«محبت نیوز»- باستانشناسان مصری از کشف بقایای دیوارها، دروازهها، خیابانهای سنگفرششده و یک معبد بزرگ در منطقه تل ابوسیفی، در شرق کانال سوئز، خبر دادهاند؛ کشفی که میتواند به شناسایی شهر نظامی باستانی «مِسِن» کمک کند.
این محوطه در امتداد «مسیر هوروس» قرار دارد؛ راهروی نظامی مستحکمی که بیش از سه هزار سال پیش، مصر را به کنعان متصل میکرد و نیروهای مصری از آن برای حرکت به سمت سرزمینهای شام استفاده میکردند. برخی پژوهشگران این مسیر را با «جاده به سرزمین فلسطینیان» که در کتاب خروج به آن اشاره شده، مرتبط میدانند.
بر اساس روایت کتاب خروج، قوم اسرائیل برای خروج از مصر از کوتاهترین مسیر به سوی کنعان استفاده نکردند؛ زیرا این مسیر بهشدت تحت حفاظت نظامی مصر قرار داشت. در این کتاب آمده است: “چون فرعون قوم را رها کرد، خدا آنان را از راهی که از سرزمین فلسطینیان میگذشت هدایت نکرد، هرچند آن راه نزدیکتر بود. زیرا خدا گفت: اگر ناگزیر از جنگ شوند، بسا که پشیمان شده به مصر بازگردند.” (سفرخروج باب سیزدهم)
با وجود آنکه ارتباط میان مسیر هوروس و روایت کتاب خروج همچنان محل بحث است، یافتههای جدید اطلاعات بیشتری درباره زیرساختهای نظامی مصر در دوره مرتبط با روایتهای خروج ارائه میکند.
شواهد مربوط به شهر مِسِن
مسیر هوروس شامل مجموعهای از قلعهها، برجهای دیدهبانی و انبارها بود. در متونی مانند «پاپیروس آناستازی اول»، جزئیات این استحکامات و فاصله میان آنها شرح داده شده است. در این متون، از مِسِن بهعنوان یکی از پایگاههای مهم برای کنترل رفتوآمدهای نظامی و تجاری یاد میشود.
مهمترین یافته این کاوشها، سنگ سردری است که نام و القاب رامسس دوم بر آن نقش بسته است. همچنین، کتیبهای در این محل به مرمت مجسمه «هوروس، ارباب مِسِن» اشاره میکند.
رامسس دوم که از سال ۱۲۷۹ تا ۱۲۱۳ پیش از میلاد حکومت کرد، همزمان با درگیریهای مصر با هیتیها و دیگر اقوام شام، استحکامات مرزی شمالشرقی این کشور را تقویت کرد. به گفته پژوهشگران، کتیبه مربوط به رامسس دوم میتواند نشان دهد که معبد هوروس در مِسِن در دوره حکومت او مرمت یا گسترش یافته است.
این محوطه در دورههای بعد نیز مورد استفاده قرار گرفت و بهترتیب بهعنوان سربازخانه رومی و معدن آهک به کار رفت؛ موضوعی که میتواند تنوع سازهها و مصالح کشفشده در آن را توضیح دهد.
