«محبت نیوز»- در حالی که بحران انسانی و رقابتهای ژئوپلیتیک در یمن توجه جامعه جهانی را به خود معطوف کرده است، گزارشهای جدید از یک «پاکسازی خاموش» و سرکوب سیستماتیک علیه اقلیت مسیحی این کشور پرده برمیدارد. بر اساس این گزارشها، فشار همهجانبه شبهنظامیان حوثی، گروههای اسلامی تندرو و تعصبات قبیلهای، جامعه مسیحیان یمن را که اکنون ۹۵ درصد آن را نوکیشان تشکیل میدهند، با خطر انقراض کامل و حذف از نقشه جمعیتی این کشور مواجه کرده است.
یک دهه جنگ ویرانگر، یمن را به کانون یکی از بزرگترین فاجعههای انسانی جهان تبدیل کرده است. برآوردهای سازمان ملل متحد نشان میدهد که در سال جاری میلادی، بیش از ۲۲ میلیون یمنی به کمکهای بشردوستانه نیاز خواهند داشت. اما در دل این بحران که با ناامنی غذایی ۱۸.۳ میلیون نفر و فروپاشی زیرساختهای درمانی همراه است، اقلیت مسیحی این کشور با تهدیدی مضاعف و چندلایه برای بقا دستوپنجه نرم میکند.
آمارها به وضوح گویای عمق این فاجعه جمعیتی است. گزارشهای «کمیسیون آزادی مذهبی بینالمللی ایالات متحده» (USCIRF) تأیید میکند که جمعیت مسیحیان یمن که پیش از این حدود ۴۱ هزار نفر برآورد میشد، در نتیجه جنگ، مهاجرت اجباری و سرکوب سیستماتیک به چند هزار نفر کاهش یافته و اجتماعات علنی آنها در عمل متوقف شده است.
در مناطق شمال غربی و صنعا، شبهنظامیان حوثی تحت حمایت حکومت ایران با اعمال یک سیستم ایدئولوژیک، فشار بیسابقهای بر مسیحیان وارد میکنند. رسانههای وابسته به این گروه، جامعه مسیحی را نماد «امپریالیسم» و نوکیشان را «خائن» معرفی میکنند. این رویکرد تا آنجا پیش رفته است که در جریان بازداشت اخیر کارکنان سازمان ملل، برخی از آنها تحت شکنجه مجبور به اعترافات اجباری مبنی بر «جاسوسی برای منافع مسیحیان» شدهاند.
در حوزه آموزش نیز، از سال ۲۰۱۵ تاکنون نزدیک به ۵۰۰ تغییر اساسی در کتابهای درسی اعمال شده است. دانشآموزان اقلیتهای مذهبی به اجبار در کلاسهای عقیدتی شرکت داده میشوند و امتناع از حضور در این برنامهها به اخراج دانشآموزان یا فرار خانوادهها از ترس انتقال کودکانشان به اردوگاههای نظامی منجر شده است.
ویژگی بارز آزار و اذیت مسیحیان در یمن، ماهیت درهمتنیده آن است. علاوه بر فشارهای حکومتی، این اقلیت از سوی نهادهای قبیلهای و حتی اعضای خانواده خود نیز در معرض خطر قرار دارند. در این میان، زنان نوکیش با تهدیدات جدیتری از جمله حبس خانگی، ازدواج اجباری و قتلهای ناموسی مواجهاند.
وضعیت در مناطق جنوبی تحت کنترل دولتِ به رسمیت شناختهشده بینالمللی نیز بحرانی گزارش میشود. خلأ قدرت در این مناطق، فضا را برای جولان گروههای رادیکال نظیر القاعده فراهم کرده است. گزارشها حاکی از تبعیض سیستماتیک علیه مسیحیان در توزیع کمکهای بشردوستانه و حتی امتناع برخی بیمارستانها از ارائه خدمات درمانی به آنهاست.
با وجود اهمیت تاریخی حضور مسیحیان در جنوب عربستان که قدمت آن به دوران باستان و پیش از اسلام بازمیگردد، سرنوشت امروز آنها در سایه معادلات سیاسی گم شده است.
ناظران بینالمللی هشدار میدهند که این آزار و اذیت به مرحله خطرناکی از «انکارپذیری» رسیده است؛ چرا که با تخریب کلیساها و پنهان شدن کامل این اقلیت، شواهد فیزیکی این پاکسازی در حال از بین رفتن است. به نظر میرسد تا زمانی که نگاه قدرتهای جهانی به یمن تنها از دریچه امنیت دریای سرخ و رقابتهای منطقهای باشد، هدف غایی افراطگرایان برای متقاعد کردن جهان به اینکه «مسیحیان هرگز در یمن وجود نداشتهاند»، روز به روز به واقعیت نزدیکتر میشود.
