«محبت نیوز»- با افزایش نارضایتی طلاب حوزههای علمیه از وضعیت معیشتی، حکومت تصمیم به بهبود وضعیت آنها گرفته است.
براساس گزارش روزنامه «اعتماد»، پیشبینی شده تعداد۱۰۶ هزار «طلبه بیمهشده»، تحت «پوشش بیمه بازنشستگی طلاب و روحانیون» قرار بگیرند. همچنین قرار است برای ۲۲۰ هزار طلبه «کمک هزینه معیشتی طلاب» دریافت کنند.
آیتالله علیرضا اعرافی مدیر حوزههای علمیه ۲۵ شهریورماه در باره تصویب طرحهای مهم برای معیشت طلاب گفت «در طرحها و پیگیریها نگاه شورای عالی و مدیریت حوزه این است که تفاوتی بین قم و جاهای دیگر نباشد.»
در عین حال آیتالله جعفر سبحانی از مراجع تقلید شیعه که سابقه طولانی در توهین به مسیحیت دارد به طلاب و روحانیون توصیه، «نباید هدف ما غیر از هدایت مردم باشد و نباید دغدغه معیشت ما را متزلزل کند.»
وی روز یکشنبه ۲۵ شهریوماه ۱۴۰۳ در مراسم افتتاح یک مدرسه دینی در قم با نام «جعفر صادق» تأکید کرد که «هیچ فرد روحانی در زندگی معطل نبوده و خداوند روزی او را رسانده، البته نباید زندگی اشرافی داشته باشیم یا خواهان زندگی اشرافی باشیم.»
اشاره وی از «روزی» درآمد طلاب و روحانیون است. طی ۴۶ سال که از عمر جمهوری اسلامی میگذرد شماری از آیتاللهها و ملاهای با نفوذ در ردههای بالای حکومت با استفاده از رانت و موقعیتهای سیاسی به منافع سرشار دست پیدا کردند و شماری از آنها از کنار روضهخوانی و منبرگردانی معیشت خود را تأمین کردند. تقریبن اغلب آنها بر سر یک اصل یعنی ضرورت «حفظ نظام جمهوری اسلامی» توافق نظر دارند.
در همین ارتباط حتا مطرح میشود «امروز به برکت حضور روحانیت، جمهوری اسلامی به عنوان ابرقدرت بزرگ شناخته میشود!» این در حالیست که مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی سال ۱۳۹۹ اعلام کرده بود ۶۰ درصد جامعه ایران زیر خط فقر قرار دارد.
در این میان اما نسلی در حوزههای علمیه فعال است که نسبت به شرایط زندگی خود ناراضی است و حکومت به تمام ظرفیت به دنبال بهبود وضعیت آنهاست. این در حالیست که سایر اقشار جامعه اعم از بازنشسته و کارگر و یا پرستاران نسبت به وضعیت بد معیشتی خود اعتراض دارند اما صدای آنها شنیده نمیشود.
روزنامه «جمهوری اسلامی» روز شنبه ۱۰ شهریورماه در سرمقاله خود با عنوان «پالایش لایحه بودجه از دستگاههای آویزان» نوشت، «اولین و مهمترین کاری که از مسعود پزشکیان انتظار میرود انجام دهد پالایش لایحه بودجه کشور از هزینههای زائد، بیثمر و سربار زندگی مردم است.»
این روزنامه مستقیم به بودجه هنگفت حوزههای علمیه و مراکز دینی و تبلیغاتی اشاره نکرده اما، مینویسد «بودجه از جیب مردم به جیب گشاد دستگاههای آویزان و بیخاصیت بودجههای کلان ریخته میشود. این دستگاهها نه تنها برای فرهنگ کاری نکردند بلکه مشکلات فرهنگی افزایش یافت و فاصله مردم از مبانی اخلاقی، دینی و فرهنگی بیشتر شد.»




















