«محبت نیوز»- کلیسای کاتولیک هر ساله در پنجم سپتامبر یادبود مادر ترزا را گرامی میدارد. مادر ترزا، راهبهای که زندگی خود را وقف خدمت به فقرا، نیازمندان و کودکان کرد و با هدف ایجاد جهانی بهتر تلاش میکرد، جوایز متعددی از جمله جایزه صلح نوبل را دریافت کرد.
مادر ترزا که مورد احترام پیروان تمامی ادیان و مکاتب فکری است، به عنوان نمادی از فداکاری، نوعدوستی و تعهد به بهبود شرایط انسانی شناخته میشود.
آگنس گونتسخا بوخاتسیو، نامی که بعدها به مادر ترزا تغییر یافت، در سال ۱۹۱۰ در اسکوپیه، که در آن زمان بخشی از امپراطوری عثمانی بود(اکنون در مقدونیه شمالی)، متولد شد. او در سال ۱۹۲۸ به هندوستان سفر کرد و به گروه خواهران لورتو پیوست. ارادت او به ترزا اهل آویلا، راهبه اسپانیایی و بنیانگذار جریانهای رهبانیت و خدمات خیرخواهانه، الهامبخش او در انتخاب نام ترزا برای خود شد.
در سال ۱۹۴۸، مادر ترزا صومعه را ترک کرد تا به آموختن پرستاری بپردازد و به صورت مستقیم به کمک افراد نیازمند بشتابد. تجربهای تکاندهنده در همان سال، مسیر زندگی او را برای همیشه تغییر داد. او در مقابل بیمارستانی در کلکته با زنی نیمهجان روبرو شد که وضعیت اسفناکی داشت. با وجود تلاشهای مادر ترزا برای بستری کردن زن، بیمارستان از پذیرش او امتناع کرد. این واقعه تلخ، جرقهای شد تا مادر ترزا تمام تلاش خود را برای ایجاد مکانی امن و بهداشتی جهت مراقبت از بیماران و افراد بیخانمان به کار گیرد.
با پیگیریهای مداوم، مادر ترزا موفق شد معبد متروکی را از شهرداری اجاره کند و آن را به سرپناهی برای نیازمندان تبدیل کند. از آن زمان به بعد، بیش از چهل هزار نفر در کلکته از مرگ حتمی نجات یافتند. تلاشهای بیوقفه او باعث شد تا به لقب “قدیس پابرهنهها” مفتخر شود. مادر ترزا همچنین “نیکوکاران کلکته” را تأسیس کرد، یک نظام رهبانیتی که به کمکرسانی به فقرا و بیماران اختصاص داشت.
مادر ترزا و شماری از خواهران مسیحی در این مراکز به مراقبت از افراد بیمار و در آستانه مرگ میپرداختند و تلاش میکردند تا برای کسانی که بهبود مییافتند، سرپناهی فراهم کنند. این جنبش نیکوکاری که در ابتدا با ۱۲ راهبه در هندوستان آغاز شد، اکنون بیش از ۳۰۰۰ خادم در ۵۱۷ مرکز در یکصد کشور در سراسر جهان دارد.
مادر ترزا همواره در تمامی انسانهای دردمند، جلوهای از مسیح را میدید و بدون توجه به بیماری یا وضعیت آنها، به یاریشان میشتافت. او با ایجاد خانههایی برای جذامیان و ارائه آموزشهای ویژه به خواهران راهبه، گامهای مهمی در جهت بهبود زندگی این افراد برداشت.
ایمان عمیق و ارتباط مستمر با خداوند، از ویژگیهای بارز مادر ترزا بود. او و خواهرانش زندگی خود را وقف دعا و نیایش کرده بودند و معتقد بودند که تمامی موفقیتها و دستاوردهایشان، نتیجه این ارتباط روحانی است.
مادر ترزا همواره تاکید داشت که خدمت به دیگران باید با عشق و فداکاری بیدریغ همراه باشد. او به پیروان خود توصیه میکرد که در هر لحظه، تنها به یک نفر خدمت کنند و تمام توجه و محبت خود را به او معطوف سازند.
به پاس خدمات ارزشمند و تلاشهای بیوقفه در راه صلح و نوعدوستی، مادر ترزا در سال ۱۹۷۹ مفتخر به دریافت جایزه صلح نوبل شد.
مادر ترزا پس از سالها تحمل بیماریهای قلبی، در ۵ سپتامبر ۱۹۹۷ درگذشت. میراث او، الهامبخش نسلهای آینده خواهد بود و نامش همواره به عنوان نمادی از عشق، فداکاری و خدمت به بشریت در یادها زنده خواهد ماند.
