«محبت نیوز»- کلیسای جامع ارتدوکس فنر روم استانبول تصمیم به تبدیل پرورشگاه (یتیمخانه) تاریخی واقع در جزیره بویوک آدا به هتل گرفته است. این اقدام به منظور جلوگیری از فروپاشی این سازه و تأمین هزینههای نگهداری آن انجام میشود.
این بنا که یکی از مشهورترین ساختمانهای متعلق به این کلیسا در ترکیه به شمار میرود، در سال ۱۸۹۸ ساخته شده و دومین ساختمان بزرگ جهان است که بهطور کامل از چوب ساخته شده است. کشیش لاکیس وینگاس، عضو شورای اسقفنشین و رئیس سابق اداره کل بنیادها، تأکید کرد که بدون درآمدزایی، کلیسا قادر به حفظ این ساختمان نخواهد بود.
شورای کلیسایی به ریاست پاتریارک بارتولومیو در تاریخ ۷ ژوئن این تصمیم را اتخاذ کرد و اعلام کرد که تلاشها برای بازسازی این سازه، که از دهه ۱۹۶۰ تعطیل و آسیبهای جدی دیده است، موفقیتآمیز نبوده است.
پیشتر، پاتریارکنشین تصمیم گرفته بود که این ساختمان را به روی گردشگران سازگار با محیط زیست باز کند؛ اما با توجه به نیاز به درآمد، این تصمیم تغییر کرده است. وینگاس با اشاره به شرایط فعلی ساختمان خاطرنشان کرد که: «بدون درآمدزایی، این سازه چوبی که حالا در حال زوال است، نمیتواند پابرجا بماند.»
وی افزود که مدیریت کلیسا به این نتیجه رسیده که حفظ این ساختمان بدون ایجاد درآمد امکانپذیر نیست و دیگر نهادها یا ارگانها نیز تمایلی به حفاظت از آن ندارند. وینگاس گفت: «تحلیلهای عملکردی با مطالعات حرفهای انجام شده است و گزینههای مختلفی مورد ارزیابی قرار گرفته است.»
این تصمیم به صورت مستقل و بر اساس ارزیابیهای کارشناسی اتخاذ شده و تحت فشار خارجی نیست. وینگاس همچنین بر اهمیت مسئولیت در قبال میراث فرهنگی و ساکنان امروز استانبول تأکید کرد و اذعان داشت که «راه دیگری برای نجات ساختمان وجود نداشت.»
این ساختمان در ابتدا به عنوان یک هتل طراحی شده و در سال ۱۹۰۳ توسط کلیسای کلیسای جامع ارتدوکس فنر روم خریداری و به یک خوابگاه و مؤسسه آموزشی برای کودکان بی سرپرست تبدیل شده بود. در سال ۱۹۶۴، به دلیل وخامت روابط بین ترکیه و یونان، این مکان تعطیل شد و از آن زمان به متروکه و رو به زوال رفت.
امروزه، این ساختمان چوبی واقع در جزیره بویوک آدا با ۲۰،۰۰۰ متر مربع مساحت، بزرگترین ساختمان چوبی در اروپا و دومین ساختمان بزرگ چوبی در جهان به شمار میآید و در سال ۲۰۱۰ در فهرست میراث فرهنگی اروپا قرار گرفته است. در دهه ۲۰۰۰ نیز مالکیت این بنا موضوع اختلاف حقوقی بین اسقفنشین و اداره بنیادهای مذهبی بوده و در نهایت در سال ۲۰۱۰، پس از حکم دادگاه حقوق بشر اروپا به کلیسا بازگردانده شد.
