«محبت نیوز»- دولت ترامپ اعلام کرده است که سقف پذیرش پناهندگان در ایالات متحده را برای سال مالی ۲۰۲۶ به پایینترین حد تاریخی کاهش خواهد داد. این تصمیم با واکنش تند سازمانهای امدادرسانی مسیحی مواجه شده است که معتقدند این اقدام، حقوق پناهندگان واجد شرایط، از جمله مسیحیان تحت آزار و اذیت را نادیده میگیرد.
طبق اطلاعیهای که در روزنامه رسمی فدرال منتشر شد، سقف پذیرش سالانه پناهندگان ۷۵۰۰ نفر تعیین شده است و اولویت با سفیدپوستان اهل آفریقای جنوبی خواهد بود. این رقم در مقایسه با سقف ۱۲۵۰۰۰ نفری که دولت بایدن در سال مالی پایانی خود تعیین کرده بود، کاهش چشمگیری را نشان میدهد.
کاخ سفید اعلام کرده است که اولویت پذیرش با آفریکانرهای اهل آفریقای جنوبی و سایر قربانیان تبعیض غیرقانونی یا ناعادلانه خواهد بود و پذیرش پناهندگان منوط به سایر سیاستها و اقدامات ریاست جمهوری است.
این اقدام با انتقاد گسترده سازمانهای امدادرسانی مسیحی مواجه شده است. میال گرین، رئیس سازمان اسکان مجدد پناهندگان «ورلد ریلِیف»، این اعلامیه را «دلخراش» خواند و گفت که این تصمیم به جایگاه ایالات متحده در جهان و حیات اقتصادی آن آسیب میرساند.
در ماه ژانویه، سازمانهای امدادرسانی مسیحی از دولت ترامپ خواسته بودند که سقف پذیرش پناهندگان را حداقل ۵۰ هزار نفر تعیین کند، اما این درخواست مورد توجه قرار نگرفت.
گرین افزود: «در زمانی که تعداد پناهندگان در سطح جهان به بالاترین حد خود رسیده است، ایالات متحده کمتر از همیشه پناهندگان را میپذیرد. تمرکز محدود بر سفیدپوستان آفریقای جنوبی به این معنی است که مسیحیان تحت آزار و اذیت و دیگرانی که از آزار و اذیت مذهبی در کشورهایی مانند ایران، نیجریه و برمه فرار میکنند، با خطر بیشتری روبرو خواهند شد.»
سرویس جهانی کلیسا نیز با انتشار بیانیهای اعلام کرد که دولت «به خانوادههای نیازمند پشت میکند» و برنامه اسکان مجدد پناهندگان را به چیزی «غیرقابل تشخیص و بیارزش» تبدیل میکند.
گفتنی است پناهجویان نوکیش مسیحی ایرانی، به ویژه در کشور ترکیه، با وضعیت ناگوار و دشواری مواجه هستند. این افراد به دلیل آزار و اذیتهای مذهبی در ایران ناچار به ترک وطن خود شدهاند و حالا بسیاری از آنان سالهاست که در حالت بلاتکلیفی و انتظار برای پذیرش به ایالات متحده به سر میبرند. کمبود تسهیلات، عدم حمایتهای کافی و بیتوجهی سازمان ملل به وضعیت آنها، زندگی روزمره این پناهجویان را به چالشی سخت و طاقتفرسا تبدیل کرده است. آنان نه تنها با دغدغههای مالی و درمانی دست و پنجه نرم میکنند، بلکه احساس عدم امنیت و ناامیدی از آینده نیز بر دوششان سنگینی میکند. در حالی که چشمها به دروازههای آمریکا دوخته شده، واقعیتهای تلخ زندگی در تبعید، آنها را در وضعیت بیسرو سامانی نگه داشته است. اکنون با اعلام سهمیه جدید و کاهش شدید پذیرش پناهندگان، امیدی برای این پناهجویان ایرانی باقی نمانده و خطر اخراج اجباری به ایران، زندان و شکنجه، بیش از پیش آنها را تهدید میکند.
