«محبت نیوز»- هیئتی از نمایندگان مسیحی مجلس شورای اسلامی ایران هفته گذشته در سفری به واتیکان، با «کاردینال تورکسون»، رئیس آکادمی پاپی علوم و علوم اجتماعی این دولتشهر، دیدار و گفتوگو کردند. این دیدار که با هدف نمایش تصویری مطلوب از وضعیت اقلیتهای دینی در ایران صورت گرفت، در حالی برگزار شد که نمایندگان در اظهارات خود، واقعیتهای مربوط به سرکوب و تبعیض علیه مسیحیان در ایران را بهکلی نادیده گرفته و تلاش کردند با تحریف واقعیتها، تصویری تطهیرشده از جمهوری اسلامی را به واتیکان ارائه دهند.
تصویری ایدهآل از وضعیت مسیحیان در ایران
«شارلی انویهتکیه»، نماینده مسیحیان آشوری و کلدانی، در ابتدای این دیدار مدعی شد که حدود ۱۳۰ هزار مسیحی آشوری و ارمنی در ایران زندگی میکنند و ۳۸۰ کلیسا تحت حمایت دولت جمهوری اسلامی قرار دارند. او با تأکید بر قدمت چهار هزار ساله حضور مسیحیان در ایران و اشاره به کلیساهای تاریخی، اظهار داشت: «برخلاف برخی گزارشها و تبلیغات معاندین، مسیحیان در ایران تحت فشار نیستند و در امنیت و آرامش کامل زندگی میکنند.» انویهتکیه، فعال بودن کلیساها، برگزاری کامل آیینهای مذهبی و حتی نامگذاری ایستگاه متروی «مریم» در تهران را از جمله نشانههای احترام به مسیحیان برشمرد و از «تبلیغات منفی» علیه ایران در فضای مجازی انتقاد کرد.
در ادامه، «گقارد منصوریان»، نماینده مسیحیان ارمنی جنوب ایران، نیز با قدردانی از سیاستهای واتیکان، مدعی شد که «اطلاعات کافی درباره آزادی مسیحیان در ایران وجود دارد»، هرچند به فشارهایی در برخی کشورهای خاورمیانه نیز اشارهای داشت. «آرا شاوردیان» نیز بر لزوم ادامه گفتوگوهای بیندینی تأکید کرد.
واقعیت تلخ سرکوب و تبعیض: تضاد آشکار با اظهارات رسمی
این ادعاها از سوی نمایندگان مسیحی مجلس در حالی مطرح میشود که گزارشهای متعدد از وضعیت مسیحیان در ایران، تصویری متفاوت را ارائه میدهد. بر اساس گزارش چهار سازمان مسیحی که اخیرن منتشر شده، تعداد مسیحیانی که در سال ۲۰۲5 به اتهامهای مرتبط با باورها یا فعالیتهای دینی بازداشت شدند، حدود دو برابر سال ۲۰۲4 بود: ۲۵۴ نفر در برابر ۱۳۹ نفر. این آمار نشاندهنده روند رو به افزایش سرکوب است، نه «صلح و امنیت».
در میان بازداشتشدگان، نامهایی چون «هاکوپ گوچومیان»، شهروند ارمنستانی، و «ژوزف شهبازیان»، شهروند ارمنی، به چشم میخورد که با احکام ۱۰ سال زندان در اوین روبرو هستند. این در حالی است که نمایندگان مجلس ایران هیچ اشارهای به این موارد و دهها پرونده مشابه دیگر نکردند.
نکته قابل توجه دیگر، عدم به رسمیت شناختن «نوکیشان مسیحی» است که بزرگترین گروه مسیحی در ایران را تشکیل میدهند. این افراد به شدت تحت فشار و سرکوب قرار دارند و حتی ارامنه و آشوریانی که در مراسم عبادتی مشترک با آنان شرکت کنند، با برخورد حکومت مواجه میشوند. کتابمقدس به زبان فارسی بارها در جریان حمله به منازل و کلیساهای خانگی توقیف شده و حتی در دادگاه علیه آنان بهعنوان «مدرک جرم» استفاده میشود؛ واقعیتی که با ادعای «حمایت از کلیساها» در تناقض آشکار قرار دارد.
نمایندگان اقلیتها: تریبونی برای تبلیغات حکومتی؟
اکنون این پرسش مطرح میشود که نمایندگان اقلیتهای دینی در مجلس ایران تا چه حد مستقل عمل میکنند. منتقدان معتقدند که این نمایندگان از طریق نظارت شورای نگهبان گزینش میشوند و در راستای منافع حکومت فعالیت میکنند. برای مثال، «شارلی انویهتکیه»، یکی از افراد حاضر در نشست واتیکان، در جریان جنبش «زن، زندگی، آزادی» متهم به همکاری با وزارت اطلاعات و تلاش برای منصرف کردن معترضان آشوری از شرکت در اعتراضات متهم شد. این موارد نشان میدهد که تریبون این نمایندگان، گاه بیشتر منعکسکننده مواضع حکومتی است تا صدای واقعی اقلیتهای دینی.
این نمایندگان در واتیکان مدعی شدند که مسیحیان ایران تحت فشار نیستند و از همزیستی مسالمتآمیز مسلمانان و مسیحیان در ایران سخن به میان آوردند، اما توضیحی ندادند که چرا تعداد اقلیتهای دینی به رسمیتشناختهشده، به کمتر از یکسوم جمعیت پیش از انقلاب کاهش یافته، این در حالی است که جمعیت کل کشور دو برابر شده است. همچنین، هیچ اشارهای به قوانین تبعیضآمیزی که در ایران وجود دارد، از استخدام و شهادت در دادگاه گرفته تا مسائل ارث، که مسیحیان و دیگر اقلیتهای به رسمیت شناخته شده با آن دست و پنجه نرم میکنند، نکردند.
شایان ذکر است «یوناتن بتکلیا»، نماینده سابق آشوریان در مجلس، که خود از حامیان حکومت به شمار میرفت، در گذشته بارها به برخی از این تبعیضها اعتراض کرده بود. این واقعیت نشان میدهد که حتی در میان چهرههای نزدیک به حکومت نیز به وجود تبعیض اذعان میشود، اما این حقایق در سفرهای دیپلماتیک مسکوت گذاشته میشوند.
در نهایت، در حالی که «کاردینال تورکسون» از هیئت ایرانی قدردانی کرد و گفت «وظیفه همه طرفها تشخیص واقعیت از غیرواقعیت و پیگیری دقیق تحولات است». اما آنچه عیان است این دیدار بیش از آنکه به درک واقعی وضعیت مسیحیان در ایران کمک کند، تلاشی برای وارونه جلوه دادن حقایق و پردهپوشی بر واقعیتهای تلخ سرکوب و تبعیض بود.
بر اساس گزارش سالانه سازمان «درهای باز» (اوپن دورز) که ماه گذشته منتشر شد، جمهوری اسلامی ایران در زمینه مسیحیتستیزی در میان ۱۰ کشور نخست جهان قرار گرفته است.
