«محبت نیوز»- پس از موج گسترده سرکوب دولتی که از سال ۲۰۱۷ آغاز شده و به تعطیلی اکثر کلیساهای انجیلی در الجزایر انجامیده است، مسیحیان این کشور ۹۹ درصدی مسلمان، مجبور به برگزاری مراسم عبادی خود در خفا هستند. این وضعیت به بروز چالشهای جدید در جامعه مسیحی دامن زده است.
به گزارش منابع آگاه، مسیحیان الجزایر اکنون در خانهها، گاراژها یا حتی زیر درختان به عبادت میپردازند. بسیاری از آنان از کلیسای رسمی محروم شده و به اینترنت و شبکههای اجتماعی روی آوردهاند؛ رویکردی که گاه به ترویج تعالیم نادرست و افزایش اختلافات داخلی منجر شده است. با این حال، برخی از مسیحیان این دوره را فرصتی برای پاکسازی معنوی و تقویت کلیساها میدانند.
یکی از رهبران جامعه مسیحی، که به دلایل امنیتی نامش فاش نشده، اظهار داشت: «مسیحیان پیوندهای برادرانه خود را در گروههای کوچک خانوادگی حفظ میکنند. ما عشای ربانی و غسل تعمید را به صورت خصوصی برگزار میکنیم و کمکهای خیریه قابل توجهی را طبق فرامین کتاب مقدس اختصاص میدهیم.» وی افزود که فعالیتهای مذهبی متوقف نشده، اما کمبود شدید کتاب مقدس و کتابهای مسیحی وجود دارد، زیرا مأموران گمرک به طور سیستماتیک آنها را مصادره میکنند.
موانع قانونی و تشدید سرکوب
برای نخستین بار تعطیلی کلیساها در سال ۲۰۱۲ اجرایی شد و کلیسای پروتستان الجزایر (EPA)، یک نهاد فراگیر انجیلی، پس از درخواست مجدد برای وضعیت قانونی در سالهای ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵، در بلاتکلیفی حقوقی قرار گرفت. این وضعیت بهانهای برای تعطیلی اجباری ۴۶ کلیسا از ۴۷ کلیسای وابسته به EPA بین سالهای ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹ شد. اکنون تنها یک دفتر مرکزی کلیسا در الجزیره به لطف حضور دیپلماتها و اتباع خارجی همچنان فعال است.
صلاح شلح، رئیس کلیسای پروتستان الجزایر، در مصاحبهای با کانال SAT-7، جامعه پروتستان را «کوچک و شکننده» توصیف کرد، اما تأکید نمود که «در مواجهه با ظلم و ستم، همچنان وفادار ماندهایم.» وی خواستار «همزیستی مسالمتآمیز، مدارا و آزادی برای خدمت به جوامع خود با تمام خلوص نیت» شد.
سیاسیسازی مذهب در دوران تبون
با آغاز ریاست جمهوری عبدالمجید تبون در دسامبر ۲۰۱۹، سیاستهای دولت در قبال اقلیت مسیحی سختگیرانهتر شده است. دولت تبون با تکیه بر جایگاه اسلام به عنوان دین رسمی، بسیاری از حقوق نوکیشان مسیحی را سلب میکند. همچنین، حضور پررنگ پروتستانتیسم در منطقه کابیلیا باعث شده است که سرویسهای امنیتی فعالیتهای مسیحیان را با جنبش خودمختاری کابیلیا (MAK)، که از سال ۲۰۲۱ یک سازمان تروریستی طبقهبندی شده، یکسان تلقی کنند. این سیاسیسازی، آزادی مذهب و عقیده را به عنوان تهدیدی برای امنیت ملی بازتعریف کرده است.
بر اساس گزارش سازمان «درهای باز» (Open Doors)، تعداد مسیحیان در الجزایر حدود ۱۵۰ هزار نفر تخمین زده میشود که ۰.۳ درصد از جمعیت ۴۸ میلیونی این کشور را تشکیل میدهند. این سازمان، الجزایر را در فهرست جهانی ۲۰۲۶ خود، در رتبه بیستم از ۵۰ کشوری که مسیحی بودن در آنها دشوارتر است، قرار داده است.
سفر پاپ لئو چهاردهم به الجزایر در ماه آوریل، از سوی انجیلیها فقط یک نمایش دیپلماتیک تلقی شد که آرامش خاصی برای مسیحیان محلی به همراه نداشت. با وجود پوشش گسترده رسانهای، محرومیت پروتستانها از عبادتگاههایشان در این دیدار نادیده گرفته شد. این امر این برداشت را ایجاد کرد که اولویت با ایجاد روابط حسنه با مقامات مسلمان به قیمت آسیب به مسیحیان کشور بوده است.
کلیسای پروتستان الجزایر همچنان از وزارت کشور درخواست میکند تا ثبت رسمی انجمن خود را تمدید کرده و اماکن مذهبی بسته شده را بازگشایی کند.
