«محبت نیوز»- مراسم سالگرد کشته شدن ابراهیم رئیسی در کلیسای نیکوغایوس مقدس اصفهان برگزار شد. این مراسم با حضور پیشوای مذهبی ارامنه اصفهان و جنوب ایران و همراه با آیین مذهبی ارامنه برگزار گردید. روابط عمومی خلیفهگری ارامنه اصفهان اعلام کرد که در این مراسم، اسقف سیپان کاشجیان، پیشوای ارامنه، سجایای اخلاقی ابراهیم رئیسی و همراهانش را ستود و ایثار و فداکاری وی در راه آنچه «خدمت به مردم» خواند را بالاترین درجه از خودگذشتگی نامید. وی همچنین برای رئیسی و همراهانش دعا کرد و به ادامه راه آنان تأکید نمود. در این آیین، اعضای شورای خلیفهگری، روحانیون، دانشآموزان و اعضای جامعه ارمنی نیز حضور داشتند.
با این حال اظهارات اسقف کاشجیان درباره رئیسی در تضاد با سوابق تاریخی رئیس جمهور پیشین جمهوری اسلامی که به «قصاب تهران» معروف است، قرار دارد. در دوران حضور ابراهیم رئیسی در صحنه سیاست ایران که از همان سالهای اول بعد از انقلاب آغاز شده بود، رئیسی در جایگاههایی منصوب شد که نامش را با مرگ و تبعیض گره میزدند. او در دهه ۱۳۶۰، جانشین دادستان تهران بود و در کشتار چند هزار زندانی سیاسی نقش داشت که بسیاری از آنها زیر سن قانونی بودند. در صوتهایی که از جلسات خصوصی میان اعضای هیاتمرگ و «حسینعلی منتظری»، قائممقام وقت «روحالله خمینی»، بنیانگذار انقلاب اسلامی فاش شده، منتظری اعضای هیات مرگ را بهخاطر دست داشتن در آنچه بعدها از آن بهعنوان «نسلکشی» یاد شد، شماتت کرد.
همچنین در زمان ریاست رئیسی بر قوه قضائیه سازمانهای حقوق بشری بارها نسبت به وضع نامساعد اقلیتهای دینی در ایران هشدار دادند اما همزمان قوه قضائیه سرکوب فعالان مدنی و اقلیتهای دینی را با تصویب و تکمیل قوانین تشدید کرد و در همین دوران بود که تغییر در مواد ۴۹۹ و ۵۰۰ قانون مجازات اسلامی، ابزاری برای سرکوب بیشتر اقلیتهای دینی و مذهبی به ویژه نوکیشان مسیحی شد.
دوران ریاست جمهوری رئیسی نیز با سرکوب گسترده اقلیتهای دینی به خصوص نوکیشان مسیحی و بهائیان همراه بود.
با وجود همه اینها و در حالی که اسقف سیپان کاشجیان، رئیسی را تحسین میکند، بسیاری از مردم ایران و نهادهای حقوق بشری و حتی برخی روحانیون سرشناس شیعه مانند آیتالله حسینعلی منتظری وی را «جنایتکار تاریخ» و »قصاب تهران» خواندهاند. این رویکرد، نوعی همراهی و سازش با نظام حاکم تلقی میشود که میتواند اعتبار و استقلال خلیفه گری ارامنه را زیر سوال ببرد. در شرایطی که اکثریت مردم ایران عملکرد رئیسی را محکوم میکنند، چنین مواضعی از سوی رهبران ارامنه در ایران نه تنها قابل درک نیست، بلکه میتواند به معنای نوعی همدستی و مصلحتاندیشی تفسیر شود که با ارزشهای انسانی و اخلاقی در تضاد آشکار قرار دارد.
