«محبت نیوز»- یک دهه پس از اصلاحات ساختاری در پلیس مذهبی عربستان سعودی، این کشور همچنان یکی از دشوارترین مکانهای جهان برای زندگی مسیحیان به شمار میرود. گزارشهای بینالمللی حاکی از آن است که با وجود کاهش اختیارات پلیس مذهبی، ممنوعیتهای قانونی و اجتماعی بر اقلیت مسیحی، بهویژه کارگران مهاجر و نوکیشان سعودی، همچنان سایه افکنده است.
سازمان بینالمللی «درهای باز» (Open Doors) در گزارش سالانه خود از وضعیت مسیحیان تحت آزار در جهان، عربستان سعودی را در رتبه سیزدهم قرار داده است. بر اساس این گزارش، در حالی که اتباع خارجی مرفه میتوانند از آزادیهای مذهبی بسیار محدودی برخوردار شوند، وضعیت برای کارگران مهاجر و شهروندان متمایل به مسیحیت بهمراتب وخیمتر است.
گزارش مؤسسه «نگرانی بینالمللی مسیحیان» (ICC) نیز با اشاره به این موضوع تأکید میکند که عربستان، برخلاف کره شمالی (رکورددار آزار مسیحیان در جهان)، حتی تلاشی برای تظاهر به آزادی مذهبی نمیکند. در این کشور هیچ کلیسایی -حتی بهصورت نمادین برای فریب ناظران بینالمللی- وجود ندارد؛ با این حال، بیش از دو میلیون مسیحی در عربستان زندگی میکنند که اکثریت قریببهاتفاق آنها را کارگران مهاجر از کشورهای فقیرتر تشکیل میدهند.
این گزارش به وضعیت یک شهروند خارجی مرفه به نام «نیکولاس» اشاره میکند. او و سایر همکارانش گهگاه میتوانند در کنسولگریهای خارجی یا بهطور خصوصی در خانههایشان مراسم عبادی برگزار کنند، اما برای کارگران مهاجر مسیحی، برگزاری چنین تجمعاتی همواره با خطر واقعی یورش پلیس همراه است.
در این میان، وضعیت برای شهروندان سعودی بحرانیتر است. داشتن تابعیت سعودی مشروط به «مسلمان بودن» است و تغییر دین (ارتداد) به طور رسمی مجازات اعدام در پی دارد؛ هرچند این مجازات در سالهای اخیر اجرا نشده است.
فشارهای اجتماعی و قانونی به حدی است که نیکولاس میگوید تاکنون با هیچ مسیحی سعودی مواجه نشده است: «مطمئنم اگر چنین افرادی هم وجود داشته باشند، کاملن مخفیانه زندگی میکنند یا در تلاشند با خروج از کشور، در خارج پناهندگی بگیرند.»
او همچنین به تجربیات گذشته خود از برخوردهای سختگیرانه پلیس مذهبی عربستان اشاره میکند؛ از جمله مصادره صلیبها، بازجویی از دارندگان کتاب مقدس و حتی موردی که در آن یک مرد مسلمان به دلیل داشتن موهای بلند مورد ضربوشتم قرار گرفت و موهایش به زور کوتاه شد. با این وجود، از زمان انجام اصلاحات در سال ۲۰۱۶، اختیارات پلیس مذهبی در اجرای مستقیم قوانین سختگیرانه محدود شده و مأموریت آنها به «مشاهده و گزارش» تقلیل یافته است.
این گزارش در پایان چنین نتیجهگیری میکند: «به نظر میرسد دوران جولان بلامنازع مأموران تندرو به سر آمده است، اما عربستان سعودی همچنان کشوری مبتنی بر قوانین شریعت است؛ این بدان معناست که برای یک مسیحی، پنهان کردن دین و مخفی نگهداشتنِ صلیب، همچنان امنترین راه برای زندگی در این پادشاهی است.»
