«محبت نیوز»- باستانشناسان در حین حفاری زیر کلیسای مقبره مقدس در شهر قدیمی اورشلیم، شواهدی از یک باغ باستانی کشف کردند.
این یافتهها طی کاوشهایی که به عنوان بخشی از مطالعات کلیسا انجام میشود، به دست آمده و نشانگر وجود درختان زیتون در حدود ۲۰۰۰ سال پیش است. این شواهد با توصیف انجیل یوحنا از مکانی که عیسی در آنجا مصلوب و دفن شد، مطابقت دارد.
«در نزدیکی محل اعدام، باغ کوچکی بود و مقبرهای نو در آن قرار داشت که تا آن زمان، جسدی در آن گذاشته نشده بود.» (یوحنا ۱۹:۴۱)
ردپای درختان زیتون و انگور از طریق تحلیلهای باستانشناسی و گردهشناسی شناسایی شده است.
به گزارش تایمز اسرائیل، این حفاری به رهبری پروفسور فرانچسکا رومانا استاسولا از دانشگاه ساپینزا در رم، در سال ۲۰۲۲ به عنوان بخشی از یک پروژه مرمت آغاز شد. این کاوش، نخستین حفاری در کلیسا از قرن نوزدهم است و با موافقت سه متولی اصلی کلیسا انجام شده است: کلیسای ارتدکس یونان، حضانت سرزمین مقدس (کاتولیک رومی) و پاتریارک ارمنی. همچنین این پروژه نیازمند مجوز از سازمان آثار باستانی اسرائیل بوده است.
استاسولا به تایمز اسرائیل گفت: «در جریان عملیات نوسازی، متولیان کلیسا تصمیم گرفتند اجازه کاوشهای باستانشناسی در زیر زمین را نیز صادر کنند. در حال حاضر، هیچ منطقه حفاریشده در معرض دید نیست، زیرا کلیساها در حال آمادهسازی برای جشنهای عید پاک هستند که معمولن جمعیت زیادی از زائران را به خود جذب میکند. در طول کاوشها، تیم ما کف باسیلیکا را حفاری کرد و لایههایی را کشف کرد که قدمت آنها به عصر آهن بازمیگردد، از جمله سفالها، چراغهای نفتی و مکانهای دفن. شواهد باغ دوران پیش از مسیحیت، که در نمونههای خاک یافت شده، نشان میدهد که این منطقه پیش از تبدیل شدن به محل دفن، از یک معدن به زمینهای زیر کشت تبدیل شده بود.»
کلیسای مقبره، مکان سنتی جلجتا (تپه جمجمه) و مقبره عیسی را مشخص میکند. این کلیسا در این محل توسط امپراتور کنستانتین در قرن چهارم پس از شناسایی مکان توسط مادرش، هلنا، بنا شد.
تیم استاسولا همچنین یک پایه مرمری مدور در زیر ادیکول – زیارتگاهی که مقبره را در بر میگیرد – کشف کرد که شاید بخشی از ساختار اصلی کنستانتین بوده، زیرا با تصاویر اولیه قرن پنجم و ششم مطابقت دارد. آزمایشهای بیشتر برای تعیین منشأ سنگ مرمر و کسب بینشهای تاریخی بیشتر همچنان در حال انجام است.
این مکان در طول زمان شاهد تغییرات زیادی بوده است. این محل که در ابتدا در زمان عیسی خارج از دیوارهای اورشلیم قرار داشت، بعدها به گورستانی با مقبرههای سنگتراشی شده تبدیل شد – سنتی رایج در اسرائیل باستان. در قرن اول، این مکان در خارج از دیوارهای شهر قرار داشت؛ با این حال، در قرن دوم میلادی، به عنوان بخشی از آیلیا کاپیتولینا، با معبدی برای الهه زهره که توسط امپراتور هادریان بر روی آن بنا شده بود، به محدوده شهر ملحق گشت.
کلیسای کنستانتین به طور کامل جایگزین این معبد شد و برای محصور کردن مکانهای مصلوب شدن و دفن ساخته شد.
در حالی که کنستانتین نخستین کلیسا را در آنجا بنا نهاد، این مکان دستخوش تحولات بسیاری شده است. ایرانیان کلیسا را در قرن ششم میلادی به آتش کشیدند، و در قرن یازدهم، خلیفه ششم فاطمی، الحاکم، به آن حمله کرد و خسارات سنگینی به آن وارد ساخت. در دوره صلیبیها، کلیسا بازسازی شد و طرح و سبکی که امروز مشاهده میکنیم، به آن داده شد. حفاری، دیوارهای سنگی کمارتفاع و خاک انباشته شده را آشکار ساخت که نشان از تلاشهایی برای تبدیل معدن پیشین به یک منطقه کشتشده دارد، که با اشاره انجیل به باغ همخوانی دارد.
استاسولا گفت: «دیوارهای سنگی کمارتفاعی ساخته شده بود و فضای میان آنها با خاک پر شده بود. یافتههای باستانشناسی با توجه به آنچه در انجیل یوحنا ذکر شده، بهویژه برای ما جالب بوده است؛ متنی که توسط فردی آشنا با اورشلیم آن زمان نگارش یا گردآوری شده است. انجیل به منطقهای سرسبز میان جلجتا و مقبره اشاره میکند و ما این مزارع را شناسایی کردهایم.»
اگرچه هنوز نتایج تاریخگذاری رادیوکربن باغ در دست نیست، بافت باستانشناسی آن را به دوره پیش از ظهور مسیحیت پیوند میزند و نگاهی اجمالی به چشماندازی که احتمالن عیسی با آن آشنا بوده، ارائه میدهد.
تیم باستانشناسی که زیر نظر دانشگاه لا ساپینزا فعالیت میکند، امکان حفاری تمام منطقه زیر کف را بهطور همزمان نداشته است. به جای آن، استاسولا و تیمش منطقه را به بخشهای مختلف تقسیم کرده و هر قسمت را پیش از پوشاندن آن، جداگانه کاوش و بررسی کردهاند.
با این حال، آنها اکنون در حال برنامهریزی برای بازسازی چندرسانهای تمام مناطق هستند.
استاسولا گفت: «اگرچه ما نتوانستیم کل کلیسا را در یک نگاه ببینیم، فناوریهای نوین به ما اجازه میدهند تا تصویر جامعتری را در آزمایشگاههای خود ترسیم کنیم. اگر بخواهیم از استعاره پازل استفاده کنیم، میتوان گفت که در هر زمان تنها یک قطعه را حفاری میکنیم، اما در نهایت، تصویر کاملی از آنچه وجود داشته به دست خواهیم آورد.»
دور نهایی کاوشها قرار است پس از عید پاک از سر گرفته شود؛ با این وجود، مستندسازی و انتشار یافتهها احتمالن سالها به طول خواهد انجامید.
