«محبت نیوز»- رئیس سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی در جلسهای مشترک با جمعی از شخصیتها و پیروان ادیان، از جمله رهبران ارامنه و آشوریان ایران، آینده را برای ادیان نویدبخش دانست و تأکید کرد که باید از این فرصت برای گفتوگو با جهانیان استفاده کنیم.
به گزارش ایسنا، حجتالاسلام محمدمهدی ایمانیپور در این نشست، بر اهمیت زمان و لزوم ایجاد فضای گفتوگو تأکید کرد و گفت: “ما نیازی به سخنرانی نداریم؛ همین که اینجا کنار هم هستیم، خود نشانهای ارزشمند از گفتوگوست.”
وی همچنین به چالشهایی که ایران در ارائه چهرهاش در سطح جهانی با آن مواجه است، اشاره کرد و افزود: “متأسفانه دشمنان دست به دست هم دادهاند تا تصویری نادرست از ما ارائه دهند. بنابراین باید برای اعتلای ایران و نمایش تصویر واقعی آن تلاش کنیم.”
ایمانیپور در ادامه مدعی گردید: “خوشبختانه رفتار ما در گفتوگوی ادیان به الگو تبدیل شده است، به گونهای که کشورهایی که پیشتر اهتمامی به گفتوگوی ادیان نداشتند، امروز از ما الگو میگیرند. امیدواریم بتوانیم تصویری شایسته از ایران بهعنوان کشوری که در آن ادیان مختلف در کنار یکدیگر بهطور مسالمتآمیز و سازنده زندگی میکنند، ارائه دهیم.”
در حالی که مقامات ایرانی، بهویژه حجتالاسلام محمدمهدی ایمانیپور، بر اهمیت گفتوگوهای دینی و همزیستی مسالمتآمیز تأکید میکنند، واقعیت زندگی اقلیتهای دینی و مذهبی در ایران نشاندهنده چالشهای عمیق و پیامدهای ناگوار این شرایط است. گزارشهای متعدد حاکی از نقض حقوق آنان، از جمله وجود محدودیتهای جدی در زمینههای حقوقی، مذهبی و اجتماعی هستند. بسیاری از اقلیتهای دینی، بهویژه نوکیشان مسیحی و بهائیان از حقوق ابتدایی خود نیز محروماند.
علیرغم ادعاهای مسئولان درباره گفتوگوهای مسالمتآمیز ادیان، آمارها و شواهد موجود نهتنها نشاندهنده گفتوگو، بلکه حاکی از تبعیضهای عمیق ساختاری هستند که در زیر به برخی از آنها اشاره میشود:
محدودیتهای حقوقی:
منع پیروان اقلیتهای دینی از مشاغل کلیدی
محدودیت در تحصیل و پیشرفت اجتماعی
تبعیض در قوانین ارث و قضایی
فشارهای مذهبی:
ممنوعیت آزادی عقیده و اجرای مراسم دینی
تبلیغ علیه اقلیتهای مذهبی
فشار برای تغییر دین و همسانسازی فرهنگی
تبعیضهای اجتماعی:
محدودیت در پذیرش هویت فرهنگی
انگزنی و تحقیر اجتماعی
عدم امنیت شغلی و اجتماعی
موانع اقتصادی:
محرومیت از فرصتهای برابر اقتصادی
عدم حمایت از کسبوکارهای اقلیتها
وضعیت امنیتی:
احساس ناامنی و تهدید مداوم
پروندهسازی امنیتی
بازداشتهای سیاسی-عقیدتی
در واقعیت، آنچه در این نشستها رخ میدهد، یک گفتوگوی برابر و آزاد نیست، بلکه نمایشی از تحمیل اراده حاکمیت بر اقلیتهای دینی است. جمهوری اسلامی این جلسات را صرفاً به عنوان ابزاری تبلیغاتی برای نشان دادن چهرهای مدارا جو به جهان استفاده میکند، در حالی که در عمل، رهبران اقلیتهای دینی مجبور به پذیرش مطلق مواضع حکومت اسلامی هستند. آنها باید همان روایتی را بازگو کنند که از پیش تعیین شده است، و هرگونه انحراف از این خط مشی میتواند منجر به تبعات امنیتی برای آنها شود. در چنین فضایی، گفتوگو معنای واقعی خود را از دست میدهد و به یک نمایش یک طرفه بدل میشود که در آن صدای حقیقی اقلیتها خاموش و تنها صدای حاکمیت شنیده میشود.
