‘مسیحیان’ و ‘یهودیان’ در ایران از سیاست و مدیریت کنار زده شده‌اند

قوانین بر اساس منافع مقام‎های جمهوری اسلامی تغییر می‎کند و سهم اقلیت‎های دینی در ساختار سیاسی و مدیریتی کشور هر روز بیشتر از قبل نادیده گرفته می‎شود.

به گزارش «محبت نیوز» گزارش‎ها حاکی از آن است که قانون نحوه شرکت اقلیت‌های دینی در انتخابات ایران در حال تغییر است و در این طرح اقلیت‌های دینی مکلف خواهند شد در هر انتخاباتی که شرکت می‎کنند تنها به کاندیدای خود رای بدهند و شهروندان مسلمان نیز نمی‎توانند به نماینده اقلیت‎ها رای دهند.

این قانون تبعیض آمیز که به طور رسمی خط‎کشی میان شهروندان ایرانی به واسطه‎ی دین و مذهب آنهاست پس از آن در دستور قرار گرفت که سپنتا نیکنام، نماینده زرتشتی‎ شورای شهر رقیب اصولگرای خود را در انتخابات شوراها شکست داد و بسیاری از مسلمانان هم به او رای داده بودند، اما شورای نگهبان اعمال نفوذ کرد و عضویت او در شورا را معلق کرد.
شورای نگهبان و در راس آن «احمد جنتی» در ماه‎های منتهی به انتخابات از هر تلاشی برای عقب‏ زدن اقلیت‎های دینی استفاده کرد. از جمله رد صلاحیت کاندیداهای اقلیت‎های دینی که در شهرهایی که اکثریت مردم آن‌ها مسلمان هستند.
اما کوتاه کردن دست اقلیت‎های دینی از سیاست و مدیریت در ایران پس از انقلاب اسلامی کلید خورد. در مجلس خبرگان قانون اساسی که پس از انقلاب ۱۳۵۷ برای تدوین قانون اساسی تشکیل شد، اقلیت‌های دینی ارامنه، کلیمی و زرتشتی چهار نماینده داشتند.
«عزیز دانش راد» نماینده کلیمیان، «رستم شهزادی» نماینده زرتشتیان، «هرایر خالاتیان» و «سرگن بت اوشانا کوگ تپه» نمایندگان مسیحیان در مجلس خبرگان قانون اساسی بودند. آنها تلاش زیادی کردند تا اصل ۶۴ قانون اساسی تصویب شود و بر اساس آن امروز اقلیت‌های دینی ۵ نماینده در مجلس شورای اسلامی دارند.

