«محبت نیوز»-آرا شاواردیان، نماینده ارامنه شمال ایران، شامگاه شنبه در مراسم گرامیداشت چهل و ششمین سالگرد انقلاب اسلامی در ارومیه، سخنانی در حمایت از حکومت جمهوری اسلامی بیان کرد. او گفت: «امروز پس از گذشت ۴۶ سال از انقلاب، شاهد شکوفایی آن هستیم.» این ادعا در شرایطی مطرح میشود که ایران با بحرانهای عمیقی همچون فقر فزاینده، تورم مهارنشدنی، بیکاری گسترده، معضل اعتیاد، قطعی مکرر آب و برق، کمبود گاز در زمستان و مشکلات عدیده اقتصادی روبروست. چگونه میتوان چنین وضعیتی را شکوفایی نامید؟ امروز اکثریت مردم ایران، از هر قوم و آیینی، با دشواریهای معیشتی و اجتماعی دست به گریبانند و چنین اظهاراتی تنها نادیده انگاشتن واقعیتهای تلخ جامعه است.
شاواردیان در ادامه مدعی شد: «انقلاب ما تنها دگرگونی در ساختار حکومت نبود، بلکه خیزشی ملی برای رهایی از استبداد بود و امروز ثمرات آن را میبینیم.» اما پرسش اساسی این است که آیا این انقلاب توانسته استبداد را ریشهکن کند؟ بسیاری از صاحبنظران بر این باورند که حقوق شهروندان، بهویژه اقلیتهای دینی و قومی، در نظام کنونی بهطور نظاممند نقض میشود و آزادیهای بنیادین آنها محدود شده است.
او همچنین اظهار داشت: «ملت ایران به رهبری امام راحل در پی جامعهای بود که وحدت بر تفرقه چیره شود و احترام به حقوق اقوام گوناگون از دستاوردهای این انقلاب است.» اما نهادهای بینالمللی بارها جمهوری اسلامی را بهسبب نقض حقوق مسیحیان محکوم کردهاند. تبعیضها و نابرابریها، بهویژه در عرصههای اقتصادی، اجتماعی و حقوقی، زندگی روزمره اقلیتهای دینی، بهخصوص مسیحیان را تحت تأثیر قرار داده و آنان را به حاشیه رانده است.
افزون بر این، پس از انقلاب ۱۳۵۷، جامعه ارامنه ایران با چالشهای جدی روبرو شد که به موج گسترده مهاجرت آنان انجامید. شمار زیادی از ارامنه بهدلیل نگرانی از تبعیضهای مذهبی، محدودیتهای اجتماعی و اقتصادی، و دگرگونیهای فرهنگی و سیاسی، ناگزیر به ترک میهن شدند. آمارهای غیررسمی نشان میدهد که از آغاز انقلاب تاکنون، حدود ۷۰ درصد از ارامنه ایران کشور را ترک کردهاند و این روند همچنان ادامه دارد. آیا این کوچ گسترده میتواند نشانهای از «شکوفایی» باشد؟
شاواردیان در بخش دیگری از سخنانش بر «پاسداری از ارزشهای انقلاب» و «جهاد تبیین» تأکید کرد و گفت: «باید از ارزشهای انقلاب دفاع کنیم و به تبیین آنها بپردازیم.» اما این ارزشها برای بسیاری از مردم ایران، چیزی جز سرکوب آزادی بیان، محدودیتهای اجتماعی و سیاسی و نقض حقوق بشر نبوده است.
او در پایان درباره حقوق اقلیتهای دینی گفت: «اقلیتهای دینی در برگزاری آیینهای خود آزادند.» این در حالی است که گزارشهای متعدد نهادهای حقوق بشری نشان میدهد اقلیتهای دینی، از جمله مسیحیان، بهاییان و دیگر گروهها، با محدودیتها و فشارهای فراوانی روبرو هستند و آزادیهای آنان بهشدت محدود شده است.
سخنان شاواردیان بیش از آنکه بازتاب واقعیتهای جامعه باشد، تلاشی است برای مشروعیتبخشی به نظامی که در چهل و شش سال گذشته، همواره بهدلیل پایمال کردن حقوق اقلیتها، سرکوب آزادیها و ایجاد بحرانهای اقتصادی و اجتماعی زیر تیغ انتقاد بوده است.
