«محبت نیوز»- سه راهبه اتریشی که در دهه هشتاد زندگی خود به سر میبرند، با فرار از یک خانه سالمندان، به صومعه سابق خود بازگشتند. خواهر برنادت ۸۸ ساله، خواهر رجینا ۸۶ ساله و خواهر ریتا ۸۲ ساله، آخرین بازماندگان صومعه کلوستر گلدنشتاین در نزدیکی سالزبورگ هستند. این راهبهها با کمک دانشآموزان سابقشان و یک قفلساز موفق شدند دوباره وارد صومعه شوند.
این اقدام با واکنش منفی مقامات کلیسا مواجه شده، در حالی که این سه راهبه ابراز خرسندی کردهاند. خواهر ریتا اعلام کرده که از بازگشت به خانه خود بسیار خوشحال است و دلتنگی فراوانی برای صومعه داشته است.
این سه راهبه مدعی هستند که در دسامبر ۲۰۲۳، برخلاف میل باطنیشان به خانه سالمندان منتقل شدهاند. خواهر برنادت تأکید کرده که با آنها مشورت نشده و حق اقامت مادامالعمرشان در صومعه نقض شده است. صومعه گلدنشتاین که از سال ۱۸۷۷ به عنوان صومعه و مدرسه دخترانه فعالیت داشته و از سال ۲۰۱۷ پذیرای پسران نیز بوده، برای این راهبهها به منزله خانه بوده است.
خواهر برنادت خود در سال ۱۹۴۸ در سنین نوجوانی به این مدرسه وارد شده و رومی اشنایدر، بازیگر مشهور اتریشی، از همکلاسیهای او بوده است. خواهر رجینا در سال ۱۹۵۸ و خواهر ریتا چهار سال بعد به این صومعه پیوستند و سالها به عنوان معلم در این مدرسه خدمت کردند. خواهر رجینا مدتی نیز مدیریت مدرسه را بر عهده داشته است.
با کاهش تعداد راهبهها، در سال ۲۰۲۲ مالکیت این ساختمان به اسقفنشین سالزبورگ و صومعه رایشرزبرگ منتقل شد و کشیش مارکوس گراسل به عنوان سرپرست راهبهها منصوب گردید. این انجمن مسیحی در آغاز سال ۲۰۲3 به طور رسمی منحل شد، اما به راهبههای باقیمانده حق اقامت مادامالعمر در صومعه تا زمانی که از سلامت جسمی و ذهنی برخوردار باشند، اعطا شد. با این حال، در دسامبر ۲۰۲۳، تصمیم به انتقال آنها به یک خانه سالمندان کاتولیک گرفته شد، تصمیمی که با نارضایتی آنها همراه بود.
در اوایل سپتامبر سال جاری، خواهر برنادت، خواهر ریتا و خواهر رجینا با یاری گروهی از دانشآموختگان مدرسه به صومعه بازگشتند. خواهر برنادت در این خصوص گفته است که علیرغم اطاعت همیشگی خود، این اقدام را فراتر از تحمل خود یافته است. آنها با جمعآوری وسایل ضروری و با کمک یک قفلساز برای باز کردن قفلهای تعویضشده، به صومعه بازگشتند. پس از ورود، آنها متوجه شدند که برق و آب ساختمان قطع است.
به کانال تلگرام محبتنیوز بپیوندید
کشیش گراسل با انتشار بیانیهای، اقدام راهبهها را «غیرقابل درک» و موجب «تشدید تنش» توصیف کرد. او اظهار داشت که اتاقهای صومعه دیگر قابل سکونت نبوده و فاقد شرایط لازم برای مراقبت مناسب از راهبهها هستند. گراسل با اشاره به وضعیت جسمانی نامساعد راهبهها، ادامه داد که زندگی مستقل در صومعه گلدنشتاین دیگر امکانپذیر نیست و خانه سالمندان مراقبتهای پزشکی ضروری و باکیفیتی را برای آنها فراهم کرده است. وی همچنین افزود که بسیاری از خواستههای راهبهها در خصوص آینده صومعه، از جمله تداوم فعالیت مدرسه، مورد توجه قرار گرفته است.
در حال حاضر، برق و آب صومعه وصل شده و گروهی از حامیان، غذا و مایحتاج اولیه را برای این راهبهها فراهم میکنند. پزشکان نیز از آنها عیادت کردهاند. صومعه گلدنشتاین اکنون میزبان بازدیدکنندگانی است که اغلب از دانشآموختگان سابق این مدرسه هستند.
سوفی تاشر، یکی از دانشآموختگان، معتقد است که راهبهها به صومعه تعلق دارند و گلدنشتاین بدون آنها معنایی نخواهد داشت. آلیشا، یکی دیگر از دانشآموختگان، خاطرنشان کرده که این راهبهها همیشه شاگردان قدیمی خود را به یاد میآورند. ویدئوهایی از این راهبهها در حال دعا، شرکت در مراسم عشای ربانی، صرف غذا و پایین آمدن از پلههای شیبدار در شبکههای اجتماعی منتشر شده است.
به گفته راهبهها، آسانسور قدیمی صومعه پس از انتقال آنها به خانه سالمندان از کار افتاده است. این راهبهها تأکید دارند که مصمم به ماندن در صومعه هستند. خواهر برنادت در پایان گفته است که ترجیح میدهد قبل از مرگ در خانه سالمندان، در طبیعت جان خود را از دست بدهد.
