به گزارش سرویس ترجمه «محبت نیوز»- با انتشار اخبار حملات هدفمند ایالات متحده به تأسیسات هستهای ایران، موجی از وحشت و گمانهزنی به راه افتاد و برخی را به هراس از طلوع جنگ جهانی سوم یا تحقق قریبالوقوع پیشگوییهای آخرالزمانی، نظیر آنچه در کتاب حزقیال باب ۳۸ آمده است، واداشت. با این حال، ما بهعنوان مسیحیان فراخوانده شدهایم تا نه با ترس، بلکه با ایمان، دعا و قلبی آکنده از همدردی برای مظلومان، به این وقایع پاسخ دهیم.
این حملات که با هدف فلج کردن جاهطلبیهای هستهای حکومت ایران صورت گرفت، نه یک اقدام تجاوزکارانه علیه ملت ایران، بلکه حرکتی استراتژیک برای خنثیسازی تهدیدی بود که از سوی حاکمیت فعلی ایجاد شده است. برخلاف عراق یا افغانستان، ایران ملتی با احساسات ضدآمریکایی نیست. مردم ایران، با تاریخ غنی ۲۵۰۰ ساله، از همسایگان عرب خود متمایز هستند و میراث فرهنگیشان به پیش از استیلای اسلام در قرن هفتم بازمیگردد. بسیاری از ایرانیان، از جمله دختر خود من، رؤیای ایرانی آزاد را در سر میپرورانند که در آن بتوانند بدون هراس به وطن خود بازگردند. این اشتیاق، بازتاب ندای مزمور ۱۴۶:۷ است، آنجا که خداوند «از ستمدیدگان حمایت میکند و گرسنگان را سیر مینماید. خداوند اسیران را آزاد میسازد.»
خداوند عنان اختیار را در دست دارد و تاریخ را در جهت تجلی جلال خود رهبری میکند.
اقدام نظامی دقیق و حسابشدهی ایالات متحده در آخر هفته گذشته که طبق گزارشها تلفات جانی در پی نداشت، فرصتی برای تأمل فراهم میآورد؛ تأمل در باب حاکمیت خداوند، مصائب مردم ایران و وظیفهی ما برای شفاعت آنان. در یک پخش زندهی ویژه اخیر از برنامه «زندگی بیباک»، من و همسرم دربارهی این حملات، پیامدهای آن و امیدی که برای آیندهی ایران داریم، گفتگو کردیم. در حالی که جهان بر ژئوپلیتیک متمرکز شده، ما شاهد یک نبرد معنوی هستیم؛ نبردی که در آن ملت ایران، که دیرزمانی است تحت ظلم یک رژیم سرکوبگر قرار دارد، مشتاق آزادی است. همانطور که مزمور ۳۳: ۱۰-۱۱ به ما یادآوری میکند: «خداوند نقشههای قومها را باطل میسازد و تدابیر ایشان را بیاثر میگرداند. اما نقشههای خداوند جاودانه است و تدابیر دل او نسلاندرنسل پایدار میماند.»
بزرگترین نگرانی من نه تشدید تنشها، بلکه این احتمال است که این حملات به صلحی از طریق مذاکره منجر شود که حاکمیت فعلی را در قدرت نگه دارد و مردم ایران را به سرکوبی بیشتر محکوم کند. فضای خفقانآور حاکم، جامعهای پویا و تحصیلکرده را در تنگنا قرار داده است. تهران شهری شکوفا با میانگین سنی ۳۴ سال و جمعیتی بسیار باسواد است، نه مجموعهای از تونلها و آلونکها. با این حال، فقر و ناامیدی تحت حکومت فعلی بیداد میکند و میل به تغییر را شعلهورتر میسازد. این ملت، جنگطلب نیست، بلکه آزادیخواه است.
