«محبت نیوز»- محققان اعتقاد دارند مکانهای فرقهای که به خوبی حفاری و تحلیل شدهاند، برای درک رفتارهای آیینی متغیر و متفاوتی که گروههای مختلف پیشا-مسیحی از خود نشان دادهاند بسیار مهم هستند. با این حال، برخلاف محوطههای فرقهای پیشا-مسیحی که در منطقه اسکاندیناوی فراوانتر و بهتر مطالعه شدهاند، تعداد چنین سایتهایی در هلند، شمال آلمان و بریتانیا بسیار کمتر است و از همین رو محققان از کشف جدید استقبال کردهاند.
به گزارش یورونیوز، سایت باستانی هیزینگن حدود پنج سال پیش، زمانی که فلزیابها تعداد زیادی سکه طلا و نقره را کشف کردند، برای اولین بار مورد توجه قرار گرفت.
باستانشناسان دریافتند که این مکان شامل سه بخش است؛ از جمله یک سازه دایرهای بزرگ متشکل از تیرکهای چوبی که اطراف ساختمانی با شکل غیرمعمول را احاطه کرده بود.
در یکی از این بخشها یک عدد سکه طلا یافت شد، در حالی که در بخش دیگر کمابیش دو دوجین سکه طلای شکسته و سالم، یک آویز طلایی و یک گوشواره نقرهای کشف شدند. بخش سوم نیز حاوی تکههایی از سکههای طلا و یک آویز کوچک بود.
در یکی از این بخشها شواهدی از وجود یک عمارت قدیمی که شاید در قرن ششم ساخته شده بود دیده میشود. همچنین ۱۷ حفره مربوط به تیرکهای چوبی در آنجا کشف شده که با موقعیت خورشید در اعتدالهای بهاری و پاییزی همراستا هستند.
به گفته باستانشناسان این موضوع نشان میدهد که این سایت شاید برای آیینهای فصلی مرتبط با کاشت یا برداشت محصولات کشاورزی مورد استفاده قرار میگرفته است.
پس از بررسی تیرکهای چوبی و اشیای کشفشده، باستانشناسان به این نتیجه رسیدند که هیزینگن در دوران گذار فرهنگی این منطقه یک مرکز مهم فرقهای بوده است.
در این پژوهش آمده است: «این نذورات ممکن است با آیینهای باروری مرتبط بوده باشند، زیرا تیرکها با طلوع و غروب خورشید در اعتدالهای بهاری و پاییزی همتراز شده بودند».
محققان در مقاله خود نوشتهاند: «سکههای طلا و جواهرات طی حدود ۱۰۰ سال در این مکان قرار داده شدهاند. بر اساس تجزیهوتحلیل فسفات، به احتمال زیاد در این مکان قربانی کردن حیوانات نیز انجام میشده است.»
به درستی مشخص نیست که مردم محلی این منطقه به چه خدایانی دعا میکردند. با این حال باستانشناسان میدانند که مردم این منطقه برای پذیرفتن مسیحیت خدایان خود را کنار گذاشتند و آیین تقدیم «پول شیطان» را در مکانهای فرقهای بتپرستانه و یا چندخدایی متوقف کردند.
به نظر میرسد که استفاده از این مکان به عنوان یک معبد روباز حدود سال ۷۰۰ میلادی متوقف شده است، یعنی حداقل ۵۰ سال قبل از مسیحی شدن رسمی این منطقه.
به گفته باستانشناسان، احتمال دارد که نخبگان محلی که با این مکان در ارتباط بودند زودتر از سایرین به مسیحیت گرویده یا از بتپرستی فاصله گرفته باشند.
محققان در بخش نتیجهگیری گزارش خود آوردهاند: «شاید این مکان رها شده یا حتی توسط مبشرین مسیحی نابود شده باشد و تقریبن تمام اشیای ارزشمند آن از بین رفته باشند».
نتایج حاصل از کشفیات جدید در نشریه علمی «باستانشناسی قرون وسطی» منتشر شده است.
