«محبت نیوز»- مرگ غمانگیز چارلی کرک اندوهی عمیق در دلها نشانده است، اما مسیحیان باید به یاد داشته باشند آنچه را که خود چارلی میدانست: هویت او در مسیح و مقصد نهاییاش. این آگاهی، در این دوران ویرانگر، امیدی بینظیر ارائه میدهد.
پولس رسول نوشت: « مرا زیستن مسیح است و مردن، سود.» برای ایمانداران، مرگ پایان نیست، بلکه دریچهای به سوی حضور منجی است؛ حقیقتی که زندگی چارلی بهوضوح آن را منعکس میکرد.
این گفته از سنگینی فقدان نمیکاهد. خانواده و دوستان چارلی بسیار داغدارند و بسیاری که او را ندیدهاند، اما مدافع شجاع ایمان و حقیقت میدانستند، نیز در غم شریکند. مصاحبهای کوتاه با چارلی داشتم و حس اعتقاد راسخ و شفافیت او در من ماندگار شد. او کسی بود که دقیقاً میدانست به چه چیزی و چرا باور دارد. این خاطره، این فقدان را برایم شخصیتر کرده است.
عدالت و بخشش
در این لحظات، غریزه طبیعی، خشم است؛ اشتیاق به عدالت. با این حال، مسیح فرمانی سختتر داده است: بخشش. بخشش، اطاعت است و برای پیروان مسیح، اختیاری نیست. بخشش، توبه نیز هست؛ رویگرداندن از میل به انتقام و رویآوردن به خدایی که پیشتر ما را بخشیده است.
این بخشش، سطحی یا احساساتی نیست، بلکه ریشه در حقیقت انجیل دارد. میبخشیم، زیرا فرمان یافتهایم. این، الگویی برای زندگی است، چه شر به ما ضربه بزند، چه به آرمانها و عزیزانمان. رومیان ۱۲:۱۹ یادآور میشود: «ای عزیزان، انتقام مگیرید، بلکه جایی برای غضب خدا بگذارید، زیرا نوشته شده است: ‘انتقام از آن من است. من تلافی خواهم کرد،’ میگوید خداوند.» ما میبخشیم، زیرا خدا ما را بخشید. ما میبخشیم، زیرا صلیب مسیح، بیعدالتی نهایی را در خود حل کرد. ما میبخشیم، زیرا ناجیمان بر صلیب دعا کرد: «پدر، آنها را ببخش.»
طبیعی است بخواهیم به ضارب، کسانی که مرگ چارلی را جشن میگیرند، یا مروجین نفرت که زمینهساز این خشونت شدند، حمله کنیم. اما رسالت ما، افزودن بر خشم دنیا نیست، بلکه انعکاس رحمت مسیح است. این بدان معنا نیست که گناه را توجیه کنیم یا از پیگیری عدالت دست بکشیم، بلکه به معنای امتناع از ریشهدواندن نفرت در قلبهایمان است.
▪️بیشتر بخوانید: چارلی کرک: میخواهم پس از مرگ، به خاطر ایمان مسیحیام به یاد آورده شوم
▪️بیشتر بخوانید: آخرین سخنان چارلی کرک قبل از ترور چه بود؟
دو حقیقت انکارناپذیر
زندگی و مرگ چارلی، دو حقیقت را یادآوری میکند: نخست، شکننده بودن زندگی و فوریت رسالت ما؛ دوم، امنیت نهاییِ ایمانداران در مسیح. چارلی میدانست به کجا میرود و اگر به عیسی تعلق داشته باشیم، این اطمینان میتواند از آنِ ما نیز باشد.
شجاعت چارلی در مواجهه با خصومت، شگفتآور بود. او با جسارت بحث میکرد، سخنرانی میکرد و باطل را به چالش میکشید. این شفافیت، از شناخت هویت در مسیح و امنیت ابدی در او نشأت میگیرد. برای گرامیداشت یاد او، نباید سکوت کرد یا ترسید، بلکه باید با عشق، به بیان حقیقت ادامه داد.
اما باید به خاطر داشت که حقیقت بدون بخشش، ناقص است. اعلام مصلوب شدن مسیح، اعلام بخشش نسبت به دشمنان است و زندگی به عنوان پیرو او، گسترش این بخشش در زندگی خودمان. این، از دشوارترین دستورات عیسی است، اما روشنترین نشانه از تأثیر انجیل بر زندگی ما نیز هست.
واکنش ما به ترور چارلی، نباید فقط غم و اندوه یا خشم باشد، بلکه باید اطاعت باشد. اطاعت، حتی زمانی که حس بخشش نداریم، شبیه بخشش است؛ شبیه توبه، وقتی از تلخی روی برمیگردانیم و عدالت را به خدایی میسپاریم که عادلانه قضاوت میکند؛ شبیه اعتماد، وقتی به یاد میآوریم که مرگ بر ایمانداران پیروز نیست.
پس، یاد چارلی را نه با خشم، بلکه با شهادت به امیدی که در دل داشت، گرامی بداریم. با جسارت حقیقت را بگوییم، آزادانه ببخشیم و با این اطمینان زندگی کنیم که مرگ، حرف آخر را نمیزند. برای مسیحی، واقعیت همیشه امید است و حرف آخر، همیشه رستاخیز.
«من معتقدم که رنجهای کنونی ما در مقایسه با جلالی که در ما آشکار خواهد شد، هیچ است.» (رومیان ۸:۱۸)
به کانال تلگرام محبتنیوز بپیوندید
درباره نویسنده: پیتر دموس، رئیس و مدیرعامل برندهای دموس است. این تاجر مسیحی، از دیدگاه کتاب مقدس و بینشی که از فعالیتهای خود به دست آورده، برای هدایت دیگران به سوی حقیقت و اصالت در دنیایی آشفته استفاده میکند.
منبع: استریم
