«محبت نیوز»- در یک وبینار بینالمللی دو روزه، که بهتازگی برگزار شد، محققان و رهبران کلیسا از سراسر جهان گرد هم آمدند تا میراث سادو سوندار سینگ، مبشر مسیحی هندی را بررسی کنند. سادو سوندار سینگ به دلیل پیوند معنویت هندی با ایمان مسیحی، حدود یک قرن پس از مرگش همچنان مورد توجه است. شرکتکنندگان در این وبینار به بررسی میراث الهیاتی او و نتایج آن برای مسیحیان معاصر پرداختند.
به گزارش کریستین دیلی، این وبینار در تاریخ ۵ و ۶ سپتامبر توسط «انجمن جهانی سادو سوندار سینگ» با همکاری سازمانهای مختلف از جمله «انجمن انجیلی هند»، «شورای ملی کلیساها»، «موسسهٔ کالب»، «آسیا CMS» و «انجمن تاریخ کلیسای هند» برگزار شد. این رویداد میزبان شرکتکنندگانی از هند، آسیا، اروپا و آفریقا بود.
این دومین وبینار بینالمللی پس از گردهمایی اولیه در سال ۲۰۲۲ است. مقالات ارائه شده در اولین وبینار در قالب کتابی با عنوان «بازگشتی در کار نیست: تأملاتی در باب رسالت، الهیات و معنویت سادو سوندار سینگ» منتشر شده است. این کتاب توسط وینود ویکتور و ساموئل ریچموند ساکسنا ویرایش و توسط ISPCK و Asia CMS به چاپ رسیده است.
سخنرانان در این وبینار بر این نکته تأکید کردند که زندگی سادو سوندار سینگ به آسانی قابل دستهبندی نیست. او عارفی بود که مدعی تجربهٔ رؤیاهایی از مسیح و فرشتگان بود، اما در عین حال به طور کامل به اصول کتاب مقدس پایبند ماند. او زاهدی بود که از داراییهای مادی چشم پوشید و برای بشارت کلام خداوند به نقاط مختلف جهان سفر کرد. او واعظی بود که انجیل را در قالبهای فرهنگی هندی ارائه میداد، بدون آنکه از ارزشهای اصلی آن بکاهد.
شرکتکنندگان در این وبینار توافق داشتند که زندگی سادو سوندار سینگ، با توجه به چالشهایی که امروزه کلیساها در سراسر جهان با آن مواجه هستند، همچنان بسیار حائز اهمیت است. چالشهایی نظیر مصرفگرایی، تنشهای بین ادیان، بحرانهای زیستمحیطی و مسائل مربوط به اصالت. سبک زندگی زاهدانه، تعاملات بینادیانی و پرستش مسیحمحور او به عنوان الگوهایی برای کلیساهای امروزی مطرح شد.
سادو سوندار سینگ در سال ۱۸۸۹ در یک خانوادهٔ سیک در ایالت پنجاب متولد شد و در سن ۱۶ سالگی رؤیایی از مسیح را تجربه کرد که مسیر زندگی او را تغییر داد. او با رد ثروت خانوادگی و مظاهر مسیحیت غربی، ردای زعفرانی یک سادو را به تن کرد و سفرهای بشارتی خود را با پای پیاده در سراسر هند و تبت آغاز نمود. او اغلب برای عبادت و تفکر به کوههای هیمالیا میرفت و پس از بازگشت، تمثیلها و رؤیاهایی را به اشتراک میگذاشت که ترکیبی از تصاویر کتاب مقدس و سنتهای داستانسرایی هندی بودند. نوشتههای او به زبانهای متعددی ترجمه شدهاند و سفرهایش در اوایل دههٔ ۱۹۲۰، او را به چهرهای شناختهشده در بریتانیا تبدیل کرد. او در سال ۱۹۲۹ در طی سفری به تبت ناپدید شد، اما یاد و خاطرهاش از طریق داستانها، نوشتههای مذهبی و جوامعی که تحت تأثیر او قرار گرفتند، همچنان زنده است.
این وبینار با بررسی زمینهٔ زندگی سادو سوندار سینگ آغاز شد. او مردی از ایالت پنجاب بود که بسیار تحت تأثیر سنتهای سیک و هندو قرار داشت و معتقد بود که مسیحیت میتواند به طور اصیل هندی باشد. جملهای از او که بارها در طول این وبینار نقل شد، دیدگاه او را به خوبی نشان میدهد: «هندیها دکترین نمیخواهند، ما از دکترینها خسته شدهایم، ما مسیح زنده میخواهیم.» برای شرکتکنندگان، این جمله نمایانگر نقش او بود. او نه یک متخصص الهیات نظاممند، بلکه یک متکلم زندگی بود که تأکید داشت مسیح را میتوان از طریق راههایی شناخت که با فرهنگ هندی همخوانی داشته باشد.