کتاب مقدس، بصیرتی در باب نقش نبوی ایران ارائه میدهد. در حالی که برخی به حزقیال ۳۸ اشاره میکنند، پیششرطهای آن درگیری هنوز محقق نشده است. در مقابل، ارمیای نبی در باب ۴۹: ۳۴-۳۹ از زبان خداوند میگوید که «کمان عیلام» (ایران باستان) را خواهد شکست و مردم آن را پراکنده خواهد ساخت، اما در عین حال وعدهی احیا و بازسازی را نیز میدهد: «خداوند میگوید، در ایام آخر، من سعادت را به عیلام باز خواهم گردانید.» آیا این میتواند لحظهی داوری الهی بر حاکمان ایران و سرآغازی برای فصلی نو در سرنوشت مردم این سرزمین باشد؟
ما بهعنوان مسیحیان، باید مجدانه برای تحقق این امر دعا کنیم. کلیسای خانگی ایران، با جمعیتی بین یک تا دو میلیون نفر، یکی از سریعترین رشدهای کلیسایی در جهان را دارد. این شاگردان شجاع، مخفیانه گرد هم میآیند، در وان حمام غسل تعمید میگیرند و دو به دو، با به جان خریدن خطرات روزمره، پیام انجیل را به اشتراک میگذارند. شجاعتشان یادآور کتاب اعمال رسولان ۴:۳۱ است: «پس از این دعا، خانهای که در آن بودند به لرزه درآمد و همه از روحالقدس پر شدند و پیام خدا را با جرأت به مردم رساندند.» ما باید در دعاهایمان پشتیبانشان باشیم و از خداوند بخواهیم که حافظ آنان بوده و بر قدرت شهادتشان بیفزاید.
ما همچنین برای رهبرانمان — پرزیدنت ترامپ، نخستوزیر نتانیاهو و تیمهایشان — دعا میکنیم که در این عملیات، خویشتنداری و دقت به خرج دادند. گزارش نشدن هیچگونه تلفات جانی، گواهی بر این نیت است که هدف، تواناییهای رژیم بوده، نه مردم ایران.
با این حال، کلیسا با چالشی درونی روبروست: اختلاف نظر بر سر نقش اسرائیل در طرح الهی. برخی، تحت تأثیر «الهیات جایگزین»، اهمیت کتابمقدسی اسرائیل مدرن را نادیده میگیرند. این بحث، وحدت کالبد مسیح را تهدید میکند و هشدار زکریا ۱۲:۳ را محقق میسازد که اورشلیم به «سنگی گران» برای ملتها تبدیل خواهد شد. ما باید استوار بایستیم، تمام کلام خدا — از پیدایش تا مکاشفه — را بخوانیم و بر پیمان ناگسستنی خدا با قوم برگزیدهاش تأکید ورزیم.
همچنان که در این دوران پرآشوب به سر میبریم، بیایید به فیلیپیان ۴: ۶-۷ توجه کنیم: «برای هیچچیز نگران نباشید، بلکه در هرچیز با دعا و استغاثه، همراه با شکرگزاری، درخواستهای خود را به خدا ابراز کنید. و آرامش خدا که فراتر از هر فهمی است، دلها و افکارتان را در مسیحْ عیسی محفوظ نگاه خواهد داشت.» ما شهروندان ملکوت آسمان هستیم و به «شیر یهودا» که تا ابد سلطنت میکند، توکل داریم. امید ما نه به قدرت نظامی، که به آن پادشاهی است که پادشاهان را بر تخت مینشاند و به زیر میکشد (دانیال ۲:۲۱).
امشب، برای مردم ایران دعا کنید تا طعم آزادی را چشیده و فیض نجاتبخش عیسی مسیح را درک کنند. برای بیداری روحانی و رستگاری در سرزمینشان، برای امنیت نیروهای نظامیمان و برای حکمت رهبرانمان دعا کنید. و مهمتر از همه، دعا کنید تا ارادهی خداوند محقق گردد، زیرا میدانیم که رهایی ما نزدیک است (لوقا ۲۱:۲۸). به نام پرقدرت عیسی، با اطمینان، هشیار و بیباک میایستیم.
درباره نویسنده: هدیه میراحمدی، که پیش از تجربه قدرت رهاییبخش عیسی مسیح به مدت دو دهه یک مسلمان معتقد بود، اکنون تمام وقت خود را وقف خدمت در دو حوزه کرده است: یکی «Resurrect Ministry» که یک منبع آنلاین برای در دسترس قرار دادن رستگاری از طریق مسیح برای مردم همه ملتهاست، و دیگری پادکست او با نام «LivingFearlessDevotional.com». خانم میراحمدی همچنین نویسنده کتاب پرفروش «زندگی بیباک در مسیح: چرا اسلام را ترک کردم تا در نبردها برای پادشاهی پیروز شوم» است.
رفـع مسئولیت:
مقالات منتشر شده، تنها نظر نویسندگان خود را منعکس میکنند.
