ارتدکس، انگلیکن و انجیلی فعال در آسیا بوده و هدف آن ایجاد همکاری میان کلیساهای مسیحی و همچنین برقراری گفتگو میان ادیان مختلف و تقویت همکاری میان آن ها می باشد.
کلیسای ارامنه ایران از سال ۲۰۱۰ میلادی به عضویت این شورا در آمده و اسقف اعظم سیبوه سرکیسیان خلیفه ارامنه تهران از سال ۲۰۱۰ میلادی در کمیته اجرایی شورا که بالاترین مرجع در این شورا محسوب می شود، عضویت دارد.
این شورا در ۱۷ اکتبر ۲۰۱۷ (۲۵ مهرماه ۱۳۹۶) شصتمین سالگرد تأسیس خود را در یانگون میانمار جشن گرفت. از سیبوه سرکیسیان نیز برای حضور در این مراسم و سمیناری که برگزار شد، دعوت شد.
در نامه‎ای به تاریخ ۷ اکتبر (۱۵ مهرماه) خطاب به ماتیوس ژرژ، دبیر کل شورای کلیساهای آسیایی نوشه شد؛ آمده «ما از خشونت‎های اعمال شده علیه اقلیت مسلمانان روهینگیایی نگران بوده و آن را مانعی در مسیر گفتگوی سازنده میان ادیان می‌دانیم و همزمان باور داریم که شورای کلیساهای آسیایی می‎تواند در این زمینه نقش میانجی را ایفا نماید».
حالا باید از سرکیسیان پرسید، ظلم بودایی‎ها به مسلمان چه ارتباطی به عدم شرکت شما در کنفرانس مسیحیان دارد؟ آیا بهتر نبود از این فرصت برای کاهش تنش‌ها استفاده می‎کردید؟ با توجه به رابطه‎ی رهبران مسیحی میانمار و دولت این کشور سفر سرکیسیان آیا فرصتی برای فشار آوردن به دولت میانمار از جانب مسیحیان برای کاهش تنش‎ها نبود؟

این مطلب را به اشتراک بگذارید:
FacebookTwitterBalatarinTelegram

نمایش نظر دهی