«محبت نیوز» – دو نکته اساسی وجود دارد که همیشه باید در مورد قوم یهود به خاطر بسپاریم. نخست، آنها به این دلیل وجود دارند که خداوند خواسته است که باشند. هویت و وجود آنها ریشه در اراده الهی و کلام خداوند دارد؛ او آنها را بهعنوان قوم خود برگزیده است و این انتخاب در تاریخ نجات بشریت، جایگاهی منحصر به فرد به آنان میبخشد.
نکته دوم این اینکه در طول تاریخ، نیروهای قدرتمند تاریکی بارها به دنبال نابودی یهودیان بودهاند. تاریخ پر از خشونت و جنایت علیه این قوم تنها با حمله مرگبار حماس در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ رقم نخورد؛ زمانی که ۱۲۰۰ یهودی در بیابان قتل عام و صدها تن دیگر به گروگان گرفته و در تونلهای مخوف زندانی شدند. این فجایع از کشتار ۶ میلیون یهودی توسط هیتلر هم آغاز نشد. اگرچه ابعاد این جنایات ممکن است متفاوت باشند، اما درد و رنج ناشی از نسلکشی باقی میماند و همهی اینها ریشه در یک نفرت مشترک تاریخی دارد.
بنابراین سعی در نابودی قوم یهود در هر جایی که باشند، همچنان ادامه دارد. از زمان دیاسپورای بزرگ، یهودیان در سراسر جهان پراکنده شدهاند، اما امروزه بیشتر آنها در سرزمینی بهنام اسرائیل گرد هم آمدهاند؛ جایی که همچنان در محاصره گروههای متخاصم قرار دارند که برای نابودی آنان متحد شدهاند.
امروزه، تنها بقای یهودیان در خطر نیست؛ بلکه حیات اسرائیل بهعنوان یک موجودیت ژئوپلیتیکی نیز اهمیت ویژهای دارد. در دنیایی که تهدیدها علیه یهودیان استمرار دارد، هوشیاری باید همواره در اولویت قرار گیرد. نکتهای مهمتر، اشاره به راز انتخاب الهی است که به همین دلیل هم اسرائیل و هم کلیسا با چالشهایی روبهرو میشوند.
ما مسیحیان حق نداریم به قوم یهود بیاحترامی کنیم، زیرا خداوند خود را از میان این قوم به بشر نمایان ساخته است. هم عیسی و هم مادرش از این قوم بودند و حواریون نیز یهودی بودند. بنابراین، اهانت به قوم یهود، به معنای بیاحترامی به خود خداوند است؛ خدایی که فرزندان عهد همواره نشانه وفاداری او خواهند بود. این عهد پایدار است و کلام موعود او، پس از داده شدن، هرگز بازپس گرفته نخواهد شد. پولس رسول، میگوید: «زیرا وقتی خدا کسی را برگزید و نعمتی به او بخشید، دیگر تصمیمش را تغییر نمیدهد. او هرگز وعدههای خود را پس نمیگیرد» (رومیان ۱۱: ۲۹).
شکوه اسرائیل نه قومی است و نه نژادی. موضوع سیاست یا قدرت هم نیست، بلکه بنیادیترین موضوع ایمان و درک آن است که ما آن را الهیات مینامیم. این واقعیت ریشهدار است که بیش از دو هزار سال، تمام آیات خداوند به افراد خاصی اختصاص یافتهاند. آیا میتوان چنین چیزی را درباره هیچ گروه دیگری در تاریخ جهان بیان کرد؟
سخنان خدا تنها از طریق شریعت تمام چیزی نیست که خدا در نظر داشته است؛ بلکه تجسم ناشناخته کلام خدا باید در اسرائیل، در رحم یک دختر جوان یهودی به نام مریم، رخ می داد. هیچ قوم دیگری نمیتواند به خود ببالد که کلام ابدی و پسر خدای متعال، از زندگی خود در وجود انسان متجلی شده است.
ژان دانیلو، الهیدان و مورخ مشهور مینویسد: «تنها در این مورد، عظمتی وجود دارد که تخیل و عقل ما را متحیر میکند.»
تمام عظمتهای زمینی رو به زوال هستند. امپراتوریهای بزرگ دوران باستان در گذر زمان به فراموشی سپرده شدهاند و بناهای عظیم آنان، که تلاشی برای چیرگی بر زمان بود، اینک تنها نشانگر تمدنهای پیشین تاریخی هستند. قدرتهای بزرگ امروزی نیز به نوبه خود رو به فراموشی خواهند رفت، اما عیسی مسیح برای همیشه زنده خواهد ماند و از نظر نژادی تا ابد یهودی خواهد بود؛ این امتیازی جاودانه برای اسرائیل است
به همین دلیل است که هر نوع یهودیستیزی همواره محکوم است. مواضع پاپ پیوس یازدهم در دوران اوجگیری نازیسم در آلمان و افزایش ظلم و خشونت نسبت به یهودیان، ما را به یاد خویشاوندی مشترک خود با آنان میاندازد که میگوید: «از نظر روحی، ما سامی هستیم.»
هر چند فراز و فرودهای تاریخی متاسفانه ما را از هم جدا کرده است، اما نقشه خداوند شکست نخواهد خورد. چنانکه در کلام خداوند آمده: «زیرا اگر رد شدن آنان توسط خدا سبب نجات بقیۀ مردم جهان شد، پس حال اگر یهودیان نیز به سوی مسیح بازگردند، چه پرشکوه و عالی خواهد شد! مانند این خواهد بود که مردگان به زندگی بازگردند!»
(رومیان ۱۱:۱۵).
نویسنده: رجیس مارتین، استاد الهیالت مسیحی
—
نوشتار و مطلب منتشره در این صفحه الزاما دیدگاه محبت نیوز نمی باشد.چنانچه سازمان،کلیسا و یا شخصی در خصوص این موضوع نظر و دیدگاه الهیاتی و یا تعابیر دیگری در این زمینه دارد محبت نیوز آماده است تا دیدگاه شما را در همین بخش منتشر نماید. دیدگاهها و نظرات شما برای ما همیشه مهم بوده است.
