«محبت نیوز»- مسیحیت آرام اما پیوسته در سراسر آسیا در حال گسترش است و شاهد رشد قابل توجهی در کشورهای مختلف این قاره مانند چین، کره جنوبی و نپال میباشد؛ روندی که نشانهای از توقف آن دیده نمیشود. با وجود اینکه شمار مسیحیان در آسیا همچنان کمتر از جمعیت کل است، تعداد آنها در چند دهه گذشته به طور مداوم و چشمگیر رو به افزایش بوده است. طبق گزارش مرکز پژوهشی پیو و دایرةالمعارف جهانی مسیحیت که در سال ۲۰۱۹ از سوی دانشگاه گوردون کانول منتشر شد، اکنون حدود ۸ درصد از جمعیت آسیا خود را مسیحی میدانند؛ این در حالی است که این نسبت در سال ۱۹۱۰ تنها ۳ درصد بوده است.
بر اساس اعلام مرکز مطالعات مسیحیت جهانی در سال گذشته، شمار مسیحیان آسیا ۴۱۵ میلیون نفر برآورد شده است؛ رقمی که از کل جمعیت ایالات متحده بیشتر است.
رشد سریع مسیحیت در آسیا به دلایلی همچون عطش معنوی در عصر مدرن، حمایت پررنگ جامعه، فعالیتهای پرتلاش مبشرین مسیحی و انعطافپذیری این آیین نسبت به فرهنگهای محلی نسبت داده میشود.
چین یکی از چشمگیرترین مثالها در این زمینه است. پس از دههها اعمال سیاستهای کمونیستی از سوی حکومت، مسیحیت در این کشور به شدت افزایش یافته و برآورد میشود امروزه ۶ تا ۹ درصد از جمعیت چین را مسیحیان تشکیل دهند؛ عددی معادل ۸۵ تا ۱۲۸ میلیون نفر. اکثریت قریب به اتفاق این جمعیت را پروتستانها تشکیل میدهند و بسیاری نیز در کلیساهای خانگی غیررسمی گردهم میآیند. به گفته داریل ایرلند، استادیار پژوهشی الهیات در دانشگاه بوستون، تنها چهار دهه پیش، جمعیت مسیحیان چین کمتر از یک میلیون نفر بود.
هرچند در حال حاضر تنها دو کشور آسیایی یعنی فیلیپین و تیمور شرقی اکثریت مسیحی دارند، اما رشد مسیحیت در دهها کشور آسیایی مشهود است. به گفته متیوس جورج چوناکارا، دبیرکل کنفرانس مسیحیان آسیا، مرکز ثقل مسیحیت از اروپا و آمریکای شمالی در حال انتقال به سایر نقاط جهان است. او در گفتوگو با نشریه اکونومیست عنوان کرد که اگرچه عمده این تغییر در آفریقا و آمریکای لاتین رقم میخورد، آسیا هم سهم مهمی در این روند دارد. اکونومیست گزارش داده است که سالانه تعداد مسیحیان آسیا از ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۵، حدود ۱.۶ درصد افزایش یافته است. اگر این روند ادامه یابد، سهم مسیحیان آسیا از جمعیت کل از آمار ۸ درصدی گزارش شده در ۲۰۱۹ فراتر خواهد رفت.
در کره جنوبی، مسیحیت به یکی از بزرگترین ادیان کشور تبدیل شده و حدود یکسوم جمعیت این کشور را پروتستانها و کاتولیکها تشکیل میدهند. کلیساهای بزرگ سیمای شهر سئول را تغییر دادهاند و امروزه کره جنوبی پس از آمریکا، بیشترین تعداد میسیونر مسیحی را به خارج از کشور اعزام میکند.
این رشد عمدتن پس از جنگ کره آغاز شد زمانی که مبشرین و کشیشان محلی فعالیتهای گسترده تبلیغی خود را آغاز کردند. کلیساها در دوره رونق صنعتی نیز به سرعت توسعه یافتند و علاوه بر راهنمایی معنوی، خدمات اجتماعی مختلفی ارائه دادند.
نپال نیز تصویر متفاوتی نشان میدهد؛ کشوری که روزگاری یک پادشاهی تمام عیار هندو بود و تغییر دین در آن ممنوع به شمار میرفت، اینک بیش از نیم میلیون مسیحی دارد که نسبت به چند صد نفر در سال ۱۹۶۱ رشد چشمگیری را تجربه کرده است. کلیساهای انجیلی و پنطیکاستی هم در شهرها و هم در روستاها به طور قابل توجهی توسعه یافتهاند.
با این حال، محدودیتهای مذهبی هنوز هم چالش برانگیز است. در چین طی سالهای اخیر، محدودیتها تشدید شده، کلیساها تعطیل شدهاند، موعظه ها تحت سانسور قرار گرفتهاند و آموزش مذهبی برای افراد زیر سن قانونی ممنوع شده است. در نپال، قانون اساسی تبلیغ دین را ممنوع کرده و چندین کشیش بر همین اساس بازداشت شدهاند.
با وجود همه این موانع، طبق گزارش کراکس، مسیحیت همچنان حتی در کشورهایی مانند مالزی، کامبوج، ویتنام، لائوس، بوتان، بنگلادش، پاکستان و مغولستان رو به گسترش است. در مغولستان که تا دو دهه پیش در عمل مسیحیان حضور نداشتند، اکنون صدها گروه مسیحی فعالیت میکنند.
مجموع این تحولات، وضعیت جدیدی را رقم زده است: مسیحیت دیگر یک آیین صرفن غربی محسوب نمیشود و آینده این دین، بیش از پیش به دست پیروان آن در شرق جهان رقم میخورد.
