هشتم مارس؛ روز جهانی زن و بازتاب صدای زنان در کتاب مقدس

به گزارش سرویس ترجمه «محبت نیوز»- در هشتم مارس، روز جهانی زن را گرامی می‌داریم. این روز فرصتی است تا به نقش زنان در تاریخ و فرهنگ توجه کنیم. یکی از جنبه‌های کمتر شناخته‌شده، حضور دیدگاه‌های زنانه در کتاب مقدس است. برخی از بخش‌های این کتاب نه تنها از منظر زنان نوشته شده‌اند، بلکه توسط زنان نیز خلق شده‌اند. این داستان‌ها و اشعار، صدای زنان را در متون مقدس زنده نگه می‌دارند.

 

داستانهای کتاب مقدس

اکثر  کتابهای کتاب مقدس  توسط مردان و درباره مردان نوشته شده است، اما دو کتاب به نام زنان وجود دارد: روت و استر. اگر آپوکریفا را نیز در نظر بگیریم، جودیت و سوزانا دو نمونه دیگر هستند.

 

روت

کتاب روت به نام زنی موآبی به همین نام نام‌گذاری شده است. او بیوه‌ای بود که از بیت‌لحم آمده بود. این کتاب داستانی است که از دیدگاه یک زن روایت می‌شود. برخی از سخنان روت مشهور هستند، مانند جمله‌ای که به نوامی می‌گوید: «هر کجا بروی، من خواهم رفت. و در جایی که تو اقامت کنی، من اقامت خواهم کرد: قوم تو قوم من خواهد بود و خدای تو خدای من» (روت 1:16). اگرچه کتاب به صورت سوم شخص نوشته شده است، اما به نظر می‌رسد خاطرات زنانه را حفظ کرده است. برخی معتقدند این داستان ابتدا به صورت شفاهی توسط زنان نقل شده و سپس به نوشتار درآمده است.

 

 استر

کتاب استر به نام ملکه استر، قهرمان این داستان، نام‌گذاری شده است. جزئیاتی مانند انتخاب هفت خدمتکار زن توسط پادشاه برای استر (استر 1:9) و توصیفات دقیق از زیبایی و زندگی در حرمسرا (استر 1:12-14) نشان می‌دهند که این کتاب احتمالن منبعی زنانه داشته است. به طور سنتی، این کتاب به مردخای نسبت داده می‌شود، اما برخی کاتبان یهودی بر این باورند که استر و مردخای آن را با هم نوشته‌اند. این ایده از استر 9:29 نشأت می‌گیرد که می‌گوید: «سپس استر ملکه، دختر ابیهایل، و مردخای یهودی، با اقتدار کامل نوشتند…». با این حال، به طور قطع نمی‌دانیم که نویسنده اصلی کیست، زیرا دو نسخه متفاوت از کتاب استر وجود دارد: نسخه کوتاه‌تر عبری و نسخه طولانی‌تر یونانی.

 

بخش‌هایی که توسط زنان شکل گرفته‌اند

در کتاب مقدس، بخش‌هایی وجود دارند که دیدگاه‌های زنانه را نشان می‌دهند. این بخش‌ها یا توسط خود زنان نوشته شده‌اند یا منبعی زنانه داشته‌اند که بعدها توسط مردان نگارش شد.

 

سرود مریم

مریم، خواهر هارون و موسی، یکی از رهبران بنی‌اسرائیل در زمان خروج از مصر بود. او به عنوان یک رهبر پرستش و زنان شناخته می‌شد و اولین زنی است که در کتاب مقدس به عنوان نبیه خوانده شده است (خروج 15:20). پس از عبور از دریای سرخ، مریم سرودی خواند: «برای خداوند بخوان، زیرا او با شکوه پیروز شده است. اسب و سوارش را به دریا انداخت» (خروج 15:21). این سرود به نام آهنگ مریم شناخته می‌شود و به نظر می‌رسد توسط خود او سروده شده است.

 

سرود دبورا

دبورا یکی از قضات بنی‌اسرائیل بود که به همراه باراک، فرمانده نظامی، به جنگ با سیسرا رفت. دبورا پیش‌بینی کرد که سیسرا به دست یک زن شکست خواهد خورد (داوران 4:9). در داوران فصل پنجم، آهنگی وجود دارد که توسط دبورا و باراک خوانده شده است (داوران 5:1). این بخش احتمالن توسط هر دو نوشته شده است، اما بخش‌هایی از آن به‌ویژه درباره زنان، مانند یائل و مادر سیسرا، نشان‌دهنده تأثیر قوی دیدگاه زنانه است.

