«محبت نیوز»- پنج سال پس از فاجعهٔ اوتلندز استرالیا، که در آن چهار کودک بر اثر رانندگی فردی تحت تاثیر الکل جان باختند، دنی عبدالله، پدر سه تن از قربانیان، در یک زندان فوق امنیتی با ساموئل دیویدسون، رانندهٔ خاطی، ملاقات کرد و به او گفت که او را “صد در صد” بخشیده است. این ملاقات تکاندهنده، که توسط شبکهٔ 7NEWS به تصویر کشیده شد، بازتاب گستردهای در سطح جهان داشت و بحثهای عمیقی را پیرامون بخشش، انتقام و قدرت التیامبخشی معنویت برانگیخت.
در ادامهٔ برنامهٔ 7NEWS، لحظههایی از این ملاقات غیرمنتظره به تصویر کشیده شد. عبدالله و دیویدسون زانو زده دعا کردند و سپس در مراسم عشای ربانی شرکت کردند.
این لحظهٔ تأثیرگذار، مورد توجهٔ بسیاری قرار گرفت و بحثهایی را در مورد مفهوم بخشش و تأثیر آن بر زندگی افراد در شرایط دشوار دامن زد. این مراسم عشای ربانی نه تنها فرصتی برای عبادت و دعا بود، بلکه به نمادی از امید و آشتی در میان دردی عمیق تبدیل شد.
عبدالله که یک مسیحی مارونی است در اینباره به رسانهها گفت: «این مراسم برای من فرصتی بود تا نشان دهم که چگونه میتوان با وجود همهٔ مصائب، عشق و بخشش را در دلها زنده نگه داشت.»
دیویدسون نیز به خاطر اعمالش، عذرخواهی و ابراز پشیمانی کرده و گفته است که بخشش خانوادهٔ عبدالله به او امید داده و او را از «تاریکی» رهانده است.
در اول فوریهٔ ۲۰۲۰، ساموئل دیویدسون، رانندهای مست و بدون سابقهٔ کیفری، در حالی که میزان الکل خونش سه برابر حد مجاز بود، کنترل خودروی خود را از دست داد و هفت کودک را که در حال پیادهروی برای خرید بستنی بودند، زیر گرفت. در این حادثه، آنتونی (۱۳ ساله)، آنجلینا (۱۲ ساله)، سینا (۸ ساله) عبدالله و دخترعموی آنها، ورونیک ساکر (۱۱ ساله)، جان باختند.
دیویدسون در ابتدا به ۲۸ سال زندان محکوم شد، اما این حکم بعدها به ۲۰ سال با ۱۵ سال امکان آزادی مشروط کاهش یافت.
لیلا عبدالله، مادر کودکان قربانی، تنها چند روز پس از وقوع فاجعه، اعلام کرد که دیویدسون را بخشیده است. این عمل غیرمنتظره، واکنشهای متفاوتی را برانگیخت، اما به گفتهٔ دیویدسون، تاثیری عمیق بر او گذاشت و او را به گریه انداخت.
دنی عبدالله، پدر داغدار، میگوید که با گذشت زمان و با دیدن رنج و اندوه خانوادهاش، به این نتیجه رسیده است که انتقام هیچ فایدهای ندارد و تنها راه رهایی از این درد، بخشش است. او اکنون به طور مرتب با دیویدسون در زندان ملاقات میکند و با او در مورد مسائل معنوی و شخصی گفتگو میکند. عبدالله حتی به دیدار والدین دیویدسون نیز میرود و آنها را دلداری میدهد.
این داستان تکاندهنده، یادآور قدرت بینظیر بخشش، محبت و توانایی انسان در عبور از تاریکترین لحظات زندگی است.
