روایت مسیحیان غزه از فشارهای اجتماعی در سایه حاکمیت حماس

«محبت نیوز»- شمار مسیحیان ساکن نوار غزه به حدود ۳۰۰ تا ۴۰۰ نفر کاهش یافته است؛ جامعه‌ای که پیشینه حضور آن در این منطقه به نزدیک دو هزار سال می‌رسد.

ناجی، یک مسیحی اهل غزه درباره تجربه خود از زندگی به‌عنوان عضوی از اقلیتی مذهبی سخن گفته است که طی دهه‌های اخیر به‌شدت کوچک شده است. به گفته او، پس از تسلط کامل حماس بر غزه، نگاه بخشی از جامعه به مسیحیان از «هم‌وطنان غزه‌ای» به اعضای یک گروه مذهبی متفاوت تغییر کرد.

او گفت پس از تسلط حماس برخی مسیحیان در چارچوب مفاهیمی مانند «اهل ذمه»، «اهل کتاب» یا حتی «کافر» دسته‌بندی شدند. ناجی افزود این نگاه در محیط‌های مذهبی، اجتماعی و آموزشی بازتولید می‌شد و بر رفتار کودکان نیز تأثیر می‌گذاشت.

ناجی که در دوران دبیرستان یکی از هفت یا هشت دانش‌آموز مسیحی مدرسه خود بود، گفت برخی هم‌کلاسی‌هایش مسیحیان را با صلیبیون مرتبط می‌دانستند یا تصور می‌کردند آنها «صلیب را می‌پرستند». به گفته او، برخی دانش‌آموزان مسیحیان را نه اعضای برابر جامعه، بلکه «مهمان» می‌دانستند.

او همچنین از آزار برخی دانش‌آموزان مسیحی به دلیل باورهای دینی‌شان و نیز مواردی از ربوده شدن مسیحیان سخن گفت. ناجی همچنین مدعی شد یک مسیحی پیش از فرار به قبرس، در تلویزیون برای گرویدن به اسلام تحت فشار قرار گرفته بود.

کاهش جمعیت مسیحیان غزه تنها به فشارهای اجتماعی محدود نمی‌شود. گزارش‌هایی از مسیحیان بیت‌جالا نیز درباره فشار، تجاوز و تهدید علیه زمین‌ها و املاک مسیحیان منتشر شده است. در جوامعی که نهادهای رسمی ضعیف‌اند و قدرت اجتماعی در اختیار خانواده‌های بزرگ، قبایل مسلح و شبکه‌های نفوذ قرار دارد، اقلیت‌های مسیحی ممکن است از توان محدودی برای دفاع از حقوق خود برخوردار باشند.

بر اساس این روایت، مهاجرت تدریجی خانواده‌های مسیحی موجب پراکنده شدن خانواده‌های گسترده و تولد نسل‌های جدید در خارج از منطقه شده است. در نتیجه، کلیساها و بناهای تاریخی ممکن است باقی بمانند، اما جامعه زنده‌ای که این میراث را حفظ می‌کند، به‌تدریج کوچک‌تر می‌شود.

مسیحیت از ادیان ریشه‌دار در غزه به شمار می‌رود، اما روند مهاجرت و کاهش جمعیت می‌تواند آینده این جامعه را با ابهام روبه‌رو کند. بر پایه اظهارات ناجی، مسیحیان غزه خواهان آن هستند که نه به‌عنوان «مهمان» یا اقلیتی وابسته به تحمل اکثریت، بلکه به‌عنوان شهروندانی برابر با دیگر ساکنان منطقه شناخته شوند.

منبع :کریستین پست

نویسنده: احد الهندی، عضو ارشد مرکز ارتباطات صلح

Tagged:

شبکه‌های اجتماعی