طبق این اصل زرتشتیان و کلیمیان هر کدام یک نماینده و مسیحیان آشوری و کلدانی در مجموع یک نماینده و مسیحیان ارمنی جنوب و شمال هر کدام یک نماینده انتخاب می‌کنند.
از طرفی اصل ۱۳ قانون اساسی تاکید می‌کند: «ایرانیان زرتشتی، کلیمی و مسیحی تنها اقلیت‌های دینی شناخته می‌شوند که در حدود قانون در انجام مراسم دینی خود آزادند و در احوال شخصیه و تعلیمات دینی بر طبق آیین خود عمل می‌کنند».
یکی از نمایندگانی که تلاش زیادی کرد تا انقلابیون فضای بیشتری در اختیار اقلیت‎ها قرار دهند «هرایر خالاتیان» نماینده ارامنه در مجلس خبرگان قانون اساسی بود که در نطقی مشهور در شهریور ۱۳۵۸ گفت «اولین خواسته ۲۵۰ هزار ارمنی ایران از این مجلس و از این قانون اساسی دارند، این است که جامعه ارمنی با چهره واقعی خودش معرفی شود. بیش از پنجاه سال است که با استفاده از اصطلاح اقلیت مذهبی مسیحی چهره واقعی جامعه ارمنی خدشه‎دار شده است و اگر بعد از انقلاب هم با همان چهره و سیمای طاغوتی معرفی شود این نقض غرض و انکار انقلابی است که مردم ما کردند و بنده اطمینان دارم نه مردم ایران و نه ارمنی‌ها این را نخواهند پذیرفت».
شاید “خالاتیان” هرگز فکر نمی‎کرد، روزی فرا رسد که با بندها و تبصره‎های عجیب و غریب چنین محدودیت سختی برای اقلیت‎ها در جمهوری اسلامی ایجاد شود. در چهار دوره گذشته مجلس خبرگان رهبری، هیچ نماینده‌ای از اقلیت‌های دینی حضور نداشته است.
خبرگان برای مدت هشت سال انتخاب می‏شوند. اولین دوره این مجلس در آذر ماه ۱۳۶۱ برگزار شد.
دی ماه سال ۱۳۹۴ بی‏ بی‏ سی فارسی در گزارشی به نقل از «کارن خانلری»، نماینده ارامنه شمال ایران در مجلس شورای اسلامی در مورد اینکه چرا در چهار دوره آخر خبرگان اجازه حضور اقلیت‎های داده نشد می‎گوید: «در مجلس خبرگانی که قانون اساسی تدوین شد نماینده داشتیم ولی برای مجلس خبرگان، من فکر می‌کنم چون مسئله برمی‌گردد به تعیین رهبری، آن طور که در قانون آمده مجتهدین باید جمع شوند. رهبر علاوه بر رهبری انقلاب یک موضوع کاملن مذهبی است و فکر می‌کنم برای تعیین یا تصمیم‌گیری درباره مسائل رهبری، مجتهدین مذهب شیعه باید جمع شوند».


در اولین انتخابات مجلس خبرگان «خالاتیان» در سال ۱۳۶۱ با ۸۲۸۸ هزار رای وارد این مجلس شد، اما در آخرین انتخابات مجلس در اسفند سال ۱۳۹۴ «یوناتن بت کلیا» درحوزه انتخابیه مسیحیان آشوری و کلدانی از مجموع ۳۸۰۵ رای صحیح تنها با کسب ۲۲۱۲ رأی به مجلس راه یافت. در حوزه انتخابیه مسیحیان ارمنی شمال ایران نیز از مجموع ۱۱۸۴۰ آرای صحیح «کارن خانلری» با کسب ۸۶۳۱ رأی به مجلس راه یافت.
در سال ۱۳۵۷ طبق آمار ۸۹۷۹ شهروند کلیمی در انتخابات مجلس خبرگان شرکت کردند که «عزیز دانش‎راد» با ۸۹۳۷ رای به عنوان نماینده آنها وارد مجلس خبرگان شد در حالیکه در انتخابات مجلس شورای اسلامی در اسفند ۱۳۹۴ فقط ۳۳۹۷ شهروند کلیمی رای صحیح دادند که «سیامک مره صدق» با کسب ۲۴۴۹ رأی به مجلس راه یافت.
این یعنی مشارکت سیاسی جامعه مسیحی و یهودی ایران کاهش داشته و آنها به واسطه‎ی بسیاری از دلایل از صندوق رای فاصله گرفتند.
طبق آمار بین ۲۰۰ تا ۲۵۰ هزار مسیحی ارمنی و آشوری در ایران زندگی می‎کنند که در حال حاضر سهم آنها در تمام سطوح سیاسی تنها سه نماینده مجلس است و نه سهمی در کابینه دارند و نه به ریاست یا معاونت سازمان‎های دولتی رسیده‎اند.
برخورد جمهوری اسلامی با مسیحیان و یهودیان، آنها را از مشارکت در مدیریت دور کرده است و این نارضایتی خود را در عدم مشارکت شهروندان اقلیت در کنش‌های سیاسی مثل انتخابات نمایان کرده است. قوانین بر اساس صلاح و منافع مقام‎های جمهوری اسلامی تغییر می‎کند و سهم اقلیت‎های دینی در ساختار سیاسی و مدیریتی کشور هر روز بیشتر از قبل نادیده گرفته می‎شود.

این مطلب را به اشتراک بگذارید:
FacebookTwitterBalatarinTelegram

نمایش نظر دهی