 

 دعای هانا

هانا، همسر الکاناه، زنی بود که برای فرزند‌دار شد دعا کرد و قول داد اگر دعایش مستجاب شود، فرزندش را وقف خدمت خدا کند. وقتی پسرش سموئیل به دنیا آمد، هانا سرودی از شکرگزاری خواند که در اول سموئیل 2:1-10 ثبت شده است. این سرود به نام دعای هانا شناخته می‌شود و بارها به موسیقی تبدیل شده است.

 

مادر شاه لموئیل

بخش پایانی کتاب امثال به مادر شاه  لموئیل نسبت داده شده است (امثال 31:1-9). این بخش با سخنان یک زن شروع می‌شود: پسر من، ای پسری که تو را در جواب دعاهایم یافته‌ام، نیروی جوانی خود را صرف زنان نکن، زیرا آنها باعث نابودی پادشاهان شده‌اند.(امثال 31:2). سپس از آیه دهم، ویژگی‌های یک همسر ایده‌آل را از دیدگاه مادر شاه لموئل توصیف می‌کند.

 

سرود سلیمان

آواز سلیمان، که به آن آواز نغمه‌ها نیز می‌گویند، ترانه‌ای از عشق است که به طور متناوب بین صدای مرد و صدای زن درمی‌آید. بیش از نیمی از این ترانه از دیدگاه یک زن است که احساسات عاشقانه خود را بیان می‌کند. این شعر به طور سنتی به سلیمان نسبت داده می‌شود، اما به نظر می‌رسد که یک یا چند زن در سرودن آن نقش داشته‌اند.

 

مریم به عنوان منبع

لوقا در انجیل خود اشاره می‌کند که مریم وقایع زندگی خود را به یاد آورده و «آنها را در دل خود نگه داشته بود» (لوقا 2:19 و لوقا 2:51). این نشان می‌دهد که مریم یکی از منابع اصلی لوقا بوده است. جزئیاتی مانند سخنان الیزابت و مریم، نحوه پیچیدن نوزاد در پارچه و قرار دادن او در آخور (لوقا 2:7)، و مراسم تطهیر پس از زایمان (لوقا 2:22-24) شاید از مریم نقل شده‌اند.

 

 آهنگ الیزابت

پس از ملاقات مریم با الیزابت، الیزابت سرودی خواند که در لوقا 1:42-45 ثبت شده است. این سرود به نام آهنگ الیزابت یا سعادت الیزابت شناخته می‌شود.

 

 آهنگ مریم

پس از آهنگ الیزابت، مریم نیز سرودی خواند که در لوقا 1:46-55 ثبت شده است. این سرود به نام آواز مریم یا Magnificat شناخته می‌شود و بارها به موسیقی تبدیل شده است.

 

 عبرانیان

برخی حدس می‌زنند که رساله به عبرانیان ممکن است توسط پریسیلا، یکی از زنان برجسته کلیسای اولیه، نوشته شده باشد. این ایده به دلیل وجود برخی تصاویر مادرانه در این رساله مطرح شده است.

 

نتیجه‌گیری

در عهد عتیق، کتاب‌های روت و استر دیدگاه زنانه دارند. نغمه‌های ساخته شده توسط مریم، دبورا و هانا نیز وجود دارند. در آواز سلیمان و توصیه های مادر شاه لموئیل نیز صدای زنان به گوش می‌رسد. در عهد جدید، آهنگ‌های الیزابت و مریم و همچنین نقش مریم به عنوان یکی از منابع لوقا، نشان‌دهنده تأثیر زنان در شکل‌گیری کتاب مقدس است. اگرچه کتاب مقدس عمدتن توسط مردان نوشته شده است، اما نباید فراموش کرد که شامل برخی صداها و دیدگاه‌های زنانه نیز می‌شود.
 —-

منبع مقاله

—–

نوشتار و مطلب منتشره در این صفحه الزامن دیدگاه محبت نیوز نمی باشد.چنانچه سازمان،کلیسا و یا شخصی در خصوص این موضوع نظر و دیدگاه الهیاتی و یا تعابیر دیگری در این زمینه دارد محبت نیوز آماده است تا دیدگاه شما را در همین بخش منتشر نماید. دیدگاهها و نظرات شما برای ما همیشه مهم بوده است.

Tagged:

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شبکه‌های اجتماعی