«محبت نیوز»- در زندان زنان ایالت گویاس برزیل، گروهی از زنان مسیحی خدمتی بشارتی را اجرا کردند که تأثیر عمیقی بر زندانیان و شرکتکنندگان گذاشت. این خدمت شامل شستن پاهای زندانیان و برگزاری مراسم عشای ربانی بود. به گفته زندانیان، «پس از شرکت در مراسم شام خداوند، احساس تعلق و ارزشمندی در آنان ایجاد شد.»
کشیش شایلا مانزونی، رهبر کلیسای IDE در برازیلیا، مبتکر این طرح است. او سالهاست از طریق سازمان خود به نام AME (عشق به زنان فراموششده) که به حمایت از زنان زندانی اختصاص دارد، به اجرای اینگونه فعالیتها میپردازد.
به نقل از کریستین دیلی، مانزونی در توضیح این فعالیت گفت: «عیسی ما را دعوت میکند تا از طریق اعمال عملی، پیام انجیل را زنده کنیم. شستن پاها یک دعوت درونی است و عیسی منطق ارباب-برده را درهم میشکند و نظمی دایرهای و نوین از پادشاهی را بنا مینهد که در آن هیچکس نادیده انگاشته نمیشود.»
در طول این برنامه، شرکتکنندگان به دعا، نیایش و خواندن سرودهای پرستشی پرداختند و برخی از زندانیان درخواست کردند تعمید آب داده شوند.
سازمان AME در سال ۲۰۱۸ بر اساس رویای شخصی کشیش مانزونی شکل گرفت؛ رویایی که در آن خود را در حال خدمت به زنان فراموششده در زندان میدید. در سال ۲۰۲۰، اولین بازدید از زندان انجام شد و این آغازی بود برای پروژههای مختلف با هدف ادغام مجدد و بازگرداندن کرامت به زنان زندانی.
در طول پنج سال گذشته، این سازمان پای بیش از ۸۰۰ زندانی را شستشو داده، ۲۰۲ نفر را تعمید آب داده و ۲۱۶۰ بسته بهداشتی و غذایی بین زندانیان توزیع کرده است. همچنین، ۵۵۵ مشاوره حقوقی ارائه داده و زنانی را که هیچ ملاقاتکنندهای ندارند، با «مادران تعمیدی» مرتبط کرده است؛ مادرانی که برای آنها نامه مینویسند.
کشیش مانزونی با اشاره به این پروژه گفت: «محبت نمیپرسد چه کسی سزاوار آن است، بلکه میپرسد چه کسی به آن نیاز دارد. آنها به ما نیاز دارند.»
آمار منتشرشده توسط این سازمان نشان میدهد که تنها ۰.۳۵ درصد از ۸۵۰ زنی که بین سالهای ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۴ دوران محکومیت خود را گذراندهاند، دوباره مرتکب جرم شدهاند. این نرخ تکرار جرم به مراتب پایینتر از میانگین ملی ۴۲ درصدی است.
مانزونی افزود: «جهان با اعداد سنجیده میشود، اما این فقط یک آمار نیست؛ بلکه اثباتی بر امکانپذیر بودن یک مسیر جدید است. یک جامعه امن، جامعهای نیست که افراد بیشتری را زندانی کند، بلکه جامعهای است که افراد خود را دوباره در جامعه ادغام و بازسازی میکند و آنها را طرد نمیکند.»
