«محبت نیوز»- صحبت از مسیحیت ستیزی در غرب، در حالی که مسیحیان در نیجریه قتلعام میشوند، در کره شمالی ناپدید میشوند و در پاکستان زیر سایه ترس و تحقیر دائمی زندگی میکنند، قدری عجیب به نظر میرسد. با این حال، اگرچه پاریس با پیونگیانگ قابل مقایسه نیست، باید درباره احساسات ضد مسیحی، صرفنظر از محل وقوع آن، صحبت کرد. بر اساس گزارش رصدخانه عدم تحمل و تبعیض علیه مسیحیان در اروپا (OIDAC)، این قاره شاهد افزایش جرایم ناشی از نفرت علیه مسیحیت است.
به گزارش آی سی سی، پل جیمز گریفیث، مدیر میراث مسیحی ادینبورگ میگوید: «در تمام عمرم در بریتانیا، با آزادی بیان و گفتوگوی آزاد بزرگ شدم، اما از حدود سال ۲۰۱۳، همه چیز شروع به تغییر کرد. پیش از آن، مردم میتوانستند آزادانه دیدگاههای متفاوت خود را در جامعه بیان کنند.»
گریفیث میافزاید در دهه گذشته، «جریانهای ضد مسیحیت و ارزشهای خانواده سنتی، و همچنین مخالفت با فرهنگ دموکراتیک ما، از جویباری کوچک به رودخانهای خروشان تبدیل شدهاند.»
او دو منبع اصلی را پشت این جریانهای در حال تغییر میبیند: افراطگرایان و چپگرایان افراطی. به گفته او، «به نظر میرسد هر گروهی برای پیشبرد اهداف خود از این جریانها بهره میبرد.» چپهای افراطی «از تنوع دفاع میکنند، به جز مسیحیت و ارزشهای سنتی مرتبط با آن.» همزمان، افراطگرایان «پشت سر» چپهای افراطی پنهان میشوند و از شعارهای «تنوع» برای کسب قدرت در اروپا استفاده میکنند.
نمونهای از این قدرت سیاسی فزاینده در دسامبر ۲۰۲۳ با تشکیل گروه «رأی مردم» در بریتانیا نمایان شد که هدف آن اعمال فشار بر سیاستمداران است.
گریفیث نگران است که بریتانیا در نهایت «بحث آزاد و نقد اسلام، محمد و قرآن» را ممنوع کند.
برای مسیحیان دشوار است تشخیص دهند که تهدید بزرگتر از سوی پیروان یک نظام اعتقادی ضد مسیحی است یا از جانب بسیاری از اروپاییان خداناباور – که در غرب به اوج قدرت خود رسیدهاند.
گریفیث میگوید: «هر دو نوع آزار در بریتانیا رو به افزایش است. همسر آلمانیام میگوید که فرهنگ آنها در حفظ شیوههای مسیحی از ما [در بریتانیا] مصممتر است. با این حال، این وضعیت نیز به سرعت در حال تغییر است.»
یکی از بارزترین آمارهای گزارش اخیر OIDAC مربوط به آلمان است، جایی که جرایم ناشی از نفرت علیه مسیحیان از سال ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۳ دو برابر شده است.
آنیا هافمن، مدیر اجرایی OIDAC در اروپا، میگوید در کنار این افزایش چشمگیر، این واقعیت وجود دارد که «بسیاری از جرایم ناشی از نفرت ضد مسیحی در آمار رسمی ثبت نمیشود.» علاوه بر این، بسیاری از کشورهای اروپایی آماری از حوادث ضد مسیحی ندارند.
هافمن میافزاید: «ما به طور فزایندهای نگران وضعیت کلی اروپا هستیم. بهویژه، محدودیتهای آزادی مذهبی و تبعیض علیه مسیحیان… باعث افزایش خودسانسوری در میان مسیحیان میشود. جوانان مسیحی بیش از پیش در مورد زمان و چگونگی صحبت درباره ایمان خود در انظار عمومی محتاط شدهاند.»
گریفیث نیز در همین راستا میگوید: «به طور فزایندهای شاهد آزار مردم و از دست دادن شغلهایشان به دلیل حمایت از ارزشهای سنتی مسیحی هستیم.»
هافمن اشاره میکند که این نوع تبعیض از دیدگاههای سکولاریستی افراطی نشأت میگیرد که منجر به عدم تحمل باورهای مذهبی میشود. با این حال، جرایم ناشی از نفرت ضد مسیحی میتواند انگیزههای متفاوتی داشته باشد، از جمله گرایشهای افراطی، همراه با انگیزههای چپ افراطی یا راست افراطی.
هافمن میگوید: «برخی مجرمان صرفن از مسیحیت یا مذهب متنفرند، به گونهای که به ساختمانهای کلیسا حمله میکنند.»
بیشتر موارد ثبت شده توسط OIDAC شامل عوامل و انگیزههای ناشناخته است. حتی در میان حملات با انگیزه اسلامگرایی افراطی، عاملان اغلب اروپاییان بومی هستند نه مهاجران.
اگرچه حملات در اروپا توسط مهاجران قابل توجه است، اما بیشتر گرایشهای ضد مسیحی این قاره از خود اروپاییان سرچشمه میگیرد که موقعیتهای تأثیرگذار را در اختیار دارند. در نتیجه، مسیحیان احساس میکنند باید عقاید و دیدگاههای خود را در محل کار و تحصیل پنهان کنند.
هافمن میگوید: «برای مقابله با این روند و حفظ آزادی مذهبی، از جمله آزادی بیان عقاید مذهبی در انظار عمومی، نیازمند افزایش آگاهی از قوانین و روندهای اجتماعی هستیم که تأثیر منفی بر آزادی مذهبی دارند.»
مسیحیان در اروپا با خطرات کمتری نسبت به ایمانداران در بسیاری نقاط دیگر جهان روبرو هستند، اما این قاره همچنان شاهد افزایش حوادث ضد مسیحی است که میتواند از منابع متعددی سرچشمه بگیرد.
گریفیث میگوید: «امیدوارم و دعا میکنم که احیای مسیحیت و اصلاحات دوباره در اروپا رخ دهد، زیرا مردم بیش از پیش متوجه وضعیت موجود میشوند. با این حال، به نظر میرسد این روند به سمت جنبشهای ضد یهودی و ضد مسیحی پیش میرود.»
