«محبت نیوز»- رهبران جوامع مسیحی ایالت مانیپور در شمال شرق هند با ارسال گزارشی به دولت بریتانیا، خواستار حمایت بینالمللی برای مقابله با آزار و اذیت گسترده علیه مسیحیان در این منطقه شدند. آنها در نامهای خطاب به گزارشگر ویژه بریتانیا در امور آزادی مذهب و عقیده، وضعیت جوامع مسیحی هند را نگرانکننده و نیازمند مداخله فوری جهانی توصیف کردهاند.
این بحران که از دو سال پیش آغاز شده، تاکنون به سوزاندن ۳۶۰ کلیسا و ۷هزار خانه مسیحیان توسط گروههای افراطی هندو و کشته شدن بیش از ۲۰۰ نفر انجامیده است. بسیاری از بازماندگان همچنان امکان بازگشت و بازسازی روستاهای خود را ندارند و هماکنون حدود ۶۰ هزار تن از مسیحیان بهعنوان آوارگان داخلی در مانیپور زندگی میکنند.
به گفته کشیش «کایلین خونگسای»، یکی از رهبران کلیسا و عضو قبیله کوکی-زو، بحران جاری هیچ نشانهای از بهبود نشان نمیدهد و حتی با وجود دخالت دولت مرکزی، وضعیت تغییری نکرده است. او در گفتوگویی اظهار داشت:
«هر روز غم و اندوه را در صدای والدین، بستگان و جامعه کلیسا میشنوم؛ پژواکی از درد، ترس و ناامیدی. بسیاری امید خود را از دست دادهاند و آیندهشان در هالهای از آوارگی و اندوه قرار گرفته است.»
کشیش خونگسای همچنین تأکید کرد که بخش بزرگی از جامعه او از خدمات عمومی ضروری محروم ماندهاند و دولت هند با وجود آگاهی کامل تاکنون اقدامی مؤثر انجام نداده است. او افزود:
«ما به دنیا نیاز داریم تا صدای ما را بشنوند و کمک کنند تا زنده بمانیم. نزدیک به دو سال است که هزاران نفر از ما در شرایط غیرقابل تحملی زندگی میکنند؛ آواره، نادیده گرفته شده و از کرامت انسانی محروم شدهاند.»
در این گزارش آمده است که کودکان در اردوگاهها بدون آموزش بزرگ میشوند و بیماران بدون دارو در مضیقه قرار دارند. خانوادهها نیز در غم ازدستدادن عزیزانشان در شرایطی دشوار به سر میبرند. یکی از رهبران جامعه مسیحی با اشاره به دغدغه بازگشت به خانهها عنوان کرد:
«چگونه میتوانیم به روستاهای خود بازگردیم در حالی که گروههای افراطی هنوز آزادانه در منطقه حضور دارند و هیچ تضمینی برای امنیت ما وجود ندارد؟»
در واکنش به این درخواست، دولت بریتانیا وضعیت قبیله کوکی-زو را یکی از «مسائل با اولویت بالا» عنوان کرده و اعلام داشته است که گزارش ارائهشده میتواند به افزایش آگاهی جهانی نسبت به بحران مانیپور کمک کند.
در پایان نیز رهبران مسیحی مانیپور از دولت بریتانیا خواستهاند تا با محکوم کردن این بیعدالتی، بر دولت هند برای حمایت و تأمین نیازهای جوامع آسیبدیده فشار بیاورد.
