«محبت نیوز»- در آستانه انتخابات پارلمانی ماه نوامبر در عراق، جامعه مسیحی این کشور با نگرانی فزایندهای درباره آینده نمایندگان سیاسی خود روبرو است. با وجود رقابت بیش از ۳۰ نامزد مسیحی برای تنها پنج کرسی اختصاصی، این بیم وجود دارد که نفوذ احزاب سیاسی بزرگ و غیرمسیحی، استقلال تصمیمگیری نمایندگان منتخب این جامعه را تضعیف کند.
بر اساس فهرست نهایی اعلامشده توسط کمیسیون عالی مستقل انتخابات، نامزدهای مسیحی در قالب ائتلافهای مختلف یا به صورت مستقل در استانهای بغداد، نینوا، کرکوک، دهوک و اربیل رقابت میکنند. با این حال، کارشناسان معتقدند بسیاری از این ائتلافها که با نامهای مسیحی فعالیت میکنند، در عمل توسط احزاب قدرتمند شیعه و سنی حمایت میشوند و هدف اصلی آنها نه نمایندگی واقعی جامعه مسیحی، بلکه تصاحب این کرسیهای سهمیهای است.
این وضعیت به بروز اختلافات شدید میان گروههای مسیحی منجر شده و آنها یکدیگر را به وابستگی و عدم ارائه نمایندگی واقعی متهم میکنند.
فراخوان کلیسا و نگرانی از کاهش جمعیت
کاردینال لوئیس رافائل ساکو، رهبر کلیسای کاتولیک کلدانی که نماینده اکثریت مسیحیان عراق است، با وجود این چالشها، از شهروندان مسیحی خواسته است تا به طور گسترده در انتخابات شرکت کنند. او تأکید کرده است که «مشارکت هر فرد در شکلدهی به آینده کشور نقشی حیاتی دارد.»
کاردینال ساکو همچنین نگرانی عمیق خود را از وضعیت امنیتی و اجتماعی مسیحیان، به ویژه در دشت نینوا، ابراز کرده و گفته است: «تسلط گروههای مسلح، باجگیری و مصادره سهمیههای دولتی، تهدید مهاجرت را افزایش داده است.» جمعیت مسیحیان عراق که زمانی بیش از ۱.۵ میلیون نفر تخمین زده میشد، در پی دههها جنگ و بیثباتی، به ویژه پس از حملات داعش در سال ۲۰۱۴، به کمتر از چند صد هزار نفر کاهش یافته است.
لزوم اصلاح قانون انتخابات
بسیاری از فعالان سیاسی و مدنی مسیحی معتقدند که راه حل اصلی، اصلاح قانون انتخابات است. آنها خواستار تصویب قانونی هستند که رأیدهی برای کرسیهای سهمیهای مسیحیان را به خود مسیحیان محدود کند تا از ورود نامزدهای وابسته به احزاب بزرگ جلوگیری شود. به گفته آنان، این اصلاحات برای «اطمینان از شنیده شدن صدای واقعی رأیدهندگان مسیحی» ضروری است.
با نزدیک شدن به روز انتخابات، جامعه مسیحی عراق امیدوار است این دوره فرصتی برای انتخاب نمایندگانی مستقل و واقعی فراهم آورد، اما این نگرانی همچنان پابرجاست که تاریخ بار دیگر تکرار شده و کرسیهایشان ابزاری برای نفوذ دیگران شود.
