گزارش‌های تازه نهادهای امدادی و حقوق بشری حاکی از آن است که شمار زیادی از خانواده‌های مسیحی در پاکستان، برای بازپرداخت بدهی‌های خود یا بدهی‌های به‌جامانده از نسل‌های پیشین، در شرایطی مشابه برده‌داری در کوره‌های آجرپزی کار می‌کنند؛ معضلی که با وجود ممنوعیت قانونی از بیش از سه دهه پیش، همچنان ادامه دارد و کودکان بسیاری را نیز گرفتار کار اجباری کرده است.
«محبت نیوز»- به نقل از سازمان امدادی اتریشی «مسیحیان نیازمند» (Christen in Not)، بسیاری از خانواده‌های مسیحی در پاکستان در چرخه کار اجباری در کوره‌های آجرپزی گرفتار شده‌اند. بر اساس این گزارش، کارگران مقروض برای تسویه بدهی‌های خود به صاحبان کوره‌ها ناچارند ساعتهای طولانی آجر تولید کنند. در بسیاری از موارد، کودکان این خانواده‌ها نیز به کار در شرایط طاقت‌فرسا واداشته می‌شوند.
بررسی‌های نهادهای بین‌المللی و گزارش‌های حقوق بشری نشان می‌دهد که این بدهی‌ها، که در پاکستان در چارچوب نظامی موسوم به «پیشگی» (دریافت وام یا پیش‌پرداخت در قبال کار) شکل می‌گیرد، تنها به وام‌های شخصی خودِ کارگران محدود نمی‌شود. در موارد متعددی، زمانی که سرپرست خانواده به دلیل دستمزدهای بسیار ناچیز و بهره‌های سنگین و ساختگی، توان تسویه وام اولیه را ندارد، این بدهی از والدین به فرزندان منتقل می‌شود؛ به‌گونه‌ای که برخی کودکان از بدو تولد، بدهکارِ صاحب کوره محسوب می‌شوند و نسل‌های پیاپی یک خانواده در چرخه کار اجباری باقی می‌مانند.
این وضعیت در حالی ادامه دارد که «بردگی بدهی» (کار اجباری در ازای بازپرداخت وام) از سال ۱۹۹۲ میلادی در قوانین پاکستان ممنوع شده و طبق قانون لغو نظام کار مقید به بدهی، هرگونه تعهد به بازپرداخت این قبیل بدهی‌ها و انتقال آن به اعضای خانواده، فاقد وجاهت قانونی است. با این حال، به دلیل نبود نظارت کافی، نفوذ صاحبان کوره‌ها و بی‌اطلاعی کارگران از حقوق قانونی خود، این قانون به‌ندرت اجرا می‌شود. سازمان «مسیحیان نیازمند» اعلام کرده است که برنامه‌هایی را برای حمایت از این خانواده‌ها و رهایی آنان از وابستگی مالی به صاحبان کوره‌ها در دست اجرا دارد.
در همین حال، سازمان حقوق بشری «مأموریت عدالت بین‌المللی» (IJM) نیز از ثبت الگوها و موارد مشابهی در پروژه‌های خود در منطقه جنوب آسیا خبر داده است. این سازمان با اشاره به اینکه در داخل خاک پاکستان فعالیت اجرایی ندارد، اعلام کرد که امکان ارزیابی مستقیم وضعیت این کشور یا ارائه آمار دقیق از شمار مسیحیان آسیب‌دیده در منطقه را ندارد.
با این حال، «مأموریت عدالت بین‌المللی» در تبیین علل شکل‌گیری و ماندگاری این پدیده تأکید کرده است که برده‌داری مدرن در سراسر جهان، بیش از همه در مناطقی ریشه می‌دواند که عوامل خطرزایی همچون فقر شدید، بی‌سوادی و تعلق به اقلیت‌های مذهبی یا گروه‌های به‌حاشیه‌رانده‌شده با یکدیگر تلاقی می‌کنند؛ شرایطی که کارگران را از دسترسی به وام‌های بانکی رسمی و حمایت‌های قضایی محروم می‌سازد و آنان را به طعمه‌ای برای استثمار نسل‌به‌نسل تبدیل می‌کند.
