«محبت نیوز»- در پی افزایش خشونتها در نیجریه، دو نهاد حقوق بشری با ارائه گزارشی به گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور آزادی مذهب یا عقیده، خواستار تحقیقات فوری درباره “نسلکشی تدریجی” علیه مسیحیان شدهاند. این گزارش، گروههای اسلامگرای تندرو و برخی عناصر نیروهای امنیتی نیجریه را به همدستی در این خشونتها متهم میکند.
در این گزارش که توسط “دیدهبان نسلکشی” و “اتحاد علیه نسلکشی” تهیه و برای خانم نازیلا قانع گزارشگر ویژه آزادی دین و عقیده سازمان ملل ارسال شده، آمده است که از سال ۲۰۰۱ تاکنون، بیش از ۶۰ هزار نفر در نیجریه به دست گروههایی مانند بوکوحرام، داعش استان غرب آفریقا (ISWAP)، شبهنظامیان فولانی و لاکوراوا کشته شده و بالغ بر ۲.۲ میلیون نفر آواره گشتهاند. این گروهها کلیساها، روستاهای مسیحی نشین، مدارس و غیرنظامیان را در کمربند میانی و مناطق شمالی نیجریه هدف قرار میدهند.
بر اساس این گزارش، خشونتها در سالهای اخیر تشدید شده و پیشبینی افزایش حملات در سالهای آتی نیز وجود دارد. این یادداشت به صراحت عناصری از نیروهای امنیتی نیجریه، از جمله ژنرالهای فولانی، هوسا و دیگر ژنرالهای مسلمان ارتش را متهم میکند که “به عمد مانع از مداخله نیروها برای توقف کشتار در روستاهای مسیحی شدهاند.”
سازمانهای تهیهکننده گزارش به تامین مالی گروههای جهادی از طریق فولانی ها، از جمله افرادی که گفته میشود با مقامات نظامی و سیاسی نیجریه مرتبط هستند، اشاره کردهاند. همچنین، آدمربایی برای باجگیری به یک منبع اصلی تامین مالی تبدیل شده است؛ به طوری که تنها در سال ۲۰۲۴، حداقل ۵۸۰ غیرنظامی ربوده شدهاند و برخی اردوگاههای گروگانگیری در نزدیکی تاسیسات نظامی بدون تعطیلی فعالیت میکنند.
ایالتهای بنوئه، پلاتو، کادونا و کوگی به عنوان مناطقی که بیشترین حملات، قتلها و آوارگی را تجربه کردهاند، برجسته شدهاند. گزارش نشان میدهد که تا اواسط سال ۲۰۲۵، بیش از نیم میلیون نفر تنها در ایالت بنوئه در اردوگاههای آوارگان داخلی (IDP) اسکان یافتهاند و از کمبود شدید غذا، آب آشامیدنی و مراقبتهای بهداشتی رنج میبرند. قربانیان عمدتن کشاورزان و روستاییان غیرمسلح هستند.
“دیدهبان نسلکشی” دولت نیجریه را به “کماهمیت جلوه دادن ابعاد مذهبی خشونت” با توصیف آن به عنوان “درگیریهای دامداران و کشاورزان” یا راهزنی متهم میکند. این سازمانها، “تاکتیکهای انکار” دولت و برخی بازیگران بینالمللی را که تلاش کردهاند این بحران را به عنوان مهاجرت مرتبط با تغییرات اقلیمی یا درگیریهای تاریخی معرفی کنند، مورد انتقاد قرار دادهاند.
این سازمانها از اتحادیه اروپا و سازمان ملل نیز به دلیل عدم به رسمیت شناختن رسمی این خشونتها به عنوان نسلکشی، با وجود “شواهد فزاینده”، انتقاد کردهاند. گزارش شامل شهادت شاهدان عینی و اشاره به ارعاب خبرنگاران است.
در پایان، یادداشت از گزارشگر ویژه سازمان ملل میخواهد که یافتهها را تحریف نکند و خواستار تعامل قویتر بینالمللی، اصلاح دستگاه امنیتی نیجریه و افزایش فشار جهانی بر گروههای افراطی مسلح شده است. این یادداشت نتیجهگیری میکند: “یک جنگ داخلی وحشیانه توسط تروریستهای جهادی علیه مسیحیان و مسلمانان میانهرو در نیجریه در جریان است. نسلکشی علیه مسیحیان تدریجی است.”
