«محبت نیوز»- در حالی که هشتادمین اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل متحد فردا آغاز میشود و تا ۲۳ سپتامبر ادامه دارد، لفاظیهای آشنا درباره صلح، توسعه و حقوق بشر در فضا طنینانداز است. اما در یک چرخش طعنهآمیز، این گردهمایی به صحنهای برای یک کارزار به شدت تفرقهافکن تبدیل خواهد شد؛ به رسمیت شناختن یکجانبه کشور فلسطین.
این اقدام که با حمایت کشورهای بانفوذ اروپایی پیش میرود، یک حرکت اصولی دیپلماتیک نیست، بلکه قماری سیاسی و مصلحتاندیشانه است که خطر تشویق تروریسم، تضعیف صلح واقعی و جسورتر کردن نیروهای اسلامگرا در حال پیشروی در اروپا را به همراه دارد.
تلاش بر پایه یک مغالطه
تلاش برای تشکیل فوری یک کشور، بر پایه یک مغالطه خطرناک بنا شده است. یک کشور نیازمند قلمرو مشخص، جمعیت دائمی و مهمتر از همه، یک دولت مؤثر و مستقل است.
تشکیلات خودگردان فلسطین در این آزمون ساده شکست خورده است. این تشکیلات از سال ۲۰۰۶ انتخاباتی برگزار نکرده و درگیر یک مبارزه قدرت سخت با حماس، گروه تروریستی کنترلکننده غزه، است. به رسمیت شناختن یکجانبه، به رهبری پراکنده مشروعیت میبخشد و این واقعیت را نادیده میگیرد که حماس یک شبکه نظامی گسترده و پنهان ایجاد کرده است؛ شهری از وحشت با تونلهایی وسیع که وسایل نقلیه میتوانند از زیر مدارس، بیمارستانها و مساجد عبور کنند. ایده راه حل دو کشوری در حال حاضر یک اشتباه استراتژیک و مغالطه اخلاقی است، زیرا این واقعیت اساسی را نادیده میگیرد که صلح را نمیتوان با شریکی که متعهد به نابودی اسرائیل است، برقرار کرد.
زمانی نامناسب، اشتباهی بزرگتر
زمانبندی این مانور دیپلماتیک، عمیقترین خطای استراتژیک و اخلاقی آن است، بهویژه پس از قتلعام ۷ اکتبر ۲۰۲۳ توسط حماس. این تلاش، پاداشی برای حمله تکاندهنده حماس به اسرائیل است و این روایت خطرناک را تقویت میکند که قتلعام، پاداش دیپلماتیک به همراه دارد. با اعطای جایزهای که حماس مدتهاست به دنبال آن بوده، جامعه بینالمللی به طور ضمنی به مردم فلسطین میگوید که جهاد مسلحانه راهی مؤثرتر برای دستیابی به دستاوردهای سیاسی نسبت به مذاکرات مسالمتآمیز است. این امر، پیششرطهای صلح را که بسیاری از ملتها خود خواستار آن بودهاند – مانند آزادی فوری و بیقید و شرط همه گروگانهای حماس – به حاشیه میراند.
لطفا از «جریان: تجهیز مسیحیان برای تفکر شفاف در مورد مسائل سیاسی، اقتصادی و اخلاقی روزگار ما» حمایت کنید.
سیاستی داخلی، با پیامدهای خارجی
این کمپین، تلاشی صادقانه برای حل مناقشه نیست، بلکه بازتابی از آسیبپذیریهای داخلی اروپا است. برای کشورهایی مانند فرانسه و بلژیک، تصمیم به رسمیت شناختن فلسطین نه فقط یک مسئله سیاست خارجی، بلکه یک حرکت سیاسی داخلی است که به منظور جلب نظر بلوک رأیدهندگان مسلمان صورت میگیرد. هر دو کشور با افزایش نفوذ اسلامگرایان و حوادث یهودستیزانه دست و پنجه نرم کردهاند. در سال ۲۰۲۴، فرانسه بیش از ۱۵۰۰ حادثه یهودستیزانه را ثبت کرد که بیش از ۶۰٪ از کل جرایم ناشی از نفرت مبتنی بر مذهب در این کشور را تشکیل میدهد. این امر منجر به یک سیاست خارجی آشفته شده است، به طوری که دولت فرانسه تلاش میکند اعتراضات طرفدار فلسطین را در داخل ممنوع کند در حالی که خواستار تشکیل یک کشور فلسطینی در خارج از کشور است. این رویکرد خطر توانمندسازی همان عناصر رادیکالی را که به دنبال جلب رضایت آنها هستند، به همراه دارد و این پیام را ارسال میکند که یک موضع خصمانه و سازشناپذیر میتواند سیاست دولت را تحت تأثیر قرار دهد.
بازگشت به مذاکرات واقعی
مجمع عمومی سازمان ملل متحد باید این مسیر سیاسیِ راحت و غیرسازنده را رد کند. صلح واقعی و پایدار مستلزم بازگشت به مذاکرات مستقیم و دوجانبه است، نه تسلیم شدن در برابر خواستههای تروریستها. جامعه بینالمللی باید بر پاسخگویی همه طرفها اصرار ورزد.
اولین قدم به سوی هرگونه صلحی، نابودی کامل و تمامعیار حماس است. این به معنای درخواست از حماس برای آزادی تمام گروگانها و خلع سلاح زیرساختهای گسترده تروریستی خود است. این به معنای اصرار بر اصلاحات اساسی است که به تنهایی میتواند به منطقهای باثبات و غیرنظامی منجر شود. فشار دیپلماتیک یک قمار خطرناک است که تهدیدی برای تضعیف صلح پایدار، پاداش دادن به ترور و تقویت نیروهای افراطگرایی است. مجمع عمومی سازمان ملل باید خواستار کار سخت مذاکرات واقعی شود که به تنهایی میتواند به یک اسرائیل امن و یک ملت فلسطینی صلحطلب منجر شود.
این یک آزمون عزم و اراده است. آیا جهان تصمیم میگیرد که به یک استراتژی خطرناک و خودویرانگر پاداش دهد، یا از دیپلماسی اصولی که به تنهایی میتواند به یک اسرائیل امن و یک کشور فلسطینی صلحآمیز منجر شود، حمایت خواهد کرد؟ پاسخ، آینده این درگیری را برای نسلهای آینده تعریف خواهد کرد.
نویسنده: امین ایوب، تحلیلگر سیاسی و نویسنده ساکن مراکش
منبع: استریم
رفـع مسئولیت:
مقالات منتشر شده، تنها نظر نویسندگان خود را منعکس میکنند.
