«محبت نیوز»-غزه، یکی از نخستین شهرهایی است که در کتاب مقدس از آن یاد شده و از زمان نوح تاکنون نقشی محوری در تاریخ ادیان ایفا کرده است. این شهر که در مرزهای کنعان باستان قرار داشت، بخشی از سرزمین موعود بنیاسرائیل محسوب میشد. در این مقاله به پنج حقیقت مهم درباره غزه که در کتاب مقدس به آن اشاره شده است، میپردازیم.
غزه، یکی از نخستین شهرهای ذکرشده در کتاب مقدس
غزه یکی از قدیمیترین شهرهایی است که در کتاب مقدس به آن اشاره شده است. در کتاب *پیدایش ۱۰* آمده است که پس از طوفان نوح، پسران او صاحب فرزندانی شدند و نسل آنها در سراسر زمین پراکنده شد. یکی از نوادگان نوح، کنعان، پسر حام، پدر قبایل کنعانی از جمله هیتیها، ایبوسیان، اموریان و دیگر اقوام بود. کتاب مقدس میگوید: «مرز کنعان از صیدون به جرار تا غزه میرسید» (پیدایش ۱۰:۱۹).
کنعان، به دلیل گناه پدرش حام، توسط نوح نفرین شد. نوح گفت: «کنعان برده سام باشد» (پیدایش ۹:۲۷).
غزه بخشی از سرزمین موعود بود که خداوند به بنیاسرائیل پس از خروج از مصر وعده داده بود. با این حال، اسرائیلیها نتوانستند این منطقه را بهطور کامل تصرف کنند. خداوند به موسی دستور داده بود که تمام کنعان را تصرف کند و در اعداد ۳۳:۵۵ هشدار داده بود: «اگر ساکنان آن زمین را بیرون نکنید، آنها همچون خاری در چشمان و پهلوی شما خواهند بود.»
در کتاب یوشع ۱۰:۴۱ آمده است که یوشع، رهبر بنیاسرائیل، این سرزمین را از قادش برنیا تا غزه فتح کرد. با این حال، غزه در نهایت به تصرف فلسطینیان درآمد و در طول عهد عتیق، این منطقه همواره تحت کنترل فلسطینیان باقی ماند.
مجازات فلسطینیان در غزه توسط سامسون
کتاب «داوران« داستان سامسون، جنگجویی قدرتمند را روایت میکند که خداوند به او نیرویی خارقالعاده عطا کرده بود. با این حال، ضعف او در برابر وسوسههای زنان بارها او را به دردسر انداخت.
در داوران ۱۶ آمده است که سامسون به غزه رفت و شب را با زنی بدکاره گذراند. فلسطینیان که از حضور او آگاه شدند، در کمین نشستند تا او را بکشند، اما سامسون موفق به فرار شد (داوران ۱۶:۱-۳).
بعدها، دلیله، زنی که سامسون عاشق او بود، راز قدرت او را فاش کرد. فلسطینیان موهای او را کوتاه کردند، چشمانش را از حدقه درآوردند و او را به غزه بردند تا در زندان نگه دارند (داوران ۱۶:۲۱).
با این حال، موهای سامسون دوباره رشد کرد و قدرتش بازگشت. او در معبد داگون، خدای فلسطینیان، انتقام خود را گرفت. سامسون ستونهای معبد را فرو ریخت و معبد بر سر حاکمان و مردم فرو ریخت. کتاب مقدس میگوید: «او در مرگ، بیشتر از زمانی که زنده بود، دشمنانش را کشت» (داوران ۱۶:۳۰).
این داستان نشان میدهد که خداوند حتی از گناهکارترین افراد نیز برای اهداف خود استفاده میکند.
پیشگویی پیامبران درباره ویرانی غزه
به دلیل گناهان فلسطینیان، چهار تن از انبیا کتاب مقدس – ارمیا، عاموس، صفنیا و زکریا – نابودی غزه را پیشگویی کردند.
ارمیا پیشبینی کرد: «خداوند فلسطینیان را هلاک خواهد کرد. باقیمانده از سواحل غزه سر خود را در سوگ خواهند تراشید. اشکلون ساکت خواهد شد» (ارمیا ۴۷:۴-۵).
عاموس نیز اعلام کرد: «برای سه گناه غزه، حتی برای چهار گناه، پشیمان نخواهم شد. زیرا او تمامی جوامع را به اسارت گرفت و به ادوم فروخت. آتشی بر دیوارهای غزه خواهم فرستاد که قلعههای او را میسوزاند» (عاموس ۱:۶-۷).
صفنیا پیشبینی کرد: «غزه متروک خواهد شد و اشکلون ویران خواهد شد» (صفنیا ۲:۴).
زکریا نیز سرنوشت مشابهی را برای غزه پیشبینی کرد: «غزه در عذاب خواهد پیچید و پادشاه خود را از دست خواهد داد» (زکریا ۹:۵).
این پیشگوییها نشان میدهند که آینده غزه در کتاب مقدس تاریک و پر از ویرانی بوده است.
درسهای کتاب مقدس از حاکمان غزه
پس از خروج بنیاسرائیل از مصر، خداوند به آنها دستور داد تا سرزمین موعود را بهطور کامل تصرف کنند و ساکنان آن را بیرون کنند. با این حال، بنیاسرائیل نتوانستند این دستور را بهطور کامل اجرا کنند.
در یوشع ۱۱:۲۲ آمده است که عناکیان، مردمانی غولپیکر و جنگجو، در غزه، گات و اشدود باقی ماندند. این قوم بعدها تهدیدی جدی برای بنیاسرائیل شدند. جالوت، جنگجویی که توسط داوود شکست خورد، از نوادگان عناکیان بود.
خداوند در اعداد ۳۳:۵۶ هشدار داده بود که اگر ساکنان را بیرون نکنند، همان بلایی که بر سر آنها میآورد، بر سر بنیاسرائیل نیز خواهد آمد. این پیشبینی درست از آب درآمد و فلسطینیان به خاری در چشم بنیاسرائیل تبدیل شدند.
غزه، محل گرویدن نخستین غیریهودی به مسیحیت
در کتاب اعمال رسولان، انجیل ابتدا به یهودیان موعظه شد. اما پس از شهادت استیفان، مؤمنان پراکنده شدند و پیام مسیحیت به غیریهودیان نیز رسید.
در اعمال ۸:۲۶ آمده است که فرشتهای به فیلیپ، یکی از رسولان، دستور داد: «به سمت جادهای به سمت جنوب برو که از اورشلیم به غزه میرود.» فیلیپ در این مسیر با یک خواجه اتیوپیایی روبرو شد که مشتاق شنیدن انجیل بود. فیلیپ او را تعلیم داد و در آب غسل تعمید داد (اعمال ۸:۳۸).
این لحظه، یکی از نخستین موارد گرویدن غیریهودیان به مسیحیت بود و نقطه عطفی در تاریخ کلیسای اولیه به شمار میرود.
