«محبت نیوز»- در هفتههای اخیر پس از مطرح شدن مجدد «طرح صیانت از فضای مجازی» و جدالهای درون حکومتی بر سر محدود کردن اینترنت بار دیگر ائمه جمعه و مدیران و روحانیون مبلغ حوزههای علمیه وارد معرکه شدند و بر ضرورت «ساماندهی فضای مجازی» خطبه خواندند و سخنرانی کردند.
در یکی از این خطبهها حجت الاسلام سید محسن محمودی امام جمعه ورامین گفت «رها بودن فضای مجازی غیرعقلانی و غیرشرعی است» و هشدار داد «خدا از مسولانی که درباره فضای مجازی بیتفاوتند نمیگذرد.»
از اصلیترین دلایل که مسئولان نظام به خصوص روحانیون و مدیران حوزههای علمیه را نگران فضای مجازی و شبکههای اجتماعی میکند موج مخالفت و انتقاد مردم از دستگاه روحانیت است.
یکی از راهکارهای حوزههای علمیه برای این موج هُل دادن طلاب و مبلغان اسلامی به سمت شبکههای اجتماعی برای موعظه مردم و دفاع از اسلام و نظام در برابر انتقادات است.
حجتالاسلام جعفر طبرسی معاون تهذیب حوزه علمیه مازندران میگوید «فعالیتهای تبلیغی در هیچ شرایطی نباید تعطیل یا کمرنگ شود و مبلغان از فضای مجازی برای تبلیغ معارف دینی استفاده کنند.»
آیتالله رشاد رئیس پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی در یکی از سخنرانیهای خود هشدار داده از «فضای سایبر، نظام باورهای ما را آسیبپذیر کرده است و نباید حوزههای علمیه غفلت سایبری کنند!»
مدتی است در حوزههای علمیه جریانی برای ترویج «الهیات سایبر» به راه افتاده است. محور فعالیت این جریان رصد فعالیتهای تبلیغی و دینی مسیحیان فارسی زبان در شبکههای اجتماعی و سایتهاست.
«الهیات سایبری» موضوع بحثی بوده که شبکه چهار سیمای جمهوری اسلامی در برنامه «سوره» به آن پرداخته است. محور این برنامه «نقش اینترنت در ترویج مسیحیت» بود. خبرگزاری «مهر» وابسته به سازمان تبلیغات اسلامی درباره موضوع این برنامه مینویسد «در فضای مسیحی افرادی همچون آنتونیو اسپادارو با نوشتن کتاب الهیات سایبری به مسئلهی ایمان مسیحی در دورهی اینترنت توجه نشان دادند.»
در این برنامه تأکید شده اندیشمندان مسیحی مثل مارشال مکلوهان از رسانههای اجتماعی به عنوان ابزاری برای گسترش انجیل استفاده میکردند و بر اساس فضای انسانشناختی جدید امور مسیحی از جمله نجات سایبری، تبشیر سایبری، فیض و رستاخیز سایبری را ترویج میکردند.
در این برنامه همچنین گفته شد «در ترویج مسیحیت فضای مجازی بستر جدیدی برای الهیات بود، خدای مسیحی در فضای سایبر سکونت داشت، و ارتباطات در هم تنیدهی انسانی خانوادهی خدا را محقق میکرد.»
اکنون در حوزههای علمیه دو جریان مقابل هم قرار گرفتند. جریانی که خواستار محدود شدن شبکههای اجتماعی هستند و جریانی که گمان میکنند تبلیغات اسلامی در شبکههای اجتماعی با الگوبرداری از مبشران مسیحی ممکن است. آنها در نظر نمیگیرند که بخش عمدهای از جامعهی ایران دچار اسلامزدگی شدند و حتا نمیخواهند به آنچه دستگاه روحانیت ترویج میکنند گوش دهند. استفاده از روش مسیحیان در تبلیغ برای دستگاه روحانیت ممکن نیست زیرا مردم از روحانیون در ایران به نفرت رسیدند و آنها را عامل بدبختی و گرفتاریهای خود میدانند در صورتیکه دیدگاه مردم در جوامع غربی نسبت به کلیسا اینطور نیست.
ضمن اینکه نگاه جمهوری اسلامی و دستگاه روحانیت به اینترنت وفضای مجازی امنیتی است. همچنان که برای الگوبرداری از تبلیغت مسیحیت در فضای مجازی همچنان به دنبال ترویج دین با نگاه سایبری هستند و گمان میکنند مبشران مسیحی نیز ارتشی سایبری برای جذب مسلمانان به سمت مسیحیت هستند در صورتیکه اساس ترویج مسیحیت «محبت و آرامش بر اساس کلام خداوند و آموزههای کتاب مقدس است» ظرفیتی که حوزههای علمیه اصلن به آن دسترسی ندارند.




















