«محبت نیوز»- محسن کورنرلسن، کشیش کلیسای باپتیست شهر اینگولشتات آلمان، در یادداشتی که در هفتهنامه مسیحی «ایدآ» (Idea) منتشر شده است، از سکوت جامعه جهانی و فعالان مدنی غرب در قبال سرکوبهای خونین ایران انتقاد کرد. وی با مقایسه واکنشها به جنگ غزه و حوادث ایران، نسبت به پیامدهای خطرناک استانداردهای دوگانه هشدار داد.
کورنرلسن، که خود سالها پیش به عنوان پناهجو به آلمان مهاجرت کرده و پس از گرویدن به مسیحیت و تحصیل الهیات اکنون به عنوان شبان در یک کلیسا خدمت میکند، در این مقاله تصویری دردناک از وضعیت کنونی ایران ترسیم کرده است.
روایت رنج و آمار تکاندهنده
این کشیش ایرانیتبار با بیان اینکه «با قلبی مملو از غم و اندوه» به وقایع وطنش مینگرد، نوشت: «تصویری مرا رها نمیکند؛ مادری که کنار پیکر بیجان فرزندش نشسته، کُت خود را درمیآورد و او را میپوشاند. در چنین لحظاتی اشک میریزم و میپرسم چرا مردم ایران امروز تنهاتر از همیشه هستند؟»
آقای کورنرلسن در بخشی از یادداشت خود به آمار قربانیان اشاره کرده و تاکید کرد که هزاران نفر که برای آزادی به خیابان آمده بودند، با «مهمات جنگی» کشته شدهاند. او در این یادداشت به رقم ۴۵ هزار کشته اشاره میکند و میافزاید با وجود نبود آمار شفاف، هزاران نفر دیگر نیز زخمی، دستگیر و در معرض خطر شکنجه و اعدام قرار دارند.
استاندارد دوگانه: غزه در برابر ایران
بخش اصلی یادداشت این کشیش ایرانی-آلمانی، نقدی صریح به عملکرد فعالان حقوق بشر و چهرههای سرشناس غربی است. او میپرسد: «چرا بسیاری از جنبشهایی که علیه جنگ غزه فعال بودند و صدایشان در آلمان شنیده میشد، اکنون سکوت کردهاند؟»
او بهطور مشخص از «گرتا تونبرگ»، فعال محیطزیست، نام میبرد و مینویسد: «چرا او که در طول جنگ غزه پیوسته در رسانهها حضور داشت، در برابر کشتارها در ایران سکوت کرده است؟ چرا خبری از صداهای قدرتمند احزاب و جامعه مدنی آلمان نیست؟»
هشدار درباره پیامدهای سکوت
کشیش کورنرلسن در بخشی از مقاله هفتهنامه ایدآ هشدار میدهد که این «سکوت گزینشی» پیامی خطرناک مخابره میکند: «اینکه رنج برخی انسانها مهم است و رنج دیگران بیاهمیت.»
به عقیده وی وقتی دفاع از حقوق بشر وابسته به همدردیهای گزینشی شود، اعتبار خود را از دست میدهد و فضا را برای رشد افراطگرایی و نفرت فراهم میکند.
در پایان این یادداشت، کشیش کلیسای باپتیست اینگولشتات خواستار پایان سکوت سیاستمداران، رسانهها و اندیشمندان شده است. او بر لزوم همبستگی از طریق «تظاهرات مسالمتآمیز، فشارهای دیپلماتیک، اقتصادی و نظامی» تأکید کرده است.
او به عنوان یک خادم کلیسا، یادداشت خود را با درخواستی روحانی از مسیحیان و مخاطبانش به پایان رسانده است: «دعا کنید و در کنار مردم ایران بایستید.»
