به گزارش سرویس ترجمه «محبت نیوز»- افغانستان که پیش از مسلط شدن طالبان بر آن کشور با وضعیت وخیم اقتصادی دست به گریبان بود، پس از رویکار آمدن حکومتی به رهبری طالبان با یکی از کم پیشینه ترین بحران های اقتصادی روبرو شده است.
به نوشته ام ان آنلاین، سال مالی جاری اولین سالی است که طالبان بودجه سالانه تصویب میکند و اعلام کرد که بیش از ۵۰۰ میلیون دلار کسری بودجه دارد. به همین دلیل دستکم ۲۰هزار نفر در افغانستان در شدیدترین سطح ناامنی غذایی قرار دارند و برای ۹۰ درصد از مردم افغانستان، دسترسی به غذا اساسیترین چالش است. سطح بدهی خانوارها بهدلیل نیاز به خرید مواد غذایی در حال افزایش است و گزارشها از ازدواج و کار کودکان خبر میدهد و همچنین فروش اعضای بدن نیز هر روز بیشتر میشود.
از زمان بازگشت این گروه اسلامی در آگوست/اوت ۲۰۲۱، آنها احکام مختلفی را صادر کردهاند که زنان را از بیشتر مشاغل دولتی، تحصیلات متوسطه و سفر طولانی تر از حدود ۷۰ کیلومتر بدون “محرم” (همراه مرد) منع کرده است. اکثر زنان افغان پیش از این هم بهنوعی حجاب داشتند. اما محدودیتهای جدید، زنان را ملزم به استفاده از روبنده کامل میکند که صورت را بدون چشمها میپوشاند، یا برقع که تمام بدن، از جمله صورت را با پرده تور جلو چشم، را میپوشاند.
اما با وجود تمام این مشکلات اشتیاق مردم دردمند این کشور به شناخت خدای حقیقی بیشتر شده است. امروز افغانهای ستمدیده و دلشکسته بیش از گذشته خواستار شناخت خدای واقعیاند. «هارت فور ایران» مجموعهای است که با بیش از ۱۰۰ سازمان و نهاد همسو همکاری میکند تا با عشق و امید، پیام نجات بخش انجیل را به فارسی زبانان برسانند. این سازمان گزارش داده است پس از تسلط طالبان بر افغانستان هر روز بر تعداد کسانیکه با آنها از این کشور تماس می گیرند و به دنبال شناخت خدای حقیقی هستند افزوده می شود.
خواهر شهناز از مدیران هارت فور ایران می گوید: “برخی از کسانیکه از افغانستان با ما تماس می گیرند به طور دقیق نمیدانند به دنبال چه هستند، اما میدانند کجا و چگونه آن را پیدا کنند. بله آنان به دنبال یافتن «حقیقت» هستند و نمی خواهند چشم بسته دنباله رو پیشینیان خود باشند، بیشتر کسانیکه با ما ارتباط برقرار میکنند از ما کتاب مقدس می خواهند تا برای خانواده و نزدیکانشان آنرا بخوانند تا همه از حقیقتِ کلام خداوند آگاه شوند.”
به گفته خواهر شهناز با به قدرت رسیدن طالبان برخی از مسیحیان مجبور به ترک افغانستان شدند. وی افزود، به تازگی یونس که یک ایماندار است با من تماس گرفت و درباره وضعیت زندگی خودش به عنوان یک مسیحی افغان گفت :” ما احساس می کنیم عقب مانده ایم. ما (مسیحیان افغانستان) با یکدیگر مشارکت داشتیم، ما جلسات مطالعه کتاب مقدس و پرستش خداوند برگزار می کردیم، اما اکنون دیگر نداریم. چه کار باید کرد؟ می دانم که باید رشد کنم و وفادارتر باشم. اما اگر من (کلام خدا) را نشنوم چگونه می توانم در ایمان خود رشد کنم؟ لطفن به ما کمک کنید؟ آیا می توانید هر روز با من تماس بگیرید و به من تعلیم دهید؟ آیا امکان دارد در خواندن چند سرود پرستشی با من همراه شوید تا من در حضور او باشم؟ من احساس تنهایی می کنم.”
خواهر شهناز در خاتمه گفت: “پس از تسلط طالبان بر افغانستان برخی از مسیحیان این کشور را برای تامین امنیت شان ترک کردند، اما ما همچنان در افغانستان برادران و خواهران زیادی داریم و باید بدانیم که خداوند برای هر یک از آنها و هر یک از ما برنامه ای دارد.”
