«محبت نیوز»- مجید (داوود) سوزنچی کاشانی نوکیش مسیحی با اعلام این خبر به «محبت نیوز» گفت «با توجه به مدت زمان این مرخصی به زندان بازنخواهم گشت و در واقع مرخصی منتهی به آزادی و پایان زمان محکومیت است.»
مجید سوزنچی کاشانی از سال ۱۳۹۶ زندانی بود. او در این مدت به دستور مسئولان به بندی منتقل شد که محیط نامناسبی داشت. سوم شهریور ۱۳۹۹ یکی از مسئولان زندان فشافویه از سوزنچی خواسته بود که موهای سرش را کوتاه کند و پس از آنکه این نوکیش مسیحی از این درخواست غیرقانونی سرباز زد، او را به تیپ یک زندان فشافویه منتقل کردند. تیپ یک فشافویه بدترین شرایط را در این زندان دارد. تعداد زندانیان این زندان بیش از دو برابر استاندارد است و زندانیان ناچار به خوابیدن کف راهروها هستند.
بازداشت آقای سوزنچی مربوط به اواخر آبان ۱۳۹۶ است که به همراه شماری دیگر از نوکیشان مسیحی در منزل یکی از مسیحیان در تهرانپارس، در شرق پایتخت توسط وزارت اطلاعات دستگیر شدند. او پس از بازداشت به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد که تحت نظارت وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی است.آقای سوزنچی میگوید در مراحل بازجوئی از دسترسی به وکیل مدافع نیز محروم بوده است.
این نوکیش مسیحی ۱۸ فروردین ۱۳۹۷ در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی احمدزاده به اتهامات «عضویت در گروههای تبشیری» و «تبلیغ علیه نظام» محاکمه و به پنج سال حبس محکوم شد. در تاریخ ۲۰ آذر ۱۳۹۷ پرونده او در شعبه ۵۴ دادگاه تجدید نظر استان تهران با حضور قاضی بابایی بررسی شد. این دادگاه حکم او را به دو سال حبس کاهش داد.
سوزنچی در جریان بازجوییهای عقیدتی در وزارت اطلاعات به «قتل» نیز متهم شد اما از اتهام قتل تبرئه شد، سپس وزارت اطلاعات او را به سرقت متهم کرد.استناد آنها برای این اتهام، کمک انساندوستانه این نوکیش مسیحی به یک مصدوم بوده است. وزارت اطلاعات با پرونده سازی برای سوزنچی آنرا مصداق سرقت قلمداد کرده و قاضی نیز او را به دو سال حبس محکوم کرد. این دو سال حبس جدای از دو سال حبس دیگر او به اتهام تبشیر مسیحیت است. در نهایت این زندانی نوکیش مسیحی به دو حکم دو سال زندان مجزا محکوم شد.
گفتنی است ندامتگاه تهران بزرگ معروف به زندان فشافویه، یکی از بدنامترین زندانهای ایران است. این زندان که خارج از شهر و در جاده قدیم قم با فاصله ۶۰ کیلومتری از شهر تهران قرار دارد، نه تنها از لحاط امکانات، فضای مناسب، بهداشت و رسیدگی به زندانیان از استانداردهای لازم برخوردار نیست، بلکه رفتار زندانبانان با زندانیان نیز بسیار نامناسب است.
