به گزارش سرویس ترجمه «محبت نیوز»- همزمان با تداوم آتشبس میان جمهوری اسلامی ایران و اسرائیل، گزارشها از تهران حاکی از تداوم مبارزه شهروندان ایران برای آینده و هویت کشور خود است؛ مبارزهای که نهتنها در تیترها و روایتهای رسمی منعکس نمیشود، بلکه برای بسیاری از مردم به معنای بیان یک حقیقت است.
در همین راستا، یک منبع مطلع و فعال در تهران، طی پیامی که در آخر هفته به رسانه جروزالم پست ارسال کرد، گزارشی ارائه داد که با روایت حاکمیت ایران پیرامون «پیروزی بر اسرائیل» و همچنین برداشت رسانههای غربی از جنگ ۱۲ روزه، تضاد چشمگیری دارد.
این منبع تاکید کرده است: «مردم ایران با شروع حمله به رژیم، ناراحت نشدند؛ بلکه برعکس، از حذف تدریجی رهبران رژیم خشنود بودند. سؤال اصلی آنان این نبود که چرا این جنگ آغاز شد، بلکه پرسش آنها این بود که چرا پایان یافت، چرا ادامه نیافت و چرا آنها رها شدند؟» وی افزود: «اینها صدای مردم داخل ایران است؛ مردمی که سالهاست زیر فشار نظارت حکومت، ترس و سرکوب زندگی میکنند.»
به گفته وی، بخشی از جامعه ایران اکنون از رها شدن مجدد توسط قدرتهای جهانی بیم دارند. او هشدار داد: «احساس رهاشدگی وجود دارد؛ ترسی عمیق از اینکه ممکن است میان قدرتها و رژیم توافق صورت گرفته باشد و مثل همیشه مردم تنها باشند.»
جروزالم پست همچنین ویدئویی از یک زن جوان ایرانی منتشر کرد که با لحنی تند و صراحت کمسابقه از سیاستهای حکومت ایران انتقاد میکند. او در این ویدئو گفته است: «اسرائیل زنان را بخاطر موی سرشان روی زمین نکشیده، به آنها حمله نکرده، اسرائیل به دختران مردم تجاوز نکرده، چشمانشان رو کور نکرد و دست و پای برادرانمان را قطع نکرده است. اسرائیل مادری را مجبور نکرد نوزادش را در فریزر بگذارد. این فجایع کار رژیم بوده است.» این زن همچنین گفت: «دشمن واقعی شما کسی است که شما را وادار کرد چهل سال زیر شلاق و اسلحه شعار ‘مرگ بر اسرائیل’ سر دهید و به معترضان و کودکان شلیک کرد.»
انتشار این ویدئو در میان جوانان و معترضان با استقبال مواجه شده است.
این زن در ادامه تأکید کرد: «آزادی رایگان نیست و هر چند بیگناهان کشته شدند، اما مسئولیت این فاجعه با جمهوری اسلامی است. چهلوشش سال کابوس باید پایان یابد.»
او سخنان خود را با فراخوانی به اتحاد چنین به پایان برد: «چه بخواهیم چه نخواهیم، این روند آغاز شده است، باید از این فرصت برای پایان دادن به جمهوری اسلامی استفاده کرد. اگر حتی یکی از مسئولان باقی بماند، خشمش متوجه مردم خواهد بود. پس متحد شوید و بجنگید.»
منبع جروزالم پست افزوده است: «این صدای واقعی مردم ایران است. آنچه در رسانههایی چون بیبیسی یا ایران اینترنشنال میشنوید، بازتاب دقیق حس مردم نیست.»
گزارشها نشان میدهد که بهرغم چند دهه روایت رسمی نظام و محرومیت از صلح، شهروندان ایرانی همچنان برای ابراز نظر مستقل و تعیین سرنوشت کشورشان تلاش میکنند و صدای آنان حالا، بیش از هر زمانی، شنیده میشود.
