«محبت نیوز»- در حالی که حزب کمونیست چین در نشست اخیر خود بر انضباط سیاسی اعضا تأکید کرده است، محدودیت‌ها علیه جوامع مذهبی مستقل، به‌ویژه مسیحیان، در سراسر این کشور رو به افزایش است. سیاست «چینی‌سازی» دین که توسط دولت پکن پیش برده می‌شود، وفاداری به حزب کمونیست را بالاتر از استقلال نهادی قرار داده و بر همین اساس فشار بی‌سابقه‌ای را بر کلیساها وارد کرده است.
پنجمین نشست عمومی کمیته مرکزی بیستم حزب کمونیست چین در تاریخ ۲۹ اکتبر با تصویب قطعنامه‌ای برای پیشبرد «حکمرانی سخت‌گیرانه و جامع حزب» به پایان رسید. این رویداد، که با اخراج ده‌ها مقام متخلف همراه بود، بر لزوم همسویی کامل با ایدئولوژی شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهوری چین، تأکید دارد؛ امری که به نهادهای مذهبی نیز تسّری یافته است.
برای مسیحیان، این سیاست به معنای انطباق رهبری، آموزه‌ها و فعالیت‌هایشان با اولویت‌های سیاسی حزب کمونیست چین است. این امر به دو شکل اصلی جوامع مسیحی را تحت تأثیر قرار می‌دهد:
پروتستان‌ها و چالش کلیساهای خانگی
در چین، تمایز روشنی میان کلیساهای پروتستان تحت حمایت دولت و کلیساهای خانگی مستقل وجود دارد. بسیاری از مسیحیان در اجتماعاتی عبادت می‌کنند که به دنبال پیروی از رهبری و ایمان مسیحی خود هستند و از تن‌دادن به ساختارهای تحت کنترل دولت امتناع می‌ورزند. این کلیساهای خانگی که اغلب در منازل یا مکان‌های غیررسمی گرد هم می‌آیند، با فشار فزاینده‌ای مواجه‌اند. مقام‌های چینی این گروه‌ها را «سازمان‌های غیرقانونی» تلقی کرده و با اختلال در جلسات، تعطیلی ساختمان‌ها و بازداشت کشیشان و اعضا به فعالیت‌هایشان پاسخ می‌دهند. محدودیت‌ها بر محتوای مذهبی آنلاین نیز توانایی این جوامع را برای آموزش پیروان و حفظ ارتباطاتشان محدود کرده است.
کاتولیک‌ها و معمای واتیکان
جوامع کاتولیک چین نیز با مداخله دولت در رهبری کلیسا، از جمله اختلاف بر سر انتصاب اسقف‌ها و اقتدار واتیکان، دست و پنجه نرم می‌کنند. توافق موقت سال ۲۰۱۸ بین پکن و واتیکان که بارها تمدید شده است، قرار بود این مسائل را حل کند. اما متن کامل آن هرگز منتشر نشده و منتقدان درباره میزان نفوذ دولت چین در فرایند انتصاب اسقف‌ها تردید جدی دارند. این وضعیت باعث شده است کاتولیک‌های چینی که به دنبال وفاداری به واتیکان هستند، در صورت تعارض میان خواسته‌های دولت و اقتدار کلیسایی، با انتخاب‌های دشواری روبرو شوند.
این اقدامات دولت چین، فضای اندکی برای نهادهای مذهبی باقی می‌گذارد که اقتدار نهایی خود را خارج از نظام سیاسی تعریف می‌کنند. برای بسیاری از مسیحیان، این امر به معنای تعارض مستقیم بین تقاضای دولت برای اطاعت و اعتقاد به پاسخگویی آموزه‌های دینی و رهبری کلیسا به یک مرجع معنوی بالاتر است.
جامعه بین‌المللی از دولت چین می‌خواهد تا به آزار و اذیت گروه‌های مذهبی صلح‌طلب پایان داده، افراد بازداشت‌شده به دلیل اعمال آزادی‌های مذهبی خود را آزاد کرده و به حق جوامع مذهبی برای اداره امور خود احترام بگذارد.
