«محبت نیوز»- روزنامه نیویورک تایمز او را “مهاجر ارمنی پرشوری” توصیف کرده که قلههای آکادمیک و بشردوستی را بالا رفت؛ کسی که تقریبن دست تنها در دهه ۱۹۸۰ میلادی، کتابخانه نیویورک را از نابودی نجات داد.
به گزارش بی بی سی، وارتان گریگوریان در مدت ریاستش بر بنیاد کارنگی، کارزارهای بسیاری برای آموزش، مهاجرت، صلح و امنیت جهانی به راه انداخت.
دوران کودکی گریگوریان با داستانهای مادربزرگ و کتابخانه آمریکایی تبریز گذشت. وارتان گریگوریان متولد ۱۹ فروردین ۱۳۱۳ در تبریز بود اما خود را “شهروند جهان” توصیف میکرد. او وقتی شش ساله بود، مادرش را به دلیل ذاتالریه از دست داد.
پدرش حسابدار یک شرکت نفتی انگلیسی-ایرانی بود. وظیفه بزرگ کردن وارتان و خواهرش به عهده مادر بزرگ مادریشان بود؛ زنی که آقای گریگوریان از او به عنوان “قهرمان” خود یاد میکرد که با داستانهایش بیش از هر فرد یا کتاب دیگری با اخلاق انسانی آشنا شده بود.
وارتان گریگوریان تحصیلات ابتدایی را در تبریز گذراند و ساعتها در کتابخانه آمریکایی شهر سپری کرد. همان جا بود که عاشق خواندن شد و از آن پس، کتابخانه را مقدس دانست و مخزن حافظه جهانی در نظر گرفت.
او تحصیلات متوسطه را در کالج ارمنیان بیروت گذراند هر چند که پدرش با رفتن او از ایران موافق نبود. در بیروت بود که او زبانهای فرانسوی و انگلیسی را آموخت و به چند زبان دیگری که میدانست (ارمنی، فارسی، ترکی و عربی) افزود.
گریگوریان بیشتر به دلیل نجات کتابخانه عمومی نیویورک از بحران مالی و اخلاقی شناخته میشود. برای این کار، او از حاشیه امن آکادمیک خارج شد و خطر درگیر شدن در جدالهای اجتماعی و سیاسی شهر نیویورک را به جان خرید.
او در سالهای ۱۹۸۱ و ۱۹۸۹ رئیس و مدیر اجرایی کتابخانه عمومی نیویورک بود. با این شغل، او در نیویورک و سراسر آمریکا به چهرهای شناخته شده بدل شد.
وارتان گریگوریان پس از ۸ سال، با پایان یافتن دوره ریاستش در دانشگاه براون، ریاست بنیاد کارنگی را برعهده گرفت. او در کنار جوایز بسیار، از جرج دبلیو بوش، رئیسجمهور اسبق آمریکا در سال ۲۰۰۴ نشان آزادی ریاست جمهوری را دریافت کرد. این مدال بالاترین افتخاری است که به یک غیرنظامی داده میشود. او در سال ۱۹۹۸ هم از رئیسجمهور کلینتون نشان ملی انسانیت دریافت کرده بود و رئیسجمهور اوباما در سال ۲۰۰۹ او را به ریاست کمیسیون رییس جمهوری برای اعطای بورسیه کاخ سفید برگزید.
