سازمان بین‌المللی مهاجرت: ۸ هزار مهاجر در سال ۲۰۲۵ جان خود را از دست دادند

«محبت نیوز»بر اساس داده‌های جدید منتشرشده از سوی سازمان بین‌المللی مهاجرت (IOM)، در سال ۲۰۲۵ نزدیک به ۸ هزار مهاجر در سراسر جهان جان خود را از دست داده اند؛ رقمی که مجموع تلفات از سال ۲۰۱۴ تاکنون را به بیش از ۸۲ هزار نفر می‌رساند. همچنین برآورد می‌شود دست‌کم حدود ۳۴۰ هزار نفر از اعضای خانواده‌ها به‌طور مستقیم تحت تأثیر این وضعیت قرار گرفته باشند.

سازمان بین‌المللی مهاجرت در آستانه برگزاری «مجمع بازنگری بین‌المللی مهاجرت» در ماه مه، خواستار تجدید تعهدها برای حفاظت از مهاجران، جلوگیری از مرگ و ناپدید شدن آن‌ها و حمایت بهتر از خانواده‌های آسیب‌دیده شده است. این نهاد تأکید می‌کند شواهد روشن است: کاهش تعداد جابه‌جایی‌ها به معنای ایمن‌تر شدن سفرها نیست و نجات جان انسان‌ها نیازمند همکاری قوی‌تر بین‌المللی و سرمایه‌گذاری مستمر در راهکارهای مبتنی بر داده است.

داده‌های جدید سازمان بین‌المللی مهاجرت بر اساس «نمای کلی جهانی مسیرهای مهاجرت» در چارچوب «سامانه ردیابی جابه‌جایی» و همچنین تحلیل‌های جدید پروژه «مهاجران مفقود» از سوی سازمان بین‌المللی مهاجرت تهیه شده است. سامانه ردیابی جابه‌جایی با استفاده از پایش میدانی مستقیم و داده‌های دولتی، جابه‌جایی‌ها، تغییر مسیرها و شرایط در کریدورهای مهاجرتی را دنبال می‌کند. پروژه مهاجران مفقود نیز با اتکا به آمار رسمی، گزارش‌های رسانه‌ای و اطلاعات مأموریت‌های این سازمان در سراسر جهان، موارد مرگ و ناپدید شدن مهاجران را ثبت می‌کند. این گزارش‌ها در کنار هم نشان می‌دهند چگونه عوامل مبدأ و تغییرات سیاستی در طول مسیر، سفرهای مهاجرتی را دگرگون کرده‌اند، در حالی که هزینه انسانی مهاجرت ناایمن همچنان رو به افزایش است.

امی پوپ، مدیرکل سازمان بین‌المللی مهاجرت، در این‌باره گفت: «مسیرها در واکنش به درگیری‌ها، فشارهای اقلیمی و تغییرات سیاستی در حال تغییر هستند، اما خطرات همچنان بسیار واقعی‌اند. پشت این اعداد، انسان‌هایی هستند که سفرهای خطرناک را آغاز می‌کنند و خانواده‌هایی که در انتظار خبری هستند که شاید هرگز نرسد. داده‌ها برای درک این مسیرها و طراحی مداخلاتی که بتواند خطرات را کاهش دهد، جان‌ها را نجات دهد و مسیرهای ایمن‌تری برای مهاجرت ایجاد کند، حیاتی است.»

بر اساس گزارش «نمای کلی جهانی مسیرهای مهاجرت ۲۰۲۵»، کاهش آمار ورود در برخی مناطق به معنای کاهش فشار مهاجرتی نیست، بلکه نشان‌دهنده تغییر مسیرها در نتیجه اقدامات کنترلی، تحولات درگیری‌ها و فشارهای محیطی است که مسیرهای سنتی را دگرگون کرده‌اند.