«محبت نیوز»- در سال ۵۳۹ پیش از میلاد مسیح در روز هفتم آبانماه، کوروش کبیر به همراه سپاه بزرگش شهر بابل مرکز حکومت مادها را فتح کرد. این رویداد سرآغاز شکلگیری امپراتوری عظیم، مقتدر و متحد هخامنشیان به دست کوروش شد، و این امپراتوری تأثیری عمیق در رشد و تکامل تمدن جهان به جای گذاشت.
روز «هفتم آبان» در دهههای اخیر توسط مردم و فعالان فرهنگی به عنوان «روز کوروش» شناخته میشود. آنان رویکرد و منش انساندوستانه کوروش را یکی از مهمترین ویژگیهای حاکمیت او میدانند.
کوروش دوم، ملقب به کوروش کبیر، حدود سالهای ۵۹۰ تا ۵۸۰ پیش از میلاد در ناحیه انشان در پارس زاده شد.
فتوحات کوروش که از شکست دادن مادها آغاز میشود ایران را از مجموعهای از قبایل پراکنده به یک سرزمین متحد تبدیل کرد که از هند تا مدیترانه امتداد یافت.
به گفته مورخان کوروش برخلاف بسیاری از فاتحان، به جای سرکوبگری، سیاست مدارا را در پیش گرفت. او فرهنگها و ادیان محلی را محترم شمرد و با ایجاد سیستم ساتراپی، وحدتی پایدار را تضمین کرد. این رویکرد، نه تنها ایران را متحد کرد، بلکه الگویی برای اداره امپراتوریهای چندفرهنگی دیگر شد.
منشور کوروش استوانهای سفالین است که در سال ۱۸۷۹ در منطقه بابل کشف شده است. به موجب این سند تاریخی مهم فرمانهایی توسط کوروش برای بازسازی معابد، آزادی اسیران (از جمله یهودیان) و احترام به اعتقادات مردم بابل صادر شده است. بسیاری این سند را به عنوان «نخستین منشور حقوق بشر» میشناسند. به طوری که در سال ۱۹۷۱ میلادی سازمان ملل متحد آن را به شش زبان رسمی منتشر کرد. یک بدل از این منشور در مقر سازمان ملل متحد در شهر نیویورک نگهداری میشود.
یکی از با ارزشترین تلاشها در طول تاریخ معاصر برای گرامیداشت کوروش در بیستم مهرماه ۱۳۵۰ شکل گرفت. زمانی که محمدرضا شاه پهلوی و به همراه شهبانو فرح، پیشاپیش دهها نفر از سران کشورهای جهان، در برابر بنای ساده اما عظیم مقبره کوروش ایستادند تا طی نطقی جشن ۲۵۰۰ ساله امپراتوری هخامنشی را آغاز کنند.
طی یک دهه گذشته هر ساله هزاران ایرانی در روز هفتم آبانماه به پاسارگاد سفر میکنند. اقدامی که گرچه با مانعتراشیهای مختلف حکومت روبرو شده است اما هیچگاه متوقف نشده است. همزمان ایرانیان خارج از کشور نیز در شهرهای مختلف این روز را با برگزاری مراسم گوناگون گرامی میدارند، و هفتم آبانماه را به عنوان روزی برای احیای ملیگرایی ایرانی و ادای احترام جهانی به میراث باستانی ایران میشناسند.
ویل دورانت، فیلسوف و تاریخنگار آمریکایی و خالق اثر یازده جلدی «تاریخ تمدن» مینویسد «کورش از افرادی بوده که برای فرمانروایی آفریده شده بود. همه از وجود او شاد بودند. روش او در کشورگشایی حیرت انگیز بود. او با شکست خوردگان با جوانمردی و بزرگواری برخورد مینمود. به همین دلیل یونانیان که دشمن ایران بودند نتوانستد از آن بگذرند و درباره او داستانهای بیشماری نوشتهاند و او را بزرگترین جهان قهرمان پیش از اسکندر مینامند. او کرزوس را پس از شکست از سوختن در میان هیزمهای آتش نجات داد و بزرگش داشت و او را مشاور خود ساخت و یهودیان در بند را آزاد نمود. کورش سرداری بود که بیش از هر پادشاه دیگری در آن زمان محبوبیت داشت و پایههای شاهنشاهیاش را بر سخاوت و جوانمردی بنیان گذاشت.»
پرفسور ایلیف مدیر موزه لیورپول انگلستان نیز میگوید «در جهان امروز بارزترین شخصیت دنیای باستان، کورش دانسته شده است. زیرا نبوغ و عظمت او در بنیانگذاری امپراتوری چندین دههای ایران مایه شگفتی است. اعطای آزادی به یهودیان و ملتهای منطقه و کشورهای تسخیر شده، در گذشته نه تنها وجود نداشت بلکه کاری عجیب به نظر میرسیده که این از شگفتیهای اوست.»
برگرفته از اپک تایمز فارسی
