باستانشناسان در جنوب اسرائیل موفق به کشف بقایای یک حوضچه غسل آیینی (میکوه یا میقوه) متعلق به ۲۰۰۰ سال پیش در نزدیکی شهر باستانی «گات» شدند؛ یافتهای که به گفته کارشناسان، شواهدی ملموس از تداوم سکونت جامعه یهودی در این منطقه پس از ویرانی معبد دوم اورشلیم تا زمان شورش «بارکوخبا» ارائه میدهد.
«محبت نیوز»- این محوطه باستانی در منطقه «کریاتگات» و در مجاورت خاستگاه تاریخی جالوت کشف شده است. سازمان آثار باستانی اسرائیل بهمنظور حفاظت و مرمت این حمام آیینی، کل ساختار کشفشده را بهصورت یکپارچه از بستر خاک خارج و به مکانی امن منتقل کرده است.
به گزارش «سیبیان نیوز»، میکوه در آیین یهود بر اساس فرامین مطرحشده در کتاب لاویان (عهد عتیق)، برای طهارت معنوی به کار میرفت.
یوآو روتم، پژوهشگر در این باره به سیبیان نیوز گفت: «اینها ریشههای تعمید یحیی هستند. خط فکری و آیینی مشخصی از احکام کتاب لاویان تا یهودیت دوره معبد دوم و سپس یحیای تعمیددهنده و عیسی مسیح وجود دارد و آثار آن هنوز در دل این خاک هویداست.»
اهمیت تاریخی این اثر در تعیین پیوستگی زیست یهودیان نهفته است؛ این یافته نشان میدهد پس از تخریب معبد دوم به دست رومیان در سال ۷۰ میلادی، منطقه بهطور کامل تخلیه نشد و جامعه یهودی تا زمان سرکوب آخرین قیام بزرگ آنان علیه روم، موسوم به شورش بارکوخبا (۱۳۲ تا ۱۳۶ میلادی)، در این محدوده حضور داشته است.
روتم با تأکید بر اینکه کاوشهای باستانشناسی پیوند تاریخی جامعه یهود با این جغرافیا را آشکار میکند، علاوه بر این کشف به مستندات مکتوب کهن از جمله آرشیو «گنیسای قاهره»—مشتمل بر حدود ۴۰۰ هزار سند خطی به زبانهای عبری، آرامی و عربی—اشاره کرد و افزود: «مجموعه اسناد تاریخی، مکاتبات خاخامها و شواهد باستانشناسی مؤید آن است که پس از رویدادهای سال ۷۰ میلادی، بخشی از جمعیت در این مناطق باقی ماندند و گروههایی نیز به منطقه جلیل مهاجرت کردند.»
تحلیلگران حوزه دین و تاریخ این کشف باستانشناسی را سند دیگری در پیوند دادن سنتهای عهد عتیق با خاستگاههای اولیه رسالت مسیحی و استمرار تاریخی منطقه ارزیابی میکنند.
