«محبت نیوز»- بر اساس گزارش جدید «موسسه بینالمللی آزادی مذهبی» (IIRF) در ایالات متحده، نیجریه با ثبت ۵۹۰ مورد قتل، خطرناکترین کشور برای مسیحیان در جهان محسوب میشود. این گزارش که بر اساس دادههای «پایگاه داده حوادث خشونتآمیز» تهیه شده است، نشان میدهد که سه کشور از پنج کشور خطرناک برای مسیحیان در قاره آفریقا قرار دارند، جایی که گروههای وابسته به داعش به طور سیستماتیک به خشونت علیه مسیحیان ادامه میدهند.
این گزارش علل خشونت مذهبی در کشورهای مختلف را بررسی کرده و عواملی چون حضور داعش، ضعف حمایت دولت و عدم پاسخگویی عاملان خشونت را به عنوان عوامل مشترک شناسایی کرده است. با این حال، محققان هشدار میدهند که ارقام ارائه شده لزومن منعکسکننده مقیاس واقعی خشونت در نیجریه نیست، چرا که هویت مذهبی قربانیان اغلب به درستی گزارش نمیشود و دسترسی به بسیاری از مناطق برای جمعآوری اطلاعات دشوار است.
جمهوری دموکراتیک کنگو با ۴۴۷ کشته و اتیوپی با ۱۷۷ کشته، پس از نیجریه در رتبههای بعدی قرار دارند. روسیه، که در آن نیز گروههای وابسته به داعش فعالیت دارند، با ۱۶۷ کشته چهارمین کشور خطرناک برای مسیحیان است. موزامبیک نیز با ۹۴ کشته و بیشترین آمار آوارگی مسیحیان (۱۳۲۹۸ نفر)، وضعیت بحرانی را تجربه میکند.
در رواندا نیز مسیحیان مورد خشونت و ارعاب مواجه هستند و اغلب به بهانه «رعایت الزامات زیرساختی» توسط دولت، از برگزاری مراسم عبادی منع میشوند.
علاوه بر خشونتهای فیزیکی، این گزارش از افزایش آزار و اذیت غیرکشنده مسیحیان در کشورهایی مانند چین خبر میدهد. حزب کمونیست چین به طور فزایندهای مسیحیان را تحت نظر قرار داده و کنترل دولتی بر دین را تشدید کرده است. چین با ۷۰۹ مورد دستگیری، بیشترین تعداد مسیحیان زندانی به دلیل باورهای مذهبی را در جهان دارد. روسیه، ایران، ویتنام و نیکاراگوئه پس از چین، در رتبههای بعدی قرار دارند.
مکزیک با ۳۷۶ مورد، بالاترین آمار آدمربایی و حمله به مسیحیان را به خود اختصاص داده است. اگرچه این خشونتها اغلب ریشه در فعالیتهای گروههای جنایتکار دارد، کشیشان و رهبران مسیحی به دلیل تلاش برای مبارزه با مواد مخدر و سازماندهی جامعه، هدف این گروهها قرار میگیرند.
این گزارش همچنین به تغییر رویکرد دولت ایالات متحده در دوران ریاست جمهوری ترامپ نسبت به آزار و اذیت مسیحیان در جهان اشاره میکند و سخنرانی معاون رئیس جمهور وقت، مایک پنس، در کنفرانس امنیتی مونیخ را «لحظهای سرنوشتساز» در توجه به این موضوع میداند.
برایان اورم، رئیس سازمان امداد جهانی مسیحیان، تاکید میکند که آزار و اذیت مسیحیان همیشه به شکل خشونت فیزیکی آشکار نیست، بلکه میتواند از طریق محدودیتهای قانونی، فشار برای همسویی با ایدئولوژیهای دولتی و ایجاد موانع برای زندگی آزادانه بر اساس باورهای دینی اعمال شود.
