«محبت نیوز»- پاپها را به صورت سنتی روحانیون عالیرتبه کلیسا یا همان کاردینال، در فرآیندی محرمانه انتخاب میکنند که قدمت آن به قرون وسطی برمیگردد.
پاپ جدید پس از درگذشت پاپ پیشین یا کنارهگیری او انتخاب میشود (مانند پاپ بندیکت شانزدهم که در سال ۲۰۱۳ استعفا کرد). فردی که جایگزین میشود، عنوان پاپ اعظم را دریافت میکند و رهبری کلیسای کاتولیک را بر عهده میگیرد.
کاردینالها نه تنها میتوانند به عنوان پاپ انتخاب شوند، بلکه مسئول برگزیدن پاپ جدید نیز هستند. تعداد کاردینالهای جهان ۲۵۲ نفر است اما تنها کاردینالهایی میتوانند در رایگیری شرکت کنند که کمتر از ۸۰ سال دارند. تعداد این کاردینالهای صاحب رای به ۱۲۰ نفر محدود میشود، اما در حال حاضر ۱۳۸ کاردینال واجد شرایط شرکت در انتخاب پاپ جدید هستند. (در دسامبر ۲۰۲۴، پاپ فرانسیس ۲۱ کاردینال جدید منصوب کرد.)
هنگامی که نیاز به انتخاب پاپ جدید باشد، تمامی کاردینالها به واتیکان در رم فراخوانده میشوند تا در نشست محرمانه مجمع کاردینالها برای انتخاب پاپ شرکت کنند. این فرآیند انتخاباتی نزدیک به ۸۰۰ سال است که کمابیش بدون تغییر انجام میشود. در نخستین روز نشست محرمانه برای انتخاب پاپ، کاردینالها در کلیسای جامع پیتر مقدس مراسم عشای ربانی برگزار میکنند. سپس در کلیسای سیستین واتیکان گرد هم میآیند. در اینجا فرمان «اکسترا اُمنس» (در لاتین به معنای «همه بیرون») صادر میشود. از آن لحظه به بعد، تمام کاردینالها تا زمان انتخاب پاپ جدید در واتیکان محبوس خواهند بود. کاردینالهای صاحب رای این گزینه را دارند که در همان روز نخست مجمع کاردینالها، رایگیری اولیهای در سیستین برگزار کنند. از روز دوم به بعد، هر صبح دو نوبت رایگیری و هر بعدازظهر نیز دو نوبت رایگیری در همین مکان انجام میشود و این روند ادامه مییابد تا زمانی که تعداد نامزدهای پاپ به یک نفر کاهش یابد. در این رایگیریها، هر کاردینال نام نامزد مورد نظر خود را روی برگه رای، زیر عبارت «Eligio in Summum Pontificem» (عبارت لاتین به معنای «منتخب من برای پاپ اعظم») مینویسد. برای حفظ محرمانگی، از کاردینالها خواسته میشود که از دستخط معمول خود استفاده نکنند.
اگر تا پایان روز دوم هیچ نامزدی اکثریت لازم را کسب نکند، در روز سوم رایگیری متوقف میشود و کاردینالها این روز را به نیایش و تامل اختصاص میدهند. پس از آن، رایگیری طبق روال معمول از سر گرفته میشود. یک نامزد برای انتخاب شدن به عنوان پاپ، باید دوسوم آرای کاردینالهای صاحب رای را کسب کند.
این روند ممکن است چند روز یا حتی چند هفته طول بکشد.
مجمع کاردینالها در شرایط قطع ارتباط کامل با بیرون برگزار میشود. کاردینالها نهتنها اجازه خروج از واتیکان را ندارند، بلکه نمیتوانند به رادیو گوش دهند، تلویزیون تماشا کنند، روزنامه بخوانند یا از طریق تلفن با دنیای خارج ارتباط برقرار کنند. هیچکس جز کارکنان خدمات، پزشکان و کشیشهایی که اعترافات کاردینالها را میشنوند، اجازه ورود به محل اقامت کاردینالها را ندارد. همه این افراد سوگند خوردهاند که رازدار بمانند. در فاصله بین رایگیریها، کاردینالها (چه آنهایی که حق رای دارند و چه آنهایی که به دلیل کهولت سن حق رای ندارند) وقت خود را به گفتوگو درباره ویژگیها و شایستگیهای نامزدها میگذرانند. هیچکس حق ندارد به صورت علنی برای یک نامزد خاص تبلیغ کند. به گفته واتیکان، کاردینالها با هدایت روحالقدس رای میدهند. با این حال گفته میشود پشت پرده، فرایند جلب حمایت برای نامزدهای مختلف جنبه سیاسی دارد. در مدت برگزاری مجمع محرمانه، روزی دو بار برگههای رایگیری سوزانده میشود و مردم خارج از واتیکان میتوانند دود ناشی از آن را که از دودکش کلیسای سیستین خارج میشود، ببینند.
برگههای رای با مواد خاصی سوزانده میشوند تا دود سیاه یا سفید ایجاد کنند. برخاستن دود سیاه به معنای بینتیجه بودن رایگیری است و دود سفید یعنی پاپ جدید انتخاب شده است.پس از پیروزی در رایگیری، از پاپ جدید پرسیده میشود: «آیا انتخاب خود را به عنوان پاپ اعظم، مطابق قوانین کلیسا، میپذیرید؟»
پاپ جدید نامی را که میخواهد با آن شناخته شود، برمیگزیند و ردای ویژه مقام خود را بر تن میکند. کاردینالها با ادای احترام به پاپ جدید، وفاداری و اطاعت خود را اعلام میکنند. در ایوان کلیسای سنپیتر، اعلامیهای برای مردم خوانده میشود که شامل عبارت لاتین «habemus papam» است، به این معنا که «ما یک پاپ داریم».
پس از اعلام نام پاپ جدید، او در برابر جمعیت ظاهر میشود، سخنرانی کوتاهی انجام میدهد و دعای سنتی «urbi et orbi» را که به معنای «برای شهر و جهان» است، میخواند.
در ادامه، نتایج هر مرحله از رایگیری در مجمع انتخاباتی به پاپ ارائه میشود. این نتایج سپس مهر و موم شده و در آرشیو واتیکان بایگانی میشوند و تنها با فرمان پاپ امکان گشوده شدن دارد.
