«محبت نیوز»- نشست خبری رهبران اقلیتهای دینی ایران به مناسبت مراسم تشییع جنازه حسن نصرالله و کشتهشدگان محور موسوم به مقاومت، روز شنبه چهارم اسفند در کلیسای حضرت یوسف برگزار شد.
حسن نصرالله، رهبر پیشین حزبالله لبنان، چهرهای جنجالبرانگیز با کارنامهای پر از تناقض بود. گرچه عدهای او را قهرمان مقاومت در برابر اسرائیل میدانند، بسیاری دیگر او را عامل اصلی بحرانهای سیاسی، اقتصادی و اجتماعی لبنان میشناسند. بطوریکه عملکرد حزبالله تحت رهبری او در تضعیف حاکمیت ملی لبنان، دامن زدن به اختلافات فرقهای و وابستگی شدید به حکومت ایران، موجی از انتقادات را برانگیخت.
مداخله حزبالله در جنگ داخلی سوریه، از مهمترین انتقادهای وارد بر نصرالله است. این مداخله علاوه بر تلفات سنگین انسانی در سوریه، لبنان را به صحنه جنگهای نیابتی کشاند و امنیت ملی این کشور را به مخاطره انداخت. پشتیبانی حزبالله از حکومت بشار اسد، این گروه را در سرکوب مردم سوریه و تداوم جنگی خونبار شریک ساخت. این رویکرد، تصویر حزبالله را از یک نیروی مقاومت به گروهی فرقهگرا و بیثباتکننده در منطقه تغییر داد.
حزبالله به جای اولویت دادن به منافع ملی لبنان، به ابزاری برای پیشبرد سیاستهای منطقهای حکومت ایران تبدیل شد. این وابستگی، لبنان را هدف تحریمهای بینالمللی قرار داد و اقتصاد آن را به سراشیبی سقوط کشاند.
همچنین حسن نصرالله و حزبالله تحت رهبری او، نقش مخربی در تضعیف و حاشیهراندن جامعه مسیحی لبنان ایفا کردند. از زمان جنگ داخلی لبنان، سیاستهای فرقهگرایانه و اقدامات خشونتآمیز حزبالله، منجر به کشتار غیرنظامیان مسیحی و تخریب زیرساختهای این جامعه شد. نصرالله با ایجاد ساختارهای موازی با دولت و کنترل مناطق استراتژیک، قدرت سیاسی و اقتصادی مسیحیان را به شدت تضعیف کرد. سیاستهای او در نهایت به فروپاشی اقتصادی لبنان، مهاجرت گسترده مسیحیان و تغییر بافت جمعیتی این کشور انجامید. اگرچه نصرالله در ظاهر از همزیستی مسالمتآمیز سخن میگفت، اما عملکرد او و حزبالله به نابودی تدریجی موقعیت تاریخی مسیحیان در ساختار سیاسی و اجتماعی لبنان منجر شد.
حکومت ایران در حالی میلیاردها دلار کمک مالی، تسلیحاتی و لجستیکی به حزبالله لبنان ارائه میدهد که بخش بزرگی از مردم ایران با فقر، بیکاری و مشکلات اقتصادی دستوپنجه نرم میکنند. این کمکها، که با هدف گسترش نفوذ منطقهای و تقویت محور موسوم به مقاومت انجام میشود، از منابع ملی ایران تأمین شده و فشار اقتصادی بیشتری بر مردم وارد کرده است. در شرایطی که بسیاری از ایرانیان برای تأمین نیازهای اولیه خود مانند مسکن، غذا و خدمات درمانی با بحران مواجهاند، تخصیص این منابع به گروههای خارجی مانند حزبالله، خشم و نارضایتی گستردهای را در میان مردم ایران برانگیخته است.
در چنین شرایطی، مشارکت رهبران اقلیتهای دینی ایران در برنامههای تبلیغاتی جمهوری اسلامی و تجلیل از رهبر حزبالله، جای تأمل جدی دارد. در حالی که اقلیتهای دینی ایران – مسیحیان، یهودیان و زرتشتیان… – بهطور سیستماتیک بهعنوان شهروندانی درجه دوم محسوب میشوند و از بسیاری از حقوق بنیادین خود محروماند، حضور رهبران دینی آنان در چنین مراسمی، بیش از آنکه نشانه همبستگی واقعی باشد، بهوضوح نمایشی تبلیغاتی از سوی حکومت است که هدف آن کسب مشروعیت داخلی و بینالمللی است. این مشارکت، که در عمل در خدمت اهداف تبلیغاتی رژیم قرار گرفته، پرسشهای جدی را برمیانگیزد.
