ایستگاه «مریم مقدس»؛ نماد همزیستی دینی یا نمایش تبلیغاتی؟

«محبت نیوز»- به تازگی شهرداری تهران یک ایستگاه مترو در جدید را «ایستگاه مریم مقدس»  نام‌گذاری کرده. آنچه عنوان شده نام‌گذاری «ایستگاه متروی مریم مقدّس» در شهر تهران، اقدامی است که از سوی نهادهای شهری با تأکید بر «تنوع دینی»، «همزیستی ادیان» و «احترام به پیروان ادیان گوناگون». این انتخاب نام، با اشاره به محل ایستگاه در مجاورت کلیسای جامع ارامنه و اشاره به حضرت مریم به‌مثابه نمادی فراگیر، قابل فهم است.
از منظر نمادین، این اقدام نشانه‌ای از میل به نمایش تصویری مثبت از شهر تهران و جمهوری اسلامی ایران در حوزه ادیان است.

با این حال، تحلیلگران و منتقدین مستقل به چند محور انتقادی اشاره کرده‌اند که اشکال کارکردی و تبلیغی این اقدام را برجسته می‌کنند: نخست آن‌که در عمل، وضعیت پیروان ادیان مختلف در ایران با گزارش‌های مکرر از فشار، محدودیت، بازداشت یا احکام زندان سنگین همراه است. به عنوان مثال، چند مورد اخیر: یک نوکیش مسیحی در تهران به حدود هشت سال و یازده ماه زندان محکوم شده است.  گروهی دیگر از نوکیشان مسیحی در استان خوزستان جمعاً به بیش از بیست‌وپنج سال زندان محکوم شده‌اند. دو نفر به جرم داشتن چند نسخه کتاب مقدّس به ۱۲ سال زندان محکوم شده‌اند.  این داده‌ها نشان می‌دهند که فشار بر نوکیشان مسیحی همچنان در سطح قضائی و امنیتی برقرار است.

دوم، منتقدان می‌گویند که نام‌گذاری چنین ایستگاهی تنها در حکم «عمل تبلیغی» یا «نمایشی» برای ترمیم یا ارتقای تصویر بین‌المللی جمهوری اسلامی است در حالی که در سطح واقعی، شرایط داوطلبانه و آزادانه برای آزادی دین و مذهب پیروان و نوکیشان وجود ندارد.
به عبارت دیگر، زمانی که از یک سو نامی انتخاب می‌شود که بر تنوّع دینی تأکید دارد، و از سوی دیگر گزارش‌هایی از تبعیض دینی در رسانه‌ها و نهادهای حقوق بشری منتشر می‌شود، تناقضی آشکار به چشم می‌آید. این مسأله به‌ویژه وقتی شدت می‌گیرد که تغییر دین و برگزاری مراسم خانگی  برای نوکیشان در عمل جرم‌انگاری شده‌اند یا محاکم با استناد به ماده ۵۰۰ قانون مجازات اسلامی علیه آنان حکم صادر می‌کنند.

در نتیجه، اگرچه نام‌گذاری ایستگاه مترو مریم مقدس در تلاش است گامی مثبت در عرصه نمادین برای نمایش احترام به اقلیت‌های دینی نشان دهد، اما از منظر حقیقی آزادی دین، مستقل بودن نهادهای قضایی، و تحقق عملی «همزیستی دینی»، وضعیت روشن نیست. این اقدام بدون همراهی با سیاست‌ها، ضمانت‌های حقوقی، اصلاحات قانونی و عملیاتی که حقوق اقلیت‌ها را در عمل تضمین کند، تنها «نمایش تبلیغی» خواهد بود تا تغییر ساختاری.

▪️برگرفته از کانال تلگرامی گفت‌وشنود

Tagged:

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شبکه‌های اجتماعی