«محبت نیوز»- پارلمان اروپا در تاریخ چهارم بهمنماه ۱۴۰۳، با تصویب قطعنامهای، نقض حقوق بشر در ایران و آزار و اذیت اقلیتها، از جمله مسیحیان، را محکوم کرد.
در این قطعنامه تأکید شده است که مسیحیان، بهویژه نوکیشان مسیحی، پس از تغییر دین با آزار و اذیت سیستماتیک مواجه میشوند.
همچنین، این قطعنامه سرکوب سیستماتیک جنبشهای حقوق بشری توسط رژیم ایران را محکوم کرده و اعلام میکند که این اقدامات با هدف خاموش کردن صدای مخالفان و سرکوب اعتراضها صورت میگیرد.
همزمان، سازمان «ماده ۱۸» و سه نهاد بینالمللی مسیحی با تأیید افزایش سرکوب مسیحیان، بهویژه نوکیشان، اعلام کردند که احکام زندان علیه مسیحیان ایران در سال ۲۰۲۴ شش برابر افزایش یافته است. بر اساس این گزارش، در مجموع ۹۶ مسیحی به ۲۶۳ سال زندان محکوم شدهاند. این گزارش در نشست ژنو در سازمان ملل نیز مورد بررسی قرار گرفته است.
با این حال، مقامهای حکومت ایران با رد این آمارها، اطلاعاتی خلاف واقعیتهای آشکار ارائه میدهند.
کاظم غریبآبادی، معاون حقوقی و بینالملل وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی، طی سخنانی در نشست ۴۸ گروه کاری «یو.پی.آر» ادعا کرده است که گزارشهای گزارشگر ویژه، بازتابدهنده واقعیتهای حقوق بشری ایران نیست.
-بیشتر بخوانیم: برگزاری نشست بررسی وضعیت مسیحیان ایران در مقر سازمان ملل
خبرگزاری «مهر»، وابسته به سازمان تبلیغات اسلامی، به نقل از غریبآبادی گزارش داده است که «حدود ۳۰۰ کلیسا در ایران» آزادانه مشغول به فعالیت هستند. با این حال، وی درباره توقیف و مصادره اماکن متعلق به مسیحیان، از جمله بیمارستانهای کلیسای اسقفی، باغ شارون کلیسای جماعت ربانی، تعطیلی کلیساهای فارسیزبان، تغییر کاربری ساختمانهای آنها توسط حکومت، و یورش نیروهای امنیتی به منازل مسیحیان و کلیساهای خانگی، سخنی نگفت.
از سویی دیگر ادعای غریبآبادی درباره فعالیت کلیساها در ایران در حالی مطرح میشود که نهادهای امنیتی با دستورالعملهایی از ورود شهروندان غیرارمنی و غیرآشوری به کلیساها جلوگیری میکنند. حکومت اسلامی از همان روزهای اول انقلاب به سرکوب مسیحیان، به ویژه نوکیشان مبادرت ورزید. کلیساها در ایران اجازه برگزاری مراسم آئینی به زبان فارسی را ندارند و تمام فعالیتهای آنها، حتی انتخاب هیأت امنا و روابط بینالمللیشان، تحت نظارت شدید قرار دارد.
جمهوری اسلامی دهههاست که کلیساهای فارسیزبان را تعطیل کرده و با حمله به کلیساهای خانگی و منازل مسیحیان، بهویژه نوکیشان، آنها را مورد اذیت و آزار قرار میدهد. در بسیاری از موارد، کتاب مقدس این مسیحیان توقیف شده و بهعنوان مدرک جرم در دادگاه علیه آنها استفاده میشود. مقامات جمهوری اسلامی و رسانههای حکومتی به مسیحیان و کلیساهای خانگی تهمت زده و آنها را «شبکههای غیرقانونی» و «نهادهای تبلیغی صهیونیستی» میخوانند. حکومت جمهوری اسلامی همچنین به انتشار مطالب یهودستیزانه ادامه داده و در تظاهرات حکومتی، بهاییها و مسیحیان را به «تبانی با اسرائیل» متهم میکند.
واقعیت این است که حکومت جمهوری اسلامی در طول زمامداری خود تقریبن تمامی کلیساهای فارسیزبان را سرکوب کرده و با اعمال فشارهای سیستماتیک، آنها را به تعطیلی کشانده است.
