«محبت نیوز»- کیانوش عیاری، کارگردان نامآشنای سینما و تلویزیون، در مصاحبهای با خبرآنلاین به بیان نکات قابل توجهی درباره انتقادات حوزه علمیه قم از سریال «روزگار قریب» پرداخت. وی در این گفتگو اظهار داشت که نمایندگانی از حوزه علمیه برای بررسی این سریال تلویزیونی به سیمافیلم مراجعه کردند و ایراداتی را مطرح کردند که به گفته عیاری ارتباطی با محتوای اصلی سریال نداشت.
عیاری گفت : «این افراد اعلام کردند که تصویری که ما از مکتبهای قبل از تأسیس آموزش و پرورش نوین ارائه کردهایم، نادرست و به نوعی مخدوش است.» وی افزود: « به اعتقاد من، وضعیت مکتبهای آموزشی در آن دوره حتی بدتر از آنچه که در سریال به نمایش درآمده، بود.»
عیاری همچنین به مخالفتهای حوزه مبنی بر پرداختن به موضوعاتی چون کالبدشکافی در سریال اشاره کرد.
این کارگردان در ادامه تأکید کرد که محتوای سریال با واکنشهای مثبت و منفی متعددی از سوی مراکزی که وی آنها را سنتی خواند، مواجه شده است، از جمله انتقادات نهادهایی در مورد شیوههای آموزش زبان انگلیسی و جغرافیا. وی همچنین مطرح کرد: «نواخته شدن زنگ مدرسه به دلیل شباهت به ناقوس کلیسا هم محل اشکال بود، خب این نکته در سریال وجود داشت راه حل آن هم بود؛ در یکی از سکانسها، پدر دکتر قریب، مهران قریب، در آن روستا گفته بود بهجای زنگ تفریح و زنگ آخر، یک نفر بیاید روی سکوی مدرسه بایستد و یکی از آیات کوتاه قرآن را با صدای بلند قرائت کند تا روحانی ده راضی شود!»
گفتنی است پدیده دخالت حوزه علمیه در عرصه سینما، نمایانگر رویکردی فرادستانه و سلطه گفتمانی است که مرزهای میان هنر و نهادهای مذهبی را مخدوش میسازد. این مداخلهجویی، که در نمونه سریال «روزگار قریب» بروز یافته، حکایت از تلاشی سیستماتیک برای کنترل روایتهای تاریخی و فرهنگی دارد. انتقاد به نواخته شدن زنگ مدرسه با استدلال شباهت به ناقوس کلیسا، نشاندهنده رویکرد مبتنی بر مسیحیتستیزی است که در آن، هر نشانهای از فرهنگ دینی متفاوت به مثابه تهدیدی علیه هژمونی دینی حاکم تلقی میشود. چنین رویکردی نه تنها آزادی هنرمند را محدود میکند، بلکه در عمل فضای خلاقیت و بازنمایی واقعیتهای تاریخی را مخدوش میسازد و گفتمان هنری را به ابزاری برای بازتولید انحصاری یک روایت واحد تقلیل میدهد